IV SA/Wa 184/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędziowie sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, sędzia WSA Anita Wielopolska-Fonfara (spr.), Protokolant sekr. sąd. Julia Durka, po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2015 r. na rozprawie sprawy ze skargi Skarbu Państwa – reprezentowanego przez Prezydenta Miasta K. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] sierpnia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie : stwierdzenia nieważności decyzji p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe Skarb Państwa reprezentowany przez Prezydenta Miasta K., zastępowany przez pełnomocnika radcę prawnego M. Z. wniósł do Sądu skargę na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...] uchylającą decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...].08.2013 r. nr [...] i stwierdzającą nieważność: 1. decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] listopada 1976 r., Nr [...] w pkt. 3 dotyczącej zmiany odszkodowania. 2. postanowienia Prezydium Rady Narodowej w m. K. z dnia [...].07.1962 r., 3. decyzji Odwoławczej Komisji Wywłaszczeniowej przy Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia [...] sierpnia 1956 r., oraz orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia [...].02.1956 r. o odszkodowaniu za wywłaszczone nieruchomości. Skarb Państwa reprezentowany przez Prezydenta Miasta K. zaskarżonej decyzji zarzucił: naruszenie prawa procesowego, tj art. 156 § 1 pkt 2 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, tj., że w przedmiotowej sprawie doszło do rażącego naruszenia prawa poprzez dokonanie - decyzją Prezydenta Miasta K. z [...] Listopada 1976 r. wydaną na podstawie ówcześnie obowiązującego przepisu art 135 § 1 k.p.a. - uzupełnienia oznaczenia działek w orzeczeniu z dnia [...] lutego 1956 r. o odszkodowaniu za wywłaszczoną nieruchomość, co spowodowało zmianę zakresu praw stron postępowania i tym samym rażącego naruszenia przepisu art. 135 §1 k.p.a. (obecnie art. 154 §1 KPA) skutkującym stwierdzeniem nieważności decyzji, podczas gdy decyzją z dnia [...] listopada 1976 r. Prezydent Miasta K. uzupełniając orzeczenie o odszkodowaniu poprzez dopisanie -obok działki wywłaszczonej l kat. [...] o pow. 400 m2 - jeszcze innych działek, jedynie doprecyzował obszar faktycznie i prawnie objęty wywłaszczeniem w 1956 r., co nie spowodowało zmiany zakresu praw stron postępowania i tym samym nie doszło do rażącego naruszenia prawa skutkującym nieważnością decyzji, ponieważ mimo, iż w orzeczeniach wywłaszczeniowym i odszkodowawczym z 1956 r. wskazano jedną parcelę wywłaszczaną stanowiącą własność A. S., tj. l .kat. [...], to poprzez objęcie wywłaszczeniem obszaru znacznie przekraczającego wielkość parceli l. kat [...] objęto wywłaszczeniem także parcele l. kat. [...] i [...]. Konsekwencją braku podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] listopada 1976 r., w ocenie Skarżącego było również brak podstaw do stwierdzenia nieważności: postanowienia Prezydium Rady Narodowej w m. K. dnia [...] lipca 1962 r; decyzji Odwoławczej Komisji Wywłaszczeniowej przy Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia [...] sierpnia 1956 r., oraz orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia [...] lutego 1956 r. Wskazując na powyższe uchybienie Skarżący wniósł o: uchylenie zaskarżonej decyzji Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] sierpnia 2014 r., [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...]. Minister Infrastruktury i Rozwoju podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowo-administracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Sąd rozpoznając niniejszą sprawę powziął informację o toczącym się przed tut. Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie postępowaniu sądowym, w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 113/15, ze skargi Skarbu Państwa oraz Gminy Miejskiej K. reprezentowanych przez Prezydenta Miasta K. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji, którą uchylił decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] sierpnia 2013 r. i orzekł o: a. stwierdzeniu nieważności decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...].11.1976r. nr [...], w zakresie dotyczącym orzeczeń wywłaszczeniowych (tj. pkt 2), w części dotyczącej obecnej działki nr [...], a w części dotyczącej obecnych działek nr [...] i nr [...] stwierdzeniu, że w/w decyzja została wydana z naruszeniem prawa, b. stwierdzeniu nieważności postanowienia Prezydium Rady Narodowej w m. K. z dnia [...].07.1962r. nr [...] w części dotyczącej obecnej działki nr [...], a w części dotyczącej obecnych działek nr [...] i nr [...] stwierdzeniu, że w/w postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa, c. stwierdzeniu nieważności decyzji Odwoławczej Komisji Wywłaszczeniowej przy Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia [...].08.1956r. Nr[...] oraz utrzymanego nią w mocy orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia [...].02.1956r. nr [...] w części dotyczącej obecnej działki nr [...] a w części dotyczącej obecnych działek nr [...] i nr [...], stwierdzaniu, że w/w orzeczenia zostały wydane z naruszeniem prawa. W powyższej sprawie zapadł nieprawomocny wyrok z uzasadnienia którego wynika, że we wniosku z dnia 15 sierpnia 2008 r. T. O. i A. S. podali, że według katastru nieruchomość lwh [...] składała się z działek o nr [...], [...] i [...] o łącznej powierzchni 363 m2. Wynika z tego, że zachodzą niezgodności pomiędzy ustaleniami organu, twierdzeniami wnioskodawców co do powierzchni tych trzech działek. Z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika, aby organ w tej kwestii poczynił jakiekolwiek ustalenia i wyjaśnił powody takiego stanu rzeczy. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał, że do realizacji celu wywłaszczenia doszło faktycznie na powierzchni 426 m 2, a to oznacza, że wywłaszczeniem nie została objęta powierzchnia 34 m2, gdy się przyjmie, że w związku z decyzją z dnia [...] listopada 1967 r. i poprzedzającym ją postanowieniem z dnia [...] lipca 1962 r. wywłaszczono orzeczeniem z dnia [...] lutego 1956 r., powierzchnię 392 m2, natomiast przy przyjęciu, że orzeczeniem tym wywłaszczono powierzchnię 400 m2 to wywłaszczeniem nie została objęta powierzchnia 26 m2. Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, iż ostatecznie organ powinien dokonać kontroli legalności pod względem zgodności z prawem obowiązującym w dacie wydania orzeczenia Prezydium WRN z dnia [...] lutego 1956 r. i utrzymującej go w mocy decyzji z dnia [...] sierpnia 1956 r. organu odwoławczego o wywłaszczeniu działki nr [...] o pow. 400 m2. W tym celu niezbędne jest poczynienie ustaleń jakie działki, poza działką nr [...], składały się na wywłaszczoną powierzchnię 400 m2, następnie ustalić jakie działki i o jakiej powierzchni obecnie odpowiadają działce nr [...] i działkom, które powinny być a nie zostały wskazane w orzeczeniu z dnia [...] lutego 1956 r. Dopiero po dokonaniu tego rodzaju ustaleń możliwe jest wydanie stosownego rozstrzygnięcia w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczeń organów obu instancji. Mając na uwadze okoliczność, iż przedmiotowa skarga dotyczy stwierdzenia nieważności orzeczeń administracyjnych orzekających w zakresie odszkodowania za powołane wyżej działki gruntu, Sąd uznał, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku postępowania sądowego, w wyżej wskazanej sprawie IV SA/Wa 113/15, celem ustalenia powierzchni wywłaszczonej nieruchomości. Stąd też, w ocenie Sądu niniejsze postępowanie sądowe winno zostać zawieszone. Z tych względów, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.