IV SA/Wa 1839/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran, Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Góra – Błaszczykowska, Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś – Rosińska (spr.), Protokolant ref. staż. Marek Bereziński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lutego 2012 r. sprawy ze skarg Stowarzyszenia E. oraz Wspólnoty Mieszkaniowej [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację inwestycji 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] listopada 2010 r. o nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżącej Wspólnoty Mieszkaniowej [...] kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] września 2010 r., Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpoznaniu odwołania Stowarzyszenia "Z.", Stowarzyszenia E. ", Stowarzyszenia M. oraz Wspólnoty Mieszkaniowej [...] od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...] wydanej w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie garaży i parkingów samochodowych dla mniej niż 300 samochodów osobowych w ramach budowy budynków wysokościowych o funkcji mieszkalno- usługowo-garażowej na działkach o nr ewid. [...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...] z obrębu [...] w rejonie ul. [...] i ul. [...] w W., utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Zaskarżona do Sądu decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym: Decyzją z dnia [...] stycznia 2009 r. Prezydent W. na wniosek B. S.A. z dnia [...] sierpnia 2007 r. ustalił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie parkingów dla nie mniej niż 300 samochodów osobowych w ramach budowy budynków wysokościowych o funkcji mieszkalnej i usługowej, na działkach ew. nr [...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...] w obrębie [...] w rejonie ul. [...] i ul. [...]w W. W charakterystyce przedsięwzięcia, stanowiącej załącznik, będący integralną częścią decyzji wskazano, że projektowany jest zespół zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej o wysokiej intensywności. Podstawową strukturę kompleksu stanowić będą dwie 30 piętrowe wieże - zespoły mieszkalne, ustawione na siedmiokondygnacyjnej podstawie, zawierającej garaże oraz powierzchnie handlowo-usługowe. Przewiduje się 1 kondygnację podziemną, 7 kondygnacji nadziemnych o funkcji usługowo - garażowej, oraz 29 kondygnacji nadziemnych o funkcji mieszkalnej. Wysokość budynku ma wynieść 115 m. Liczba miejsc parkingowych w garażu podziemnym wynosi 144, a w garażu nadziemnym 572 (łącznie 716). 226 z 716 stanowisk parkingowych zostanie usytuowane w garażu zmechanizowanym, w którym parkowanie odbywa się za pomocą maszyny parkującej z udziałem komputerowego sterowania ruchem. Odwołania od powyższej decyzji wnieśli: J.B., M.J., J.K., B.N., Stowarzyszenie M, Wspólnota Mieszkaniowa [...], Stowarzyszenie "Z." w W. oraz Stowarzyszenie E. w W. Decyzją z dnia [...] września 2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W.: 1) na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. zw. z art. 28 k. p. a. umorzyło postępowanie odwoławcze wszczęte na skutek wniesienia odwołania przez J.B., M.J., J.K. i B.N., 2) na podstawie art. 134 k. p. a. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez Stowarzyszenie M. i Wspólnotę Mieszkaniową [...], 3) na podstawie art. 138 § 2 k. p. a. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji po rozpatrzeniu odwołań Stowarzyszenia E. w W. i Stowarzyszenia "Z." w W. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że: a) J.B., M.J., J.K. i B.N., którzy nie uczestniczyli w postępowaniu prowadzonym przez organ pierwszej instancji i którym nie została doręczona skarżona decyzja, nie wykazali interesu prawnego do bycia stroną postępowania. Ich nieruchomości (działki nr ew. [...],[...],[...],[...]i [...]) znajdują się bowiem w znacznym oddaleniu od terenu planowanego przedsięwzięcia, b) Stowarzyszenie M. oraz Wspólnota Mieszkaniowa [...] złożyły odwołania z uchybieniem terminu. Ich pełnomocnik decyzję odebrał w dniu [...] stycznia 2009 r. (zwrotka), natomiast odwołanie wniósł w dniu [...] lutego 2009 r. (stempel pocztowy na kopercie), podczas gdy termin upłynął w dniu [...]lutego 2009 r.; c) odwołania wniesione przez Stowarzyszenie E. w W. i Stowarzyszenie "Z. " w W. organ uznał są zasadne, jednakże nie ze względów w nich podniesionych. Organ podkreślił m. in., że decyzja wydana została dla odmiennego przedsięwzięcia niż wskazał we wniosku inwestor, a zatem niezgodnie z wnioskiem, co jest sprzeczne z art. 46 a ust. 1 p. o. ś. We wniosku z dnia [...] sierpnia 2007 r. wystąpiono o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody dla przedsięwzięcia polegającego na budowie budynków wysokościowych o funkcji mieszkalno-usługowo-garażowej na działkach ew. nr [...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...]w obrębie [...]przy ul. [...]. Dla takiego też przedsięwzięcia została złożona przez inwestora informacja o oddziaływaniu na środowisko z lipca 2007 r. W oparciu o wniosek organ pismem z dnia [...] października 2007 r. zawiadomił o wszczęciu postępowania. Także podejmowane w trakcie postępowania postanowienia opiniujące i uzgadniające (postanowienia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] listopada 2007 r. oraz z dnia [...] marca 2008 r.) dotyczyły przedsięwzięcia polegającego na budowie budynków wysokościowych o funkcji mieszkaniowo- usługowo-garażowej. Raport również został sporządzony dla tego przedsięwzięcia. Tymczasem zaskarżoną decyzją ustalono środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację innego przedsięwzięcia, polegającego na budowie parkingów dla nie mniej niż 300 samochodów osobowych w ramach budowy budynków wysokościowych o funkcji mieszkalnej i usługowej. Decyzją została więc objęta tylko część zamierzenia inwestycyjnego, objętego wnioskiem, tj. dotycząca parkingów, a nadto z określeniem, iż parking jest dla nie mniej niż 300 samochodów i to pomimo, że inwestor dokładnie określił ilość miejsc parkingowych na 716. Skargę na powyższą decyzję wniósł inwestor – B. S. A. w Wzaskarżając ją w części pkt 3 sentencji decyzji, tj. orzeczenia o uchyleniu decyzji organu pierwszej instancji i przekazaniu mu sprawy do ponownego rozpatrzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 17 czerwca 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 1894/09 oddalił w/w skargę. Skarżący (inwestor) nie zgodził się z tym wyrokiem i wywiódł od niego skargę kasacyjną. Następnie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...]ponownie orzekło w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację planowanego przedsięwzięcia. Decyzją z dnia [...]września 2011 r. (nr [...]), zaskarżoną obecnie do sądu administracyjnego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpatrzeniu odwołania Stowarzyszenia "Z. ", Stowarzyszenia E. oraz Stowarzyszenia M. oraz Wspólnoty Mieszkaniowej [...] - utrzymało w mocy decyzje organu I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 25 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2124/10 uchylił zaskarżony wyrok (z dnia 17 czerwca r.) i uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W.(z dnia [...]września 2009 r.) Rozstrzygnięcia organów obu instancji (z [...] stycznia 2010 r. i z [...] września 2010. r.) zostały wydane już po wniesieniu skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Warszawie z dnia 13 listopada 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 1894/09, i jednocześnie przed jej rozpoznaniem. Skargi na powyższą decyzję organu II instancji (z dnia [...] września 2011 r.) wnieśli: Stowarzyszenie E. (sprawa zarejestrowana pod sygn. IV SA/Wa 1839/11) oraz Wspólnota Mieszkaniowa [...]. Stowarzyszenie E. podkreśliło, że organ II instancji rozpatrując odwołania od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] stycznia 2010 r. w ogóle nie odniósł się do wyroku wydanego w tej sprawie w dniu 17 czerwca 2010 r. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie i nie zrealizował wytycznych w nim zawartych. Z tego względu skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Wspólnota Mieszkaniowa [...] wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji jak również poprzedzającej ją decyzji Prezydenta W. z dnia [...] listopada 2010 r. Skargę oparto jednak na innych zarzutach, albowiem Wspólnota zaskarżonej decyzji zarzuciła: 1) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.) oraz 2) naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art.. 7 i 77 k.p.a. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie. Na rozprawie w dniu [...] lutego 2012 r. pełnomocnik Wspólnoty Mieszkaniowej [...] podkreślił ze Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 25 stycznia 2012 r. uchylił zarówno wyrok Sądu I instancji z dnia 17 czerwca 2010 r. jak i zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]września 2009 r. Z tego powodu zarówno decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2010 r., jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji z dnia [...] stycznia 2010 r. winny zostać uchylone. Pełnomocnik uczestnika postępowania B. S.A.z siedzibą w W. wniósł o oddalenie skargi. Podniósł, że "poprzednio wydana decyzja w związku z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2012 r. powinna być wyeliminowana z obrotu prawnego przez jej umorzenie". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1289 z zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Oznacza to, że decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Z kolei według art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będą jednak związany zarzutami i wnioskami skarżącego. Uwzględnia więc z urzędu naruszenia prawa, których nie dostrzegła strona wnosząca skargę. Z taką sytuacją mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie. Skargi są uzasadnione. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia z dnia [...] września 2010 r., Nr KOC [...]. Decyzją tą Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpoznaniu odwołania Stowarzyszenia "Z.", Stowarzyszenia E. ", Stowarzyszenia M. oraz Wspólnoty Mieszkaniowej [...] od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...]wydanej w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie garaży i parkingów samochodowych dla mniej niż 300 samochodów osobowych w ramach budowy budynków wysokościowych o funkcji mieszkalno- usługowo-garażowej na działkach o nr ewid. [...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...]z obrębu [...]w rejonie ul. [...]i ul. [...] w W., utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W sprawie bezsporne jest, że wyrokiem z dnia 17 czerwca 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 1894/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę B. S.A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2009 r. w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizacje przedsięwzięcia. Bezsporne jest także to, że Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 25 stycznia 2012 r. (II OSK 2124/10) uchylił wyrok Sądu I instancji oraz zaskarżoną tym wyrokiem decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W tej sytuacji procesowej w obrocie prawnym pozostała jedynie decyzja organu I instancji z dnia [...] stycznia 2009 r. Okoliczności te mają decydujące znaczenie dla niniejszego rozstrzygnięcia. Zauważyć bowiem należy, że zarówno decyzja Prezydenta W. z dnia [...] listopada 2010 r. jak i zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. zostały wydane po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 czerwca 2010 r. (decyzja pierwszej instancji została wydana [...] listopada 2010 r., drugiej instancji - [...] września 2010 r.). Co do zasady więc rację ma Stowarzyszenie E., że kontrola tej decyzji powinna sprowadzać się do oceny, czy wytyczne zawarte w tym rozstrzygnięciu zostały zrealizowane. Nie może jednak ujść uwadze okoliczność, że w momencie orzekania przez organy obu instancji wyrok ten nie był jeszcze prawomocny, albowiem inwestor wywiódł od niego skargę kasacyjną. Okoliczność ta obligowała Prezydenta W. do "wstrzymania się" z rozstrzygnięciem tej spawy administracyjnej do momentu zakończenia postępowania przed sądem kasacyjnym (wydania wyroku przez ten Sąd). Organy administracyjne powinny więc oczekiwać na ocenę prawną i wskazania co do dalszego postępowania (art. 153 p.p.s.a) wyrażone w orzeczeniu Sądu II instancji i procedować w niniejszej sprawie w oparciu o stanowisko Sądu wyższej instancji. Tylko bowiem orzeczenie prawomocne (a wiec takie, od którego nie przysługuje środek odwoławczy) wiąże strony, sąd, który je wydał, inne sądy i organy państwowe (art. 170 p.p.s.a.). Tylko taki wyrok ma powagę rzeczy osądzonej (res iudicata). W tej sytuacji odniesienie się do pozostałych zarzutów skargi jest przedwczesne. Naruszenie powyższych zasad procedowania przez organy obu instancji spowodowało, że zarówno decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2010 r. jak i poprzedzająca ją decyzja W. z dnia [...] listopada 2010 r. naruszają prawo procesowe i z tego powodu, na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w związku z art. 153 p.p.s.a. winny zostać uchylone. Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji wyroku. Jednocześnie na podstawie art. 152 Sąd orzekł o niewykonywaniu zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Ponieważ wniosek o zwrot kosztów sądowych złożyła wyłącznie Wspólnota Mieszkaniowa [...] Sąd na podstawie art. 200 powołanej ustawy, zasądził od organu na rzecz skarżącej Wspólnoty Mieszkaniowej kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem uiszczonego w sprawie wpisu sądowego a także postanowił o zwrocie kosztów zastępstwa procesowego na podstawie przepisu art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 18 ust.1 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02.163.1348 z późn. zm.).