IV SA/Wa 1817/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Stopczyński (spr.), Sędziowie asesor WSA Anna Szymańska, asesor WSA Aneta Opyrchał, Protokolant Artur Dral, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2006 r. sprawy ze skargi M. O. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego - skargę oddala - Zaskarżonym postanowieniem Główny Inspektor Sanitarny utrzymał w mocy postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w R. z dnia [...] marca 2005 r. mocą którego uzgodniono pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych projekt decyzji o ustaleniu inwestycji celu publicznego pod nazwą "budowa stacji bazowej telefonii komórkowej [...] Nr [...] N." znajdującej się na działce nr [...] położonej w miejscowości N., oraz budowie kabla energetycznego zasilającego tą stację energią elektryczną, a zlokalizowanego na działkach nr [...] , [...] , [...] , [...] , [...] , [...] położonych w miejscowości N. W uzasadnieniu postanowienia Głównego Inspektora Sanitarnego wskazano, że uzgodnienia dokonano na podstawie raportu oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko opracowanego przez biegłego w zakresie sporządzania ocen oddziaływania na środowisko, który znajduje się na liście biegłych Wojewody [...] . Raport ten nie budził zastrzeżeń. W sposób wyczerpujący analizował wpływ inwestycji na środowisko w tym zdrowie ludzi i nie było powodu – zdaniem organu aby go kwestionować ani tym bardziej powoływać innych biegłych w sprawie. Poza tym kpa nie nakazuje powołania biegłego, a jedynie uprawnia organ administracji do zasięgnięcia jego opinii (art. 84 § 1 kpa). Niezależnie jednak od tego w aktach sprawy znajdowała się także opinia wydana przez Komórkę Higieny Radiacyjnej Głównego Inspektoratu Sanitarnego z dnia [...] maja 2005 r., która również nie była obojętna dla sprawy. W kwestii raportu sporządzonego przez biegłego z listy Wojewody [...] wskazano, że wynika z niego, iż pola elektromagnetyczne o wartościach przekraczających wartość dopuszczalną 0,1 w/m² określoną w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 30 października 2003 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzania dotrzymania tych poziomów (Dz. U. Nr 192 poz. 1883) wystąpią na wysokości powyżej 36,7 m nad powierzchnią ziemi, oraz w zasięgu maksymalnym do 18,88 m od anten na kierunkach promieniowania, a więc na znacznych wysokościach w wolnej przestrzeni w miejscach niedostępnych dla ludności. Działka o numerze [...] o którą chodzi odwołującemu M. O. znajduje się poza zasięgiem prognozowanych ponadnormatywnych pól elektromagnetycznych powodowanych pracą planowanej stacji. Żądanie utworzenia stref I i II stopnia jest bezzasadne ze względu na to, że przepisy ustawy Prawo ochrony środowiska nie nadają takich uprawnień organom Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Powoływana przez odwołującego się Europejska Karta Praw Podstawowych uchwalona w 2000 r. na szczycie Rady Unii Europejskiej w Nicei nie jest aktem prawnym obowiązującym w Polsce. Jej przyjęcie miało nastąpić wraz z ratyfikacją traktatu konstytucyjnego Unii Europejskiej, która została bezterminowo odłożona. Jeśli chodzi natomiast o normy CENELEC to mogą być one dobrowolnie stosowane i nie są obligatoryjne. Zgodnie z art. 76 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska nowo zbudowany lub zmodernizowany obiekt budowlany, zespół obiektów, lub instalacja nie mogą być oddane do użytkowania jeżeli nie spełniają wymagań ochrony środowiska w tym standardów emisyjnych. Organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej uzgadniają tylko te inwestycje które na podstawie przedłożonych dokumentów nie stwarzają zagrożenia dla zdrowia ludzi w dostępnych dla nich obszarach. Postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego zaskarżył w całości M. O. zarzucając mu naruszenie: ✓ Art. 9 w zw. z art. 91 ust 1, 2 i 3 Konstytucji RP, ✓ Art. 37 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, ✓ Art. 7, 8, 9 i 84 § 1 kpa. Wniósł o powołanie biegłych celem stwierdzenia negatywnego oddziaływania inwestycji pod względem wymagań zdrowotnych, oraz konieczności utworzenia stref ochronnych. Podnosząc powyższe zarzuty domagał się uchylenia bądź zmiany zaskarżonego orzeczenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Sąd zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna i jako taka została oddalona. Zarówno postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w R. jak i utrzymujące je w mocy postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego są prawidłowe, a skarżący w sposób skuteczny ich nie podważa. Artykuł 3 pkt 2 a ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. Nr 90 z 1998 r. poz. 575 – tekst jedn. z późń. zm.) stanowi że do zakresu działania Państwowej Inspekcji Sanitarnej w dziedzinie zapobiegawczego nadzoru sanitarnego należy m.in. uzgadnianie dokumentacji projektowej pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych dotyczących budowy, oraz zmiany sposobu użytkowania obiektów budowlanych. Takim obiektem jest niewątpliwie planowana inwestycja w postaci budowy stacji bazowej telefonii komórkowej [...] w miejscowości N. Z kolei art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62 z 2001 r.poz. 627 z późn.zm.) w brzmieniu obowiązującym w czasie podejmowania w przedmiotowej sprawie czynności przez organ I – ej instancji stanowił, że wydanie decyzji w sprawie planowanego przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko wymaga przeprowadzenia postępowania w sprawie tegoż oddziaływania. Takie postępowanie wymaga m.in. sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Żaden przepis ustawy Prawo ochrony środowiska nie wskazuje tego kto w konkretnej sprawie powinien być autorem takiego raportu. Ustawodawca wskazuje jedynie na to co taki raport powinien zawierać (art. 52 ustawy). Oznacza to, iż zlecenie wykonania raportu w sprawie niniejszej biegłemu z zakresu sporządzania ocen oddziaływania na środowisko było trafne. Biegły o tej specjalności posiada wiadomości, których poziom, oraz zakres uznać należy za wystarczający do sporządzenia raportu wymaganego przez ustawodawcę. Poza tym analiza jego treści w tym zwłaszcza uzasadnienia i wysuniętych wniosków pozwala na przyjęcie, iż biegły wykazał się profesjonalizmem, którego nie sposób kwestionować. Omawianego raportu nie można dezawuować dlatego, ze biegły został wpisany na listę Wojewody [...] . Wprawdzie miejscowość N. znajduje się w tym województwie, a biegły działał na zlecenie podmiotu działającego na jego obszarze to jednak brak jest ustawowych przesłanek pozwalających na jego wyłączenie w oparciu o przepis art. 84 § 2 kpa w zw. z art. 24 § 1 kpa. Poza tym zauważyć należy, iż nikt w tym zwłaszcza skarżący bezstronności biegłego nie kwestionował. Zdaniem Sądu zarzucanie niekompetencji biegłemu i sugestia, iż opinię powinni sporządzić inni biegli których skarżący sugeruje z imienia i nazwiska są nie do przyjęcia. Sporządzonego raportu skarżący nie może kwestionować tylko dlatego, że jego treść jest sprzeczna z jego oczekiwaniami. Nie może także w sposób skuteczny powoływać się na naruszenie przez organy przepisów prawa zawartych w Karcie Praw Podstawowych Unii Europejskiej, jako że nie jest ona aktem prawnym obowiązującym w Polsce. Jak słusznie zauważono w odpowiedzi na skargę przyjęcie jej miało nastąpić wraz z ratyfikacją traktatu konstytucyjnego Unii Europejskiej, która do chwili obecnej nie nastąpiła. Tak z kolei oznacza, iż chybiony jest zarzut naruszenia powołanych przez skarżącego przepisów Konstytucji RP (art. 9 i 91) jako że nie doszło w sprawie do obrazy prawa międzynarodowego, którymi Polska byłaby związana. Jak już podkreślono wcześniej raport biegłego cechuje się profesjonalizmem. W sposób wyczerpujący i fachowy wyjaśnia wszelkie wątpliwości związane z przyszłą realizacją planowanej inwestycji. Wskazuje, iż jedynym czynnikiem fizycznym pochodzącym od urządzeń nadawczych i anten stacji bazowej zlokalizowanych na projektowanej wieży, który stanowi uciążliwość z punktu wiedzenia ochrony środowiska jest pole elektromagnetyczne o wartościach wyższych niż graniczne dla dopuszczalnych poziomów promieniowania. Pola te występują tylko na znacznych wysokościach nad terenem (od około 36,7 m nad poziomem terenu). W związku z tym nie stwarzają one potencjalnego zagrożenia dla ludzi, bowiem nie występują w miejscach ich przebywania i zamieszkiwania. Zainstalowane urządzenia nadawcze i anteny nie będą oddziaływać w sposób niekorzystny także na powietrze, powierzchnię ziemi, glebę, złoża kopalin, wody powierzchniowe i podziemne, klimat, krajobraz, dobra materialne, oraz dziedzictwo kultury. Istnienie i funkcjonowanie stacji bazowej nie będzie też przyczyną powstania odpadów, oraz innych uciążliwości. Nie ulegnie też zmianie gospodarka wodno – ściekowa całego obiektu. Powyższe prowadzi do wniosku, że obawy skarżącego jakie wiąże on z przyszłą realizacją inwestycji w postaci stacji bazowej telefonii komórkowej [...] są nieuzasadnione, tym bardziej, że - jak podkreśla biegły – bezpośrednio po pierwszym uruchomieniu stacji powinny być wykonane pomiary kontrolne które należy przeprowadzić także w razie zmiany warunków pracy obiektu, o ile mogłyby one mieć wpływ na zmianę poziomów elektromagnetycznych promieniowania niejonizującego, którego źródłem jest ten obiekt. Z powyższych względów na podstawie art. 151 ppsa skargę oddalono.