IV SA/Wa 1854/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 15 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. W. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego - sędziego WSA Jakuba Linkowskiego z dnia 10 lipca 2008 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku A. P. L. o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w sprawie ze skarg B. K., J. S., A. K. i M. W. na postanowienie Ministra Gospodarki z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia odmówić M. W. przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Zarządzeniem Przewodniczącego - sędziego WSA Jakuba Linkowskiego z dnia 10 lipca 2008 r. (k. 196-197) pozostawiono bez rozpoznania wniosek A. P. L. o dopuszczenie go do udziału w postępowaniu sądowym ze skarg na wymienione w sentencji postanowienie. Powyższe zarządzenie zostało doręczone wnioskodawczyni w dniu 10 lipca 2008 r. poprzez pozostawienie pisma w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia (k. 198). Zażalenie na przedmiotowe zarządzenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia (k. 216-218) nadane zostało w urzędzie pocztowym we F. w dniu 25 lipca 2008 r. (koperta - k. 219), przy czym brak jest informacji o dacie wpłynięcia pisma do polskiego urzędu pocztowego. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia wnioskodawczyni podniosła, iż od kilku lat opiekuje się chorą matką, której choroba ma nieprzewidywalny przebieg uniemożliwiając normalne funkcjonowanie całej rodziny. Ponadto wnioskodawczyni wskazała, że na stałe mieszka we F. i nie ma możliwości nadania zażalenia w polskim urzędzie pocztowym ani w polskim urzędzie konsularnym z uwagi na chorobę matki. Zdaniem wnioskodawczyni w kontekście art. 83 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.", stanowiącego, że oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu, przytoczone wyżej okoliczności stawiają ją w gorszej sytuacji co do możliwości zachowania terminu niż obywateli polskich zamieszkałych w Polsce. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek jest niezasadny. Zgodnie z art. 86 § 1 p. p. s. a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Art. 87 § 2 p. p. s. a. stanowi natomiast, że w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Na wstępie należy stwierdzić, że M. W. nie wniosła zażalenia w terminie. Zaskarżone zarządzenie zostało jej doręczone w dniu 10 lipca 2008 r. poprzez pozostawienie pisma w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia (k. 198). Zażalenie na przedmiotowe zarządzenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia (k. 216-218) nadane zostało w urzędzie pocztowym we F. w dniu 25 lipca 2008 r. (koperta - k. 219) - już z uchybieniem terminu do jego wniesienia. W związku z tym Sąd zbadał, czy spełnione są przesłanki warunkujące możliwość przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ wnioskodawczyni nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia. Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej (wniesieniu zażalenia). Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r., sygn. akt I SAB 78/05). Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Uchybienie terminu może być stronie poczytane jako zawinione, gdy strona chciała czynności dopełnić, lecz nie dopełniła jej z powodu przeszkody, którą mogła przezwyciężyć. W ocenie Sądu okoliczność, że wnioskodawczyni kilku lat opiekuje się chorą matką powinna skutkować po stronie wnioskodawczyni takim zorganizowaniem czynności związanych z prowadzonym postępowaniem, aby wszelkich czynności dokonywać w terminie, choćby poprzez ustanowienie pełnomocnika, który dokonywałby czynności w imieniu wnioskodawczyni. Skoro wnioskodawczyni takiego pełnomocnika nie ustanowiła, to nie można uznać, że zachowała staranność, jakiej można oczekiwać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Zauważyć należy również, iż wnioskodawczyni została w trybie art. 299 § 1 p. p. s. a. wezwana do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń w Polsce (wezwanie - k. 88; zwrotne potwierdzenie odbioru wezwania w dniu 13 października 2007 r. - k. 95), lecz w wyznaczonym przez Sąd dwumiesięcznym terminie nie ustanowiła go. Konsekwencja tego stanu rzeczy jest pozostawianie pism wnioskodawczyni w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia stosownie do art. 299 § 2 p. p. s. a. Podnieść przy tym należy, że sam fakt zamieszkiwania na stałe poza granicami Polski nie jest sam w sobie okolicznością, która wskazuje na brak winy w uchybieniu terminu. Przy tym okoliczność ta nie miała wpływu na uchybienie terminu, jako że wnioskodawczyni nadała zażalenie w urzędzie pocztowym we F. już z uchybieniem terminu do wniesienia zażalenia (doręczenie w dniu 10 lipca 2008 r., upływ terminu w dniu 17 lipca 2008 r., nadanie na poczcie we F. w dniu 25 lipca 2008 r.). W przypadku pism wniesionych za pośrednictwem zagranicznego urzędu pocztowego przyjmuje się, że jest ono wniesione do sądu w dniu wpłynięcia pisma do polskiego urzędu pocztowego. W niniejszej sprawie brak jest informacji o dacie wpłynięcia pisma do polskiego urzędu pocztowego. Niemniej jednak nie ma to znaczenia w sprawie, skoro pewne jest, że zażalenie zostało nadane za granicą już po upływie terminu do jego wniesienia. Biorąc pod uwagę, że nie uprawdopodobniono okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p. p. s. a. w związku z art. 87 § 2 p. p. s. a. orzekł, jak w sentencji postanowienia. Na marginesie Sąd zaznacza, że zarządzenie Przewodniczącego - sędziego WSA Jakuba Linkowskiego z dnia 10 lipca 2008 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku A. P. L. o dopuszczenie do udziału w postępowaniu zostało zaskarżone również przez B. K., który uczynił to w terminie i po uiszczeniu wpisu od zażalenia zostanie ono rozpoznane przez Sąd.