IV SA/Wa 1811/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. K. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) na rzecz skarżącej L. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. W piśmie z dnia 5 sierpnia 2014 r. L. K. i K. S. wniosły za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] stwierdzające niedopuszczalność wniosku L. K. i A. K., działających przez pełnomocnika K. S., o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją tegoż organu z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności własnej decyzji z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję wymienionego organu z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] orzekającą o umorzeniu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] sierpnia 2002 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Starosty M. z dnia [...] czerwca 2002 r. nr [...] wydaną "w sprawie zatwierdzenia projektu operatu opisowo-kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i założenia ewidencji budynków dla obrębu ewidencyjnego nr – [...], miasto M.", w części dotyczącej uwzględnienia uwag i zastrzeżeń do danych ewidencyjnych poprzez wykazanie budynku gospodarczego na działce ewidencyjnej nr [...] stanowiącej własność K. S. oraz w części dotyczącej nieuwzględnienia uwag i zastrzeżeń do danych ewidencyjnych poprzez odrzucenie uwag K. S. kwestionującej powierzchnię oraz przebieg granic działki ewidencyjnej nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 17 września 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 1811/14 odrzucił skargę K. S., stwierdzając, że nie posiada ona legitymacji do jej wniesienia. Od postanowienia tego środek odwoławczy nie został wniesiony, a więc stało się ono prawomocne od dnia 23 października 2014 r. Zatem do rozpoznania w sprawie pozostała skarga L. K. Wobec powyższego zarządzeniami z dnia 31 października 2014 r. Przewodnicząca Wydziału wezwała skarżącą L. K. do uzupełnienia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków fiskalnych i formalnych poprzez uiszczenie wpisu od wniesionej skargi w kwocie 100 zł i nadesłanie jednego odpisu skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca uiściła w zakreślonym terminie kwotę wymaganą tytułem wpisu od skargi, nie nadesłała natomiast wymaganego odpisu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca nie wykonała zarządzenia Przewodniczącej Wydziału i nie nadesłała wymaganego odpisu skargi dla doręczenia go występującemu w sprawie uczestnikowi postępowania, co obliguje Sąd do odrzucenia skargi. Stanowisko to jest zgodne z uchwałą składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13 (dostępna na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), w świetle której niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 tej ustawy, uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, rozstrzygając o zwrocie wpisu od skargi na mocy art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.