IV SA/Wa 1823/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. U. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. U. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie zobowiązania cudzoziemca do powrotu postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowić w niniejszej sprawie dla M. U. adwokata w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...]. M. U. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 22 czerwca 2015 r. wynika, że skarżąca ubiegała się o nadanie statusu uchodźcy. Obecnie, razem z mężem i siedmiorgiem małoletnich dzieci, przebywa w strzeżonym ośrodku dla cudzoziemców. Nie osiąga dochodu, nie dysponuje nieruchomościami, zasobami pieniężnymi, ani wartościowymi przedmiotami. Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżąca ubiega się o nadanie statusu uchodźcy. Nie osiąga dochodu, nie dysponuje zasobami pieniężnymi, ani wartościowymi przedmiotami, a przebywając wraz z rodziną w zamkniętym ośrodku dla cudzoziemców, znajduje się na utrzymaniu państwa polskiego. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.