IV SA/Wa 1835/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Golat po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi S. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości postanawia: odrzucić skargę S. S. (dalej: "skarżący") złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z [...] kwietnia 2015 r. w przedmiocie zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości. Następnie, na podstawie zarządzenia z 16 czerwca 2015 r., skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 zł. Ponadto pismem z 24 czerwca 2015 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie 1 egzemplarza odpisu skargi. Skarżący został pouczony, że nieuiszczenie wpisu sądowego oraz nieuzupełnienie braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, spowoduje odrzucenie skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwania została odebrana 29 czerwca 2015 r. Z akt sprawy wynika, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi tj. nie nadesłał odpisu skargi. Natomiast po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych ustalono, że do dnia 15 lipca 2015 r. skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie podkreślić należy, że przed merytorycznym rozpoznaniem skargi Sąd w pierwszej kolejności bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., dalej: "P.p.s.a."). Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Odnosząc się do braków formalnych skargi podkreślić należy, że w myśl art. 47 P.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. W sytuacji, gdy skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania wymogów formalnych, zgodnie z treścią art. 49 § 1 P.p.s.a., przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. Obok wyżej wskazanych przesłanek dopuszczalności skargi, warunkiem skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi, jako pisma procesowego, jest również - stosownie do treści art. 230 P.p.s.a. - uiszczenie od niej wpisu. Niezachowanie wymogów formalnych, jak również nieuiszczenie wpisu od skargi skutkuje wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia braków oraz do opłacenia wpisu w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., będący przepisem szczególnym w stosunku do ogólnej normy z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i stanowiącym samodzielną podstawę prawną, w myśl którego sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. W przedmiotowej sprawie skarżący został zobowiązany do uzupełnienia braków formalnych skargi, tj. do nadesłania odpisu skargi, a także do uiszczenia wpisu od skargi. Wezwania zostały doręczone skarżącemu 29 czerwca 2015 r. Siedmiodniowy termin wyznaczony skarżącego do wykonania wezwań Sądu rozpoczął zatem bieg 30 czerwca 2015 r. i zakończył się 6 lipca 2015 r. Skoro we wskazanym przez Sąd terminie nie doszło do uzupełnienia braków formalnych skargi, to z tej przyczyny skargę należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Z kolei nieuiszczenie przez skarżącego wpisu od skargi stanowiło kolejną podstawę odrzucenia skargi, stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.