IV SA/Wa 182/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Agnieszka Łąpieś - Rosińska po rozpoznaniu w dniu: 28 lutego 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] października 2007r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy postanawia : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Pismem z dnia 5 grudnia 2007r. H. B. skierował skargę na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] października 2007r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia zażalenia wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo 0. postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) "po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków". Jak wynika z treści przepisu, Sąd może wstrzymać wykonanie decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, obowiązek zaś wskazania powyższych przesłanek ciąży na stronie skarżącej. Jednocześnie jak podnosi się w orzecznictwie Sąd nie bada z urzędu faktu czy taka szkoda lub trudne do usunięcia skutki rzeczywiście mogą zaistnieć, a uprawdopodobnienie tego faktu spoczywa na stronie wnioskującej o wstrzymanie wykonania zaskarżonei decyzii czy postanowienia (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 marca 2005r., I OZ 62/05; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 kwietnia 2005 r., 1. OZ 190/05; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lutego 2005 r. OZ 1506/05). W ocenie Sadu w niniejszej sprawie skarżący nie wykazał w swoim wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, iż zachodzą przesłanki uzasadniające niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, związanych z wydaniem zaskarżonego postanowienia. Zdaniem Sądu okoliczności podnoszone przez skarżącego w skardze, a dotyczące kwestii związanych z ustaleniem zjazdu z drogi publicznej poprzez nieruchomość strony skarżącej nie odnoszą się do zaskarżonego postanowienia, w którym Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego w zakresie swoich kompetencji wypowiada się na temat wpływu planowanej inwestycji na chronione prawem wartości zabytkowego określonego układu urbanistycznego. Wobec powyższego zdaniem Sądu, więc strona skarżąca nie wykazała w swoim wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, iż zachodzą przesłanki uzasadniające niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, czy nieodwracalnych skutków związanych z wydaniem zaskarżonego postanowienia i dlatego też działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd postanowił jak w sentencji.