IV SA/Wa 182/17

Dnia 30 listopada 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Zyglewska, po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2017 roku na posiedzeniu niejawnym zażalenia Fundacji [...] z siedzibą w [...] na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 listopada 2017 r. o ściągnięciu kwoty 100 zł tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi Fundacji [...] z siedzibą w Warszawie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2016r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe. Zarządzeniem z dnia 6 listopada 2017 r. Przewodnicząca Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządziła ściągnięcie od skarżącej fundacji kwoty 100 zł tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem. Odpis powyższego zarządzenia został doręczony skarżącej fundacji w dniu 14 listopada 2017 r. (potwierdzenie odbioru k. 91). Skarżąca fundacja uiściła opłatę kancelaryjną w kwocie 100 zł w dniu 20 listopada 2017 r. (zażalenie k. 93). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 195 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017, poz. 1369 ze zm., dalej powoływana jako p.p.s.a.) jeżeli postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe przed przedstawieniem zażalenia wraz z aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym umarza to postępowanie. Na postanowienie przysługuje zażalenie. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że skarżąca fundacja uiściła opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem w należnej wysokości w dniu 20 listopada 2017r. Tym samym zażalenie na zarządzenie z dnia 6 listopada 2017r. w przedmiocie ściągnięcia od skarżącej fundacji nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem stało się bezprzedmiotowe. Postępowanie zażaleniowe należało umorzyć. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 195 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.