IV SA/Wa 1823/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi I. M. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: umorzyć postępowanie w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Rada do Spraw Uchodźców decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] utrzymała w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] o odmowie nadania I. M., urodzonemu [...] czerwca 1994 r. w [...], obywatelowi [...], statusu uchodźcy, odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej i nieudzielającej zgody na pobyt tolerowany. Decyzja Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2014 r. została doręczona skarżącemu I. M. w dniu 7 sierpnia 2014 r. W dniu 22 sierpnia 2014 r. I. M. złożył osobiście w Radzie do Spraw Uchodźców skargę na powyższą decyzję Rady z dnia [...] lipca 2014 r. Na skutek wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 września 2014 r. przyznane zostało skarżącemu prawo pomocy we wnioskowanym zakresie. Wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w [...], w ramach przyznanego skarżącemu prawa pomocy, pełnomocnik w piśmie z dnia 9 listopada 2014 r. wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...], jednocześnie dołączając do wniosku skargę. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik podniósł, że z uwagi na fakt, że został on ustanowiony pełnomocnikiem z urzędu po upływie terminu do wniesienia skargi, to nie miał on obiektywnej możliwości wniesienia skargi w ustawowym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest bezprzedmiotowy, bowiem skarżący nie uchybił terminowi do jej wniesienia, określonemu w art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). W rozpoznawanej sprawie kwestionowana decyzja Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2014 r. została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 7 sierpnia 2014 r. i od tej daty biegł trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, stosownie do treści art. 53 § 1 uwzględniając treść art. 54 § 1 powołanej ustawy. Skargę na tę decyzję skarżący złożył osobiście w Radzie do Spraw Uchodźców w dniu 22 sierpnia 2014 r., a więc skarga została wniesiona z zachowaniem ustawowego terminu. Oznacza to, że w tym stanie rzeczy nie może znaleźć zastosowania instytucja przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, bowiem pomiędzy wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi a zachowaniem terminu do jej wniesienia istnieje ścisły związek, gdyż w razie stwierdzenia, że skarga jest wniesiona z zachowaniem terminu, bezprzedmiotowe jest prowadzenie postępowania i orzekanie w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Zatem, skoro skarga wniesiona została przez skarżącego z zachowaniem ustawowego terminu, to postępowanie w sprawie z wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej w postępowaniu sądowym, gdy strona nie uchybiła terminowi do dokonania tej czynności, podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe. W tym tonie wypowiedział się również Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach: z dnia 8 grudnia 2004 r., OZ 841/04 oraz z dnia 18 sierpnia 2010 r., II GZ 191/10 (dostępne na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jednakże orzecznictwo w tym przedmiocie nie jest jednolite, bowiem odmienne stanowisko wyrażone zostało w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 grudnia 2012 r., II FZ 960/12 (dostępne na wskazanej wyżej stronie internetowej), w którym stwierdzono, że "Przedwczesny wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej należy uznać za niedopuszczalny z mocy samej ustawy (art. 88 ppsa) i z tej przyczyny za podlegający odrzuceniu", którego jednak Sąd w składzie rozpoznającym niniejszy wniosek nie podziela. Z powyższych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.