IV SA/Wa 1839/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Teresa Zyglewska, Sędziowie sędzia WSA Alina Balicka (spr.), sędzia WSA Anita Wielopolska, Protokolant st. sekr. sąd. Piotr Iwaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2016 r. sprawy ze skargi E. S. na decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zwolnienia z zakazów 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] nr [...] z dnia [...] listopada 2015 r.; 2. zasądza od Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej na rzecz skarżącej E. S. 797 (siedemset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej była decyzja Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z [...] sierpnia 2016 r. Nr [...] (dalej również "zaskarżona decyzja") wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 23, dalej "k.p.a.") oraz art. 88l ust. 2 w związku z art. 88l ust. 1 ustawy z 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2015 r. poz. 469 z późn. zm.), którą - po rozpatrzeniu odwołania E. S. (dalej również "skarżąca") od decyzji Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z [...] listopada 2015 r. nr [...] - utrzymano w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie sprawy. E. S. wnioskiem z 2 sierpnia 2015 r., uzupełnionym pismem z 20 sierpnia 2015 r., zwróciła się do Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] o zwolnienie z zakazów określonych w art. 88l ust. 1 ustawy Prawo wodne dla inwestycji polegającej na rozbudowie i nadbudowie o jedną kondygnację istniejącego parterowego budynku mieszkalnego oraz budowie nowego budynku mieszkalnego jednorodzinnego jako uzupełnienia zabudowy bliźniaczej wraz z wykonaniem tarasu na gruncie oraz podjazdu i ścieżek, na działkach o nr ew. [...], [...] i [...] z obrębu [...} położonych w m. P. Dyrektor RZGW w [...] decyzją z [...] listopada 2015 r. odmówił zwolnienia z zakazu wykonywania robót na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią dla przedmiotowej inwestycji. Od powyższej decyzji odwołanie złożyła E. S. podnosząc, że Dyrektor RZGW w [...] pominął fakt istnienia wału przeciwpowodziowego, co zmienia w sposób zasadniczy stan sprawy oraz w innym świetle stawia wniosek z 2 sierpnia 2015 r. Pismem z 28 grudnia 2015 r., E. S. uzupełniła odwołanie podnosząc, że przy ul. R. mieszka od urodzenia, że w 1996 roku działki zostały podzielone na trzy, aby na działce nr [...] i [...] można było pobudować dom do zbliźnienia. W 1997 roku rozpoczęła budowę i po wielu latach zakończyła pierwszą część inwestycji. Dopiero w 2015 r. przystępując do drugiego etapu budowy dowiedziała się o zmianie statusu jej działek. Do powyższego pisma odwołująca załączyła wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru A. - część 1, uchwalonego Uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w P. z [...] czerwca 2014 r. Rozpatrując odwołanie E. S. organ odwoławczy stwierdził, że z decyzji Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z [...] listopada 2015 r. wynika, że nieruchomości przeznaczone pod planowane przedsięwzięcie inwestycyjne znajdują się, wg map zagrożenia powodziowego (godło arkusza: [...]) w rejonie km 46+500 rzeki U., na obszarze, na którym nie zlokalizowano wałów przeciwpowodziowych. Stosownie do ustaleń map zagrożenia powodziowego w rejonie km 46+500 rzeki U. rzędna wody o prawdopodobieństwie występowania raz na 100 lat (p=1%) wynosi 93,64 m n.p.m. Rzędne terenu nieruchomości, określone na podstawie załączonej do wniosku mapy w skali 1:500 wydanej przez Wydział Geodezji i Katastru Starostwa Powiatowego w P. wynoszą od 92,57 do 93,28 m n.p.m. Z przeprowadzonej analizy wynika, że działki nr ew. [...], [...], [...] obręb [...] w m. P. mają rzędne niższe niż rzędna wody o prawdopodobieństwie wystąpienia p=1%, co oznacza, że przy wystąpieniu wezbrania o prawdopodobieństwie wystąpienia raz na 100 lat istnieje zagrożenie zalania warstwą wody o głębokości 0,36 - 1,07 m. Pokrycie terenu nieruchomości warstwą wody będzie stanowiło zagrożenie dla zdrowia użytkowników budynku mieszkalnego. Organ I instancji zauważył również, że ochrona przed powodzią polega także na zarządzaniu ryzykiem powodziowym, w tym ograniczaniu strat powodziowych. Wobec możliwości uniknięcia zagrożenia dla bezpieczeństwa zdrowia ludzi oraz niepotrzebnych strat w mieniu, mając na uwadze brzmienie i cel regulacji z zakresu ochrony przed powodzią, organ stwierdził, że nie zachodzą przesłanki warunkujące wydanie decyzji zwalniającej od zakazów obowiązujących na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią. Organ odwoławczy, po przeanalizowaniu materiału dowodowego, zgodził się z merytorycznym uzasadnieniem zaskarżonej decyzji. Z całokształtu akt sprawy wynika, że przedmiotowe działki o nr ew. [...], [...] i [...] obręb [...] m. P., znajdują się na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią od rzeki U. Status obszarów szczególnego zagrożenia powodzią, o których mowa w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, został uregulowany w art. 9 ust. 1 pkt 6c Prawa wodnego. Z kolei zgodnie z art. 881 ust. 1 ustawy Prawo wodne na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią zabrania się wykonywania robót oraz czynności utrudniających ochronę przed powodzią lub zwiększających zagrożenie powodziowe, w tym wykonywania urządzeń wodnych, budowy innych obiektów budowlanych oraz zmiany ukształtowania terenu. Stosownie do art. 881 ust. 2 cyt. ustawy, dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej, jeżeli nie utrudni to zarządzania ryzykiem powodziowym może, w drodze decyzji, na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią, zwolnić od zakazów określonych w ust. 1. Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej wskazał, że 15 kwietnia 2015 r. na stronie Hydroportalu (pod adresem http://mapy.isok.gov.pl) opublikowane zostały zweryfikowane i ostateczne wersje map zagrożenia powodziowego i map ryzyka powodziowego w formacie pdf. Jednocześnie mapy te zostały przekazane przez Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej organom administracji wskazanym w ustawie Prawo wodne (art. 88f ust. 3) i jako oficjalne dokumenty planistyczne stanowią podstawę do podejmowania działań związanych z planowaniem przestrzennym. Zgodnie z obowiązującą mapą zagrożenia powodziowego dla tego obszaru wizualizującą obszary na których prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi wynosi p=1% (godło arkusza: [...]), przedmiotowe działki znajdują się na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią od rzeki U. Rzędna wody o prawdopodobieństwie wystąpienia 1% (raz na 100 lat) w rejonie km 46+500 rzeki U. dla przedmiotowej lokalizacji wynosi ok. 93,64 m n.p.m., a głębokość wody w miejscu planowanej inwestycji znajduje się we wskazanej na mapie strefie zalewu od 0,5 do 2,0 m. Odnosząc się do informacji zawartych w odwołaniu, wskazujących, że zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obszaru A. - część I, uchwalonym Uchwałą Rady Miejskiej w P. na terenie planowanej inwestycji są zlokalizowane wały przeciwpowodziowe, stwierdzić należy, że wg map zagrożenia powodziowego teren ten nie jest chroniony wałem przeciwpowodziowym. Dalej organ odwoławczy zauważa, że gdy mówimy o obszarach, na których prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi wynosi np. 1 % (czyli raz na 100 lat), należy przez to rozumieć, że do obliczeń wykorzystano przepływ wody (maksymalny) o wartości prawdopodobieństwa wystąpienia 1%. Przepływy te oblicza się na podstawie wartości maksymalnych przepływów rocznych, obserwowanych w wieloleciu (z co najmniej 30 lat) w danym przekroju wodowskazowym rzeki. Przepływ maksymalny o prawdopodobieństwie wystąpienia 1% oznacza, że statystycznie takie natężenie przepływu może pojawić się w danym przekroju raz na 100 lat. Nie oznacza to, że powódź o prawdopodobieństwie wystąpienia 1% występuje w odstępach stuletnich. Należy pamiętać, że jest to wielkość statystyczna, bazująca na danych historycznych. Jeśli powódź nie wystąpiła w ostatnich latach, nie oznacza to, iż nie istnieje prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi w najbliższej przyszłości. Ustalając obszar szczególnego zagrożenia powodzią organy mają na uwadze aspekt szerszy, związany z całym rejonem, nie zaś poszczególnymi nieruchomościami. Zwolnienie od zakazów jest możliwe, gdy budowa obiektów budowlanych nie utrudni zarządzania ryzykiem powodziowym - o czym stanowi art. 881 ust. 2 ustawy Prawo wodne. W ocenie organu odwoławczego rozbudowa i nadbudowa o jedną kondygnację istniejącego parterowego budynku mieszkalnego oraz budowa nowego budynku mieszkalnego jednorodzinnego jako uzupełnienia zabudowy bliźniaczej wraz z wykonaniem tarasu na gruncie oraz podjazdu i ścieżek, wiąże się z większym narażeniem użytkowników tego budynku na niebezpieczeństwo, ze wzrostem wartości mienia (a więc w przypadku powodzi wystąpią większe straty materialne), utrudnioną ewakuacją oraz wzrostem kosztów akcji ratowniczej w przypadku wystąpienia powodzi. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję z 1 czerwca 2016 r. Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej wywiodła E. S. Skarga zarzuca naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy w postaci: - art. 6, art. 8 k.p.a. poprzez niedziałanie w sposób budzący zaufanie do organów administracji publicznej oraz na podstawie prawa; - art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niepodjęcie przez organ czynności zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, (organ ustalenie braku wałów powodziowych oparł wyłącznie o mapy zagrożenia powodziowego, nie konfrontując ich z rzeczywistym stanem rzeczy); - art, 7 i art. 8 k.p.a. poprzez pominięcie i nie odniesienie się do faktu wydania uprzednio pozwoleń inwestycyjnych na przedmiotowych działkach oraz na działkach sąsiadujących z nieruchomością wnioskodawczyni, co naraziło organ administracji na utratę zaufania i podważyło istotę praworządności, która winna być przestrzegana w toku postępowania; - art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak prawidłowo sporządzonego uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji, w szczególności nie wskazano w sposób logiczny toku rozumowania organu, nie dokonano analizy sytuacji faktycznej i prawnej; - art. 88l ust 3 ustawy Prawo wodne poprzez nie zasięgnięcie przez organ opinii państwowej służby hydrologiczno-meteorologicznej, w sytuacji gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne, niezbędne do stwierdzenia czy działania nie utrudnią ochrony przed powodzią mimo istniejących wątpliwości w tym zakresie; - art. 88l ust. 2 ustawy Prawo wodne poprzez nie udzielenie zwolnienia z zakazów wynikających z art. 88l ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy Prawo wodne, w sytuacji gdy istniały ku temu przesłanki oraz nie wskazanie przez organ, w jaki sposób planowane przez skarżącą inwestycje utrudnią ochronę przed powodzią. Skarżąca zarzuciła również błąd w ustaleniach faktycznych poprzez: przyjęcie przez organ, że w sąsiedztwie nieruchomości objętych wnioskiem skarżącej nie istnieją wały przeciwpowodziowe podczas gdy w rzeczywistości występują one w przedmiotowym obszarze; pominięcie okoliczności, że w tej samej linii zabudowy i poziomicy już istnieją inne budynki. W konsekwencji powyższego skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2014 r. poz. 1647) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.) dalej "p.p.s.a.", uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej ma stwierdzić, że doszło nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.) lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Sąd dokonując kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie. E. S. wnioskiem z 2 sierpnia 2015 r. uzupełnionym pismem z 20 sierpnia 2015 r. wystąpiła do Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] o wydanie decyzji zwalniającej z zakazów określonych w art. 88l ust. 1 ustawy Prawo wodne w związku z planowaną realizacją inwestycji polegającej na rozbudowie i nadbudowie o jedną kondygnację istniejącego parterowego budynku mieszkalnego oraz budowie nowego budynku mieszkalnego jednorodzinnego jako uzupełnienia zabudowy bliźniaczej wraz z wykonaniem tarasu na gruncie oraz podjazdu i ścieżek, na działkach o nr ew. [...], [...] i [...] z obrębu [...] położonych w m. P. Zgodnie z brzmieniem art. 88l ust. 1 ustawy z 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2015 r., poz. 469, ze zm.) na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią zabrania się wykonywania robót oraz czynności utrudniających ochronę przed powodzią lub zwiększających zagrożenie powodziowe, w tym: 1) wykonywania urządzeń wodnych oraz budowy innych obiektów budowlanych, z wyjątkiem dróg rowerowych; 2) sadzenia drzew lub krzewów, z wyjątkiem plantacji wiklinowych na potrzeby regulacji wód oraz roślinności stanowiącej element zabudowy biologicznej dolin rzecznych lub służącej do wzmacniania brzegów, obwałowań lub odsypisk; 3) zmiany ukształtowania terenu, składowania materiałów oraz wykonywania innych robót, z wyjątkiem robót związanych z regulacją lub utrzymywaniem wód oraz brzegu morskiego, budową, przebudową lub remontem drogi rowerowej, a także utrzymywaniem, odbudową, rozbudową lub przebudową wałów przeciwpowodziowych wraz z obiektami związanymi z nimi funkcjonalnie oraz czynności związanych z wyznaczaniem szlaku turystycznego pieszego lub rowerowego. Jednocześnie ust. 2 art. 88l ww. ustawy stanowi, że jeżeli nie utrudni to zarządzania ryzykiem powodziowym, dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej może, w drodze decyzji, zwolnić od zakazów, o których mowa w ust. 1, określając warunki niezbędne dla ochrony przed powodzią. Art. 9 ust. 1 pkt 6c lit. a, b, c ustawy Prawo wodne definiuje obszary szczególnego zagrożenia powodzią m.in. jako obszary, na których prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest średnie i wynosi raz na 100 lat, obszary, na których prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest wysokie i wynosi raz na 10 lat oraz obszary, między linią brzegu a wałem przeciwpowodziowym lub naturalnym wysokim brzegiem, w który wbudowano trasę wału przeciwpowodziowego, a także wyspy i przymuliska, o których mowa w art. 18, stanowiące działki ewidencyjne. W toku postępowania administracyjnego, organy w oparciu o mapy zagrożenia powodziowego (godło arkusza: [...]) ustaliły, że działki inwestycyjne znajdują się w całości na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią od wód rzeki U. Nieruchomości przeznaczone pod planowane przedsięwzięcie inwestycyjne znajdują się, wg map zagrożenia powodziowego (godło arkusza: [...]) w rejonie km 46+500 rzeki U., na obszarze, na którym nie zlokalizowano wałów przeciwpowodziowych. Stosownie do ustaleń map zagrożenia powodziowego w rejonie km 46+500 rzeki U. rzędna wody o prawdopodobieństwie występowania raz na 100 lat (p=1%) wynosi 93,64 m n.p.m. Rzędne terenu nieruchomości wynoszą od 92,57 do 93,28 m n.p.m. Zatem działki nr ew. [...], [...], [...] obręb [...] w m. P. mają rzędne niższe niż rzędna wody o prawdopodobieństwie wystąpienia p=1%, co oznacza, że przy wystąpieniu wezbrania o prawdopodobieństwie wystąpienia raz na 100 lat istnieje zagrożenie zalania warstwą wody o głębokości 0,36 - 1,07 m. Wobec powyższego zgodzić się należy ze stanowiskiem organów, że działki inwestycyjne położone są w obszarze szczególnego zagrożenia powodzią, w rozumieniu art. 9 ust. 1 lit. 6c ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne. Mimo powyższego, Sąd uznał, że w sprawie nie zostały w sposób dostateczny wyjaśnione przesłanki odmowy zwolnienia od zakazu budowy planowanego obiektu budowlanego na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią, zgodnie z art. 88l ust. 1 w związku z art. 88l ust. 2 ustawy Prawo wodne. Braki w ustaleniu stanu faktycznego sprawy naruszają art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. w związku z art. 107 § 3 k.p.a., w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Należy zauważyć, że organ I instancji sformułował stanowisko w uzasadnieniu decyzji, które następnie zaakceptował organ odwoławczy, że nieruchomości przeznaczone pod planowane przedsięwzięcie inwestycyjne znajdują się, wg map zagrożenia powodziowego (godło arkusza: [...]) w rejonie km 46+500 rzeki U., na obszarze, na którym nie zlokalizowano wałów przeciwpowodziowych. Skarżąca w toku postępowania administracyjnego kwestionowała to ustalenie organów i podnosiła, że jej nieruchomość odgrodzona jest od wód rzeki U. wałem przeciwpowodziowym, co potwierdzają zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru A. - część 1, uchwalonego Uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w P. z [...] czerwca 2014 r. Z akt administracyjnych wynika, że działki objęte wnioskiem skarżącej o nr ew. [...], [...] i [...] z obrębu [...] położone w m. P., zgodnie z rysunkiem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru A. - część 1 znajdują się na terenie zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oznaczonej symbolem 1MN. Zapis § 29 pkt 8 lit. a tekstu planu stanowi, że m. in. na terenach 1MN w obszarze szczególnego zagrożenia powodzią obowiązują ustalenia § 13 ust. 1. Zgodnie z § 13 ust. 1 pkt 1 planu oznacza się na rysunku planu granice i obszar szczególnego zagrożenia powodzią, z uwzględnieniem zabezpieczenia w postaci istniejącego wału przeciwpowodziowego, oraz przyjmuje się warunki zagospodarowania i użytkowania w tym obszarze, określone w przepisach odrębnych z zakresu prawa wodnego, w tym m.in. ustala się zakaz zabudowy z wyjątkiem urządzeń związanych z niezbędną ochroną przeciwpowodziową, urządzeń infrastruktury technicznej oraz innego zagospodarowania na zasadach określonych w przepisach odrębnych z zakresu prawa wodnego dotyczących ochrony przed powodzią; dopuszcza się wyłącznie remonty i przebudowę istniejących budynków. Jednocześnie na rysunku planu zaznaczony jest przebieg wału przeciwpowodziowego od torów kolejowych aż poza obszar zaznaczony jako obszar szczególnego zagrożenia powodzią. Uchwała Nr [...] Rady Miejskiej w P. z [...] czerwca 2014 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru A. - część 1 weszła w życie z dniem 21 sierpnia 2014 r. Natomiast w dniu 15 kwietnia 2015 r., jak wskazał organ odwoławczy, opublikowane zostały zweryfikowane i ostateczne wersje map zagrożenia powodziowego i map ryzyka powodziowego. Zgodnie z art. 88d ust. 3 ustawy Prawo wodne mapy zagrożenia powodziowego powinny zawierać trzy podstawowe elementy: zasięg powodzi określający obszar obejmujący strefę objętą powodzią, głębokość wody lub poziom zwierciadła wody w czasie występowania powodzi, prędkość przepływu wody lub natężenie przepływu wody w czasie powodzi, jeżeli taki pomiar był wykonywany. Z pewnością fakt istnienia wałów przeciwpowodziowych ma wpływ na zasięg powodzi oraz głębokość wody lub poziom zwierciadła wody w czasie występowania powodzi. Przeprowadzenie procedury planistycznej związanej z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru A. - część 1 oraz opracowanie map zagrożenia powodziowego i map ryzyka powodziowego miało miejsce w zbliżonym przedziale czasowym. Stąd też nie powinno być rozbieżności co do faktu występowania wałów przeciwpowodziowych w obszarze, którego dotyczy wniosek skarżącej. Okoliczność ta, mająca znaczenie w sprawie, nie została w sposób dostateczny wyjaśniona przez organy, które ograniczyły się jedynie do stwierdzenia, że nieruchomości przeznaczone pod planowane przedsięwzięcie inwestycyjne znajdują się, wg map zagrożenia powodziowego (godło arkusza: [...]) w rejonie km 46+500 rzeki U., na obszarze, na którym nie zlokalizowano wałów przeciwpowodziowych. Skoro skarżąca zakwestionowała to ustalenie, wskazując na zapisy obowiązującego planu miejscowego, będącego zgodnie z art. 14 ust. 8 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym aktem prawa miejscowego, to okoliczność ta musi być wyjaśniona przez organy w sposób nie budzący wątpliwości w sprawie. Skoro plan miejscowy odnotowuje występowanie wału przeciwpowodziowego a mapy zagrożenia powodziowego nie, to okoliczność ta musi być wyjaśniona wszelkimi dostępnymi organowi środkami np. wizja lokalna, porównanie zapisów poprzedniej dokumentacji związanej z obszarami szczególnego zagrożenia powodziowego tego obszaru. Organ musi wyjaśnić dlaczego wału przeciwpowodziowego obecnie nie ma, a występował na tym obszarze wcześniej i kto był jego właścicielem. W ocenie Sądu, nie można także wykluczyć błędu w opracowanych mapach zagrożenia powodziowego, ale z tego tytułu skarżąca nie może ponosić żadnych ujemnych skutków. Ponadto zapisy map zagrożenia powodziowego podlegają aktualizacji. Zakaz zabudowy na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią oraz odmowa zwolnienia od tego zakazu wydana w trybie art. 88l ust. 2 ustawy Prawo wodne jest tak istotną ingerencją w prawo własności chronione konstytucyjnie, że ustalenia faktyczne poczynione w toku postępowania prowadzonego w powyższym trybie nie mogą budzić żadnych wątpliwości. Dopiero ustalenie prawidłowego, nie budzącego wątpliwości stanu faktycznego pozwoli na dokonanie oceny, czy w sprawie występują przesłanki z art. 88i ust. 2 ustawy Prawo wodne pozwalające na dokonanie odstępstwa od ustawowego zakazu z art. 88l ust. 1 ustawy Prawo wodne. Ponieważ uzasadnienie faktyczne decyzji organów I jak i II instancji nie zawiera prawidłowego uzasadnienia faktycznego, o którym stanowi przepis art. 107 § 3 k.p.a. należy uznać zarzuty skargi w tym zakresie za uzasadnione. Dotyczy to w szczególności właściwego przedstawienia i uzasadnienia przesłanek, które przeważyły za odmową udzielenia przedmiotowego zwolnienia. Wobec powyższego Sąd uznał, że w sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, które miało istotny wpływ na wynika sprawy. Tym samym, dopiero prawidłowe ustalenie stanu faktycznego, pozwoli na dokonanie oceny zasadności zarzutów skargi co do właściwego zastosowania lub wykładni powołanych w tej sprawie przez właściwe organy przepisów prawa materialnego. Organ ponownie rozpatrując wniosek skarżącej uwzględni powyższe wskazania. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 135 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 ww. ustawy.