IV SA/Wa 1823/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Karolina Kisielewicz-Malec po rozpoznaniu w dniu 28 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Z. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia: 1) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości, 2) ustanowić adwokata z urzędu. Z. P. wnioskiem z dnia 22 sierpnia 2013 r. złożonym do sprawy z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2013 r. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i uzyskiwanych dochodach zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz w pismach z dnia 25 września i 17 października 2013 r. (daty wpływu do Sądu) wynika, że we wspólnym gospodarstwie domowym ze skarżącym pozostają żona oraz dwie małoletnie córki, uczennice gimnazjum. Skarżący posiada mieszkanie o powierzchni 63 m2, otrzymuje emeryturę w wysokości 3300 zł. Żona skarżącego pracuje w niewielkim gospodarstwie rolnym, a plony z tego gospodarstwa w znacznej części przeznaczane są na zaspokojenie potrzeb żywieniowych rodziny skarżącego. Z. P. oraz jego żona (A. P.) są osobami chorymi i z tej przyczyny rodzina zmuszona jest wydatkować znaczne kwoty na koszty leczenia. Stwierdzono, co następuje: Wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony przez Z. P. został uwzględniony, ponieważ wykazał on należycie, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zgodnie z treścią art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym (a więc takim, o który wnioskował skarżący), gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z konstrukcji tego przepisu wynika, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy. Przedstawiona we wniosku o przyznanie prawa pomocy sytuacja rodzinna i majątkowa skarżącego nie pozwala mieć jakichkolwiek wątpliwości, co do spełniania przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym przez skarżącego. Podstawą utrzymania jego rodziny jest emerytura skarżącego, która – mając na uwadze wysokość kosztów niezbędnego utrzymania czteroosobowej rodziny – jest niewystarczająca aby wygospodarować z niej jakiekolwiek środki z przeznaczeniem na poniesienie kosztów sądowych w tej sprawie. Z wyżej powołanych względów orzeczono o przyznaniu prawa pomocy w zakresie całkowitym na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a.