IV SA/Wa 183/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sękowska po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Prezydenta Miasta C. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi Prezydenta Miasta C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej Pismem z 1 sierpnia 2015 r. Prezydent Miasta C. reprezentowany przez r.pr. A. T., działającego z substytucji r.pr. D. C. wywiódł skargę decyzję Wojewody [...] z [...] czerwca 2015 r. w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość. Wyrokiem z 6 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił ww. skargę. Skarżący reprezentowany przez pełnomocnika substytucyjnego – r.pr. A. T. wywiódł skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Zarządzeniem z 9 sierpnia 2016 r. doręczonym 22 sierpnia 2016 r. na adres r.pr. A. T., skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Wpis został uiszczony 31 sierpnia 2016 r. Natomiast pismem z 30 sierpnia 2016 ., nadanym w urzędzie pocztowym 5 września 2016 r., skarżący reprezentowany przez r.pr. A. D. działającego z substytucji r.pr. D. C. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że pismem z 27 lipca 2016 r. (doręczonym mu 29 lipca 2016 r.) r.pr. A. T. został poinformowany o zakończeniu współpracy związanej z obsługą prawną, w imieniu r.pr. D. C., Prezydenta Miasta C. W piśmie tym poinformowano, że r.pr. A. T. przekazał wezwanie do uiszczenia wpisu dopiero w dniu 29 sierpnia 2016 r. w związku z powyższym, faktyczny czas dla r.pr. D. C. na uiszczenie wpisu od skargi kasacyjnej został skrócony do paru godzin. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd może postanowić o przywróceniu terminu do dokonania czynności sądowej na wniosek strony, o ile do uchybienia terminu doszło bez jej winy. Z kolei zgodnie z treścią art. 87 § 1 p.p.s.a. z wnioskiem o przywrócenie terminu należy wystąpić w terminie 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.), a wraz z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Z brzmienia cytowanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie, tj. wniesienie wniosku w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dopełnienie czynności, dla której był ustanowiony termin oraz brak winy w uchybieniu terminu. Brak jednej z tych przesłanek uniemożliwia uwzględnienie wniosku (por. postanowienie NSA z 11 grudnia 2012 r., sygn. akt II GSK 1721/12, CBOIS). Odnosząc się w pierwszej kolejności do kwestii terminowości złożenia rozpatrywanego wniosku, Sąd przyjął, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony z zachowaniem ustawowego terminu. W dalszej kolejności oceny Sądu wymaga przesłanka braku winy w uchybieniu terminu po stronie skarżącego w uiszczeniu wpisu. Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Dokonując takiej oceny należy przyjąć obiektywny miernik staranności, zgodnie z którym o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wówczas, gdy strona, obiektywnie nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego w literaturze zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2004, s. 329). Rozpoznając wniosek skarżącej Spółki o przywrócenie uchybionego terminu należy zaznaczyć, iż w ocenie Sądu nie zasługuje on na uwzględnienie. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Skarżący był reprezentowany przez pełnomocnika profesjonalnego. W ocenie Sądu miernik staranności działania profesjonalnego pełnomocnika, jest wyższy niż strony przeciętnie dbającej o swojej interesy, bowiem posiada on fachową wiedzę i w oparciu o obowiązujące przepisy zobowiązany jest do ponadprzeciętnej dbałości o interesy strony, którą reprezentuje. Należy podkreślić, że ustanawiając pełnomocnika profesjonalnego, co podkreślono wyżej, skarżący ponosi pełną odpowiedzialność za działania ustanowionego przez niego pełnomocnika. Podobnie, rzecz ma się z ustanowionym przez pełnomocnika substytutem. Tymczasem skarżący upatruje braku swojej winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w fakcie przesłania, przez ustanowionego w sprawie pełnomocnika substytucyjnego, do r.pr. D. C., wezwania do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej dopiero w ostatnim dniu terminu do jego uiszczenia. W ocenie Sądu, podniesione we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności nie świadczą o braku winy w uchybieniu terminu. Nie można bowiem uznać, że cofnięcie przez r. pr. D. C. pełnomocnictwa substytucyjnego do reprezentowania skarżącego udzielonego r.pr. A. T. było zdarzeniem nagłym czy też zdarzeniem niezależnym od skarżącego. Wskazać należy, że kwestie związane z przekazywaniem obowiązków pomiędzy pełnomocnikami nie mogą uzasadniać przywrócenia terminu do dokonania czynności. Należy mieć przy tym na uwadze, że jak wynika z wniosku o przywrócenie terminu, pełnomocnik substytucyjny miał przedstawić r.pr. D. C. stan spraw w dniu 1 sierpnia 2016 r. Natomiast skarga kasacyjna sporządzona przez r.pr. A. T. została sporządzona 2 sierpnia 2016 r. a nadana 3 sierpnia 2016 r. Co pozostaje w sprzeczności z wskazanym we wniosku uzasadnieniu braku winy w uchybieniu terminu. Jednocześnie podkreślić należy, że przy dochowaniu przez pełnomocników należytej staranności, przy obecnym stanie techniki (dostęp do kont poprzez internet), dokonanie przelewu wpisu od skargi kasacyjnej, nie stanowi problemu. Nawet gdyby przyjąć, za uzasadnieniem wniosku o przywrócenie terminu, że pełnomocnik skarżącego miał jedynie parę godzin na dokonanie powyższej czynności. Zdaniem Sądu, zdarzenie to nie może zatem stanowić podstawy przywrócenia uchybionego terminu. Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.