IV SA/Wa 1834/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku L. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi L. T. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj.: 1). zwolnić L. T. od kosztów sądowych, 2). ustanowić radcę prawnego, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 ww. ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym dotyczącym w niniejszej sprawie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. W nadesłanym do Sądu w dniu 8 listopada 2010 r. formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca oświadczyła, iż prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Źródłem utrzymania wnioskodawczyni jest emerytura w wysokości 1.333,97 zł miesięcznie. W oświadczeniu o stanie majątkowym wnioskodawczyni podała, że mieszka w mieszkaniu kwaterunkowym o pow. 38 m2, nie posiada żadnego majątku, środków pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Uzasadniając przedmiotowy wniosek skarżąca wskazała, że jest osobą niepełnosprawną, niezamożną, znaczną część swoich dochodów przeznacza na utrzymanie mieszkania oraz zakup lekarstwa. Na okoliczność potwierdzenia swojego złego stanu zdrowia skarżąca przedłożyła kopię orzeczenia Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. z dnia [...] sierpnia 2007 r., kwalifikującego ją na stałe do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Wśród stałych, miesięcznych wydatków skarżąca wymieniła opłatę za czynsz- 310,83 zł, opłatę za energię elektryczną- 70 zł, opłatę za gaz- 50 zł, centralne ogrzewanie- 150 zł, abonament telefoniczny- 100 zł, środki czystości- 40 zł oraz wydatki na lekarstwa i leczenie- 187, 92 zł. Mając na uwadze powyższe dane stwierdzono, że wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Pokrycie przez nią kosztów postępowania w niniejszej sprawie jak również kosztów ewentualnego zastępstwa procesowego, mogłoby skutkować niemożnością zaspokojenia jej niezbędnych potrzeb życiowych. Należy mieć bowiem na uwadze, iż miesięczne dochody wnioskodawczyni w wysokości 1. 333,97 zł służą do pokrycia nie tylko kosztów wynajmu mieszkania i bieżącego utrzymania, ale również kosztów leczenia licznych schorzeń, które dotknęły skarżacą. Okolicznością mającą wpływ na ocenę zasadności niniejszego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym jest również wiek skarżącej (78 lat) oraz zakwalifikowanie jej na stałe do osób o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Okoliczność ta daje bowiem podstawę aby przypuszczać, iż skarżąca ma ograniczone możliwości w uzyskaniu dodatkowego źródła dochodu. Aktualny natomiast dochód, jak wskazano powyżej, wystarcza jedynie do zaspokojenia podstawowych potrzeb życia codziennego w tym kosztów leczenia. Oceniając wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika stwierdzić zatem należy, że wnioskodawczyni wykazała, iż spełnia wymogi określone we wskazanym wyżej art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Z tych względów na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 §1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.