IV SA/Wa 1831/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Karolina Kisielewicz-Malec po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi P. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: 1. ustanowić dla skarżącego P. C. radcę prawnego z urzędu, 2. umorzyć postępowanie w zakresie zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych. W rozpoznawanej sprawie referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie postanowieniem z 7 lipca 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 1831/15 wydanym na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.), zwolnił P. C. od kosztów sądowych. W dniu 13 listopada 2015 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu). Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i uzyskiwanych dochodach zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Jest osobą niepełnosprawną, nie pracuje i utrzymuje się z zasiłków z pomocy społecznej (talony obiadowe, zasiłki celowe na zakup środków czystości i higieny osobistej, zasiłek celowy na dożywianie, zasiłek celowy na opłacenie przejazdów i opłatę energii elektrycznej). P. C. mieszka w lokalu zastępczym. Nie posiada żadnego majątku, oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Wnioskodawca oświadczył ponadto, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem lub radcą prawnym. Stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 249a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Skarżący został już w niniejszej sprawie zwolniony od kosztów sądowych w całości – mocą przywołanego na wstępie postanowienia z dnia 7 lipca 2015 r. – które nie zostało cofnięte ani zmienione. Zatem wobec tego, że strona skarżąca nie ma obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w sprawie, postępowanie z wniosku o tożsamym zakresie należało umorzyć, bowiem jego rozpoznanie stało się zbędne. Odnosząc się do wniosku skarżącego o ustanowienie radcy prawnego, należy wyjaśnić, że podlega on rozpoznaniu na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który formułuje przesłanki udzielenia prawa pomocy w zakresie całkowitym. Jak już powiedziano, z akt sprawy wynika, że rozpoznawany wniosek o ustanowienie radcy prawnego jest kolejnym, tj. drugim wnioskiem o przyznanie prawa pomocy złożonym przez skarżącego w niniejszej sprawie. Po rozpoznaniu pierwszego wniosku w tym przedmiocie, referendarz sądowy postanowieniem z dnia 9 lipca 2015 r. (sygn. akt IV SA/Wa 1831/14) zwolnił skarżącego od kosztów sądowych. Zdaniem referendarza sądowego, skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych niniejszego postępowania (ar. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Jest osobą niepełnosprawną, nie pracuje (może być zatrudniony tylko na stanowisku przystosowanym do niepełnosprawności), utrzymuje się ze świadczeń z pomocy społecznej. Te świadczenia mogą wystarczyć do zabezpieczenia tylko najbardziej podstawowych jego potrzeb. Z przedstawionych powodów orzeczono o przyznaniu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.