IV SA/Wa 1819/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 15 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2017 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odrzucić skargę W piśmie z 15 czerwca 2017 r. J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2017 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Zarządu Dzielnicy [...] Nr [...] z [...] lutego 2017 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku jednorodzinnego na działce ew. nr [...] przy ul. [...] w W. W piśmie z dnia 21 lipca 2017 r. Sekretariat Sądu przesłał Skarżącemu odpis zarządzenia Przewodniczącej Wydziału IV z dnia 19 lipca 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto w piśmie z tego samego dnia wezwano Skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez nadesłanie 10 odpisów skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania te doręczono Skarżącemu w dniu 27 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 – zwanej dalej Ppsa) sąd odrzuca skargę gdy pomimo wezwania nie uiszczono należnego wpisu. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z akt sprawy wynika, że mimo prawidłowego doręczenia wezwania Skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi i nie nadesłał 10 odpisów skargi. W zakreślonym terminie tj. do dnia 3 sierpnia 2017 r. Skarżący nie uiścił również należnego wpisu. Sprawie nie można zatem nadać dalszego biegu. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § Ppsa należało orzec jak w sentencji.