IV SA/Wa 1849/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA – Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Burmistrza Miasta M. z dnia [...] lutego 2014 r. nr 2014 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: - odrzucić skargę. Burmistrz Miasta M. decyzją z dnia [...] lutego 2014 r. orzekł o wymeldowaniu skarżącej z pobytu stałego z lokalu położonego przy ul. [...] w M., a Wojewoda [...], po rozpoznaniu odwołania skarżącej od tej decyzji, decyzją z dnia [...] maja 2014 r. (nr [...]) utrzymał decyzję organu I instancji w mocy. J. S. nie zaskarżyła do sądu administracyjnego tej decyzji, natomiast w dniu 10 czerwca 2014 r. złożyła do organu odwoławczego ponowne odwołanie od decyzji Burmistrza z dnia [...] lutego 2014r. Jak wynika z akt sprawy, Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] lipca 2014 r. (nr [...]) stwierdził niedopuszczalność wniesionego odwołania. W tych okolicznościach faktycznych skarżąca, pismem z dnia 8 sierpnia 2014 r., wniosła do Sądu skargę, zatytułowaną "odwołanie od decyzji Burmistrza Miasta M. z dnia [...] lutego 2014 r." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem z dnia 9 października 2014 r wezwał J. S. do jednoznacznego sprecyzowania przedmiotu zaskarżenia. Strona została zobowiązana do wyjaśnienia, czy skarży decyzję Burmistrza z dnia [...] lutego 2014 r., czy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2014 r. o utrzymaniu w mocy decyzji z [...] lutego 2014 r., czy też postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2014 r. o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania. Skarżącej wyznaczono termin 7 dni pod rygorem przyjęcia, że przedmiotem skargi jest decyzja Burmistrza Miasta M. z dnia [...] lutego 2014 r. We wskazanym terminie strona nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W rozpatrywanej sprawie J. S., jak wynika z treści skargi, przedmiotem zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczyniła decyzję pierwszoinstancyjną Burmistrza Miasta M. z dnia [...] lutego 2014 r. Od tej decyzji skarżącej przysługiwał środek zaskarżenia w postaci odwołania, z którego zresztą skutecznie skorzystała (decyzja organu odwoławczego z dnia [...] maja 2014 r.). Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., poz. 270 ze zm. dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W myśl natomiast art. 52 § 2 tej ustawy, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z powołanego przepisu wynika, że niezależnie od tego czy skarżąca złożyła odwołanie czy też nie, skarga na decyzję I instancji jest niedopuszczalna. Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego może inicjować jedynie skarga na decyzję organu II instancji, rozpoznając którą Sąd bada także legalność decyzji I instancji. Należy zatem stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem skargi strona bezsprzecznie czyni decyzję organu I instancji, skargę należy uznać za niedopuszczalną, zatem podlegającą odrzuceniu stosownie do treści art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd zauważa, że skarżąca w toku postępowania administracyjnego została pouczona o możliwości, terminie i sposobie zaskarżenia decyzji organu I i II instancji. Skarżąca nie zastosowała się do tych pouczeń – nie zaskarżyła do Sądu ostatecznej decyzji Wojewody z dnia [...] maja 2014 r., a po upływie - w dniu 12 czerwca 2014 r. terminu do jej zaskarżenia – złożyła skargę na decyzję organu I instancji. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a.