IV SA/Wa 1838/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Marta Laskowska-Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg W. i Z. T., M. Z., D. Z. oraz M. K. na decyzję SKO w S. z dnia (...) sierpnia 2008 r., nr (...) w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia - odrzucić skargę M. Z. i D. Z. - W dniu 13 października 2008 r. bezpośrednio na Biurze Podawczym Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. M. K. wraz z W. T. i Z. T., M. Z. oraz D. Z. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję SKO w S. z dnia (...) sierpnia 2008 r. nr (...) w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie drogi dojazdowej na działce nr (...) obręb (...) wraz ze zjazdem na w/w działkę z ulicy (...)na części działki nr (...) obręb (...) w S. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zarzuty zawarte w skardze M. Z. oraz D. Z. nie mogą być przedmiotem merytorycznej kontroli sądowej, albowiem skarga nie została wniesiona przez podmiot uprawniony w rozumieniu art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Należy podnieść, że wniesiona do Sądu skarga - zanim zostanie poddana merytorycznej kontroli - podlega na wstępie ocenie pod kątem spełnienia wymogów kwalifikujących ją do rozpoznania. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Katalog podstaw uzasadniających odrzucenie skargi nie jest katalogiem zamkniętym. Nie budzi wątpliwości Sądu, iż do przesłanek niedopuszczalności zalicza się brak legitymacji skargowej po stronie wnoszącego skargę, w sytuacji gdy brak tej legitymacji jest ewidentny. Taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie. Istotę legitymacji skargowej wnoszącego skargę stanowi uprawnienie do żądania przeprowadzenia kontroli aktów lub czynności organów administracji publicznej przez sąd administracyjny w celu doprowadzenia ich do stanu zgodnego z prawem. Art. 50 § 1 p.p.s.a., przyznaje uprawnienie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego dwu kategoriom podmiotów: 1/ każdemu, kto ma w tym interes prawny, oraz 2/ w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób prokuratorowi, Rzecznikowi Praw Obywatelskich oraz organizacji społecznej jeżeli sprawa mieści się w zakresie jej statutowej działalności i brała ona udział w postępowaniu administracyjnym. Tak więc skarżący, o którym mowa w pierwszym zdaniu art. 50 § 1 p.p.s.a., musi mieć w złożeniu skargi interes prawny rozumiany jako istnienie związku między, sferą jego indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem lub czynnością. Skarga może bowiem dotyczyć tylko jego "własnej sprawy administracyjnej," rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot nie podporządkowany organizacyjnie temu podmiotowi. W związku z powyższym legitymacja skargowa podmiotu wnoszącego skargę we własnym interesie prawnym musi zawierać w sobie dwa elementy. Po pierwsze, skarżący musi mieć interes prawny w przeprowadzeniu sądowej kontroli zgodności z prawem aktu lub czynności, oparty na normach administracyjnego prawa materialnego lub procesowego kształtujących istotę sprawy administracyjnej, w której skarga jest wnoszona i które pozwolą sądowi ocenić, czy skarga została wniesiona we własnej sprawie. Po drugie, skarżący musi mieć interes prawny w doprowadzeniu zaskarżonego aktu lub czynności do stanu zgodnego z prawem (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M.Romańska. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2005r., str. 212 i nast.). M. Z. i D. Z. kwestionują decyzję SKO w S. z dnia (...) sierpnia 2008 r. wydaną po rozpoznaniu odwołań W. i Z. T. oraz M. K., która nie dotyczy ich interesu prawnego ani obowiązku. Należy podkreślić, iż postępowanie odwoławcze wszczęte na skutek wniesienia przez M. Z. oraz D. Z. od decyzji Prezydenta miasta S. z dnia (...) lipca 2008 r. zostało umorzone postanowieniami SKO w S. z dnia (...) sierpnia 2008 r. nr (...) (dot. M. Z.) oraz nr (...) (dot. D. Z.) uwagi na brak przymiotu strony w postępowaniu dotyczącym ustalenia warunków zabudowy. Dlatego też M. i D. Z. mogą kwestionować postanowienia SKO w S. z dnia (...) sierpnia 2008 r. natomiast w przedmiotowej sprawie nie można ich uznać za stronę postępowania. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak na wstępie.