IV SA/Wa 1857/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Alina Balicka, Sędziowie sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Przesław, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2014 r. sprawy ze skargi M. S., P. S. i M. O. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia - oddala skargę - Główny Geodeta Kraju postanowieniem z dnia [...] maja 2014 r., po wszczęciu, na wniosek M. S., P. S. i M. O. (dalej: "skarżący") postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] stycznia 2014 r., odmawiającego wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] września 2013 r., o ustaleniu klasyfikacji gruntów w działce nr [...] położonej w obrębie P. jednostce ewidencyjnej W., odmówił stwierdzenia nieważności ww. postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. Skarżący nie zgadzając sie z powyższym rozstrzygnięciem złożyli wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym organowi zarzucili naruszenie art. 6,7, 8, 9 oraz 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm, dalej: "Kpa"). Skarżący wskazali, że nie wiedzieli o działaniach organu w zakresie ustaleniu klasyfikacji gruntów w działce nr [...] położonej w obrębie P. jednostce ewidencyjnej W. Zaznaczyli, iż postępowanie w sprawie wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy dla elektrowni wiatrowej na działkach sąsiednich w stosunku do działki nr [...], toczyło się latami. Ponadto podnieśli, że organ ewidencyjny zmieniając bonitację gleby rażąco naruszył prawo, a w szczególności konstytucyjną zasadę równości stron wobec prawa. W ocenie skarżących organy nie uwzględniły tego, że działania podjęte przez nich dla uzyskania warunków zabudowy miały konkretne i wymierne skutki finansowe, a także prawne. Główny Geodeta Kraju postanowieniem z dnia [...] lipca 2014 r. utrzymał w mocy postanowienie z dnia [...] maja 2014 r. Po powtórnej analizie materiału dowodowego, Główny Geodeta Kraju stwierdził, iż grunty, których klasyfikację ustalono decyzją Starosty [...] z dnia [...] września 2013 r., położone są w granicach działki ewidencyjnej nr [...], która nie stanowi i nie stanowiła na dzień wydania postanowienia własności skarżących, ani nie była przedmiotem ich władania. Skarżący żądając wzruszenia ww. decyzji nie wskazali żadnego tytułu prawnego do ww. nieruchomości, a także nie podali żadnego przepisu prawa materialnego, który uzasadniałby ich interes prawny w postępowaniu zakończonym tą decyzją. Organ podał, że nie można było za taki uznać, przywołanego we wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji, art. 140 Kodeksu cywilnego, który reguluje kwestie wykonywania prawa własności, w myśl którego w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego właściciel może, z wyłączeniem innych osób, korzystać z rzeczy zgodnie ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem swego prawa, w szczególności może pobierać pożytki i inne dochody z rzeczy. W tych samych granicach może rozporządzać rzeczą. Główny Geodeta Kraju wskazał, że decyzja Starosty [...] z dnia [...] września 2013 r. nie tworzy nowego stanu faktycznego, a jedynie odzwierciedla istniejący już na gruncie stan faktyczny. W związku z powyższym Główny Geodeta Kraju nie uznał, że decyzja ta miała jakikolwiek wpływ na sferę praw i obowiązków skarżących tj. M. S. i P. S., właścicieli sąsiedniej nieruchomości (oznaczonej działkami ewidencyjnymi nr [...] i nr [...]) oraz M. O. dzierżawiącego tę nieruchomość w związku z planowaną budową elektrowni wiatrowych. Zatem Główny Geodeta Kraju nie mógł uznać, że skarżący posiadali legitymację strony w postępowaniu dotyczącym stwierdzenia nieważności ww. decyzji Starosty [...] z dnia [...] września 2013 r., a w związku z tym rzeczywiście brak było także podstaw do przypisania wady rażącego naruszenia prawa (art. 156 § 1 pkt 2 Kpa) wydanemu w tej sprawie, w trybie art. 61 a Kpa, postanowieniu Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] stycznia 2014 r., o odmowie wszczęcia postępowania. Końcowo odnosząc się do zarzutów skarżących podał, że Główny Geodeta Kraju nie bada w tym postępowaniu decyzji Starosty [...] z dnia [...] września 2013 r., a jedynie postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] stycznia 2014 r., w związku z czym zarzut rażącego naruszenia prawa przez Starostę [...] wykraczało poza ramy niniejszego postępowania. Ponadto odnosząc się do stwierdzenia skarżących, że organy nie rozeznały tego, że działania podjęte dla uzyskania warunków zabudowy miały konkretne i wymierne skutki finansowe, a także prawne, wyjaśnił, że skarżący są bezpośrednio zainteresowani rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, lecz to zainteresowanie nie znajduje oparcia w przepisach prawa, które stanowiłyby podstawę do żądania stosownych czynności organu, a zatem posiadają jedynie interes faktyczny w tej sprawie. Wyjaśnił, że status strony w postępowaniu dotyczącym ustalenia warunków zabudowy dla działki ewidencyjnej nr [...] nie jest podstawą do uczestnictwa w postępowaniu ewidencyjnym w zakresie ustalenia klasyfikacji gruntów w działce nr [...] (tj. działce sąsiedniej), które jedynie odzwierciedla istniejący już na gruncie stan faktyczny. Skarżący w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli o uchylenie postanowienia Głównego Geodety Kraju z dnia [...] lipca 2014 r.. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucili naruszenie art. 6, art 7, art. 8, art. 9 oraz art. 10 Kpa jak również art. 28 Kpa i art. 77 w zw. z art. 156 Kpa. W ocenie skarżących organ nie przeprowadził właściwego postępowania dowodowego i wyjaśniającego dotyczącego bonifikacji gruntów. Podnieśli, że zgodnie z ogólnymi zasadami Kpa to organ administracji winien jest prowadzić postępowanie dowodowe i ustalić prawdę materialną. W odpowiedzi na skargę Główny Geodeta Kraju wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, iż w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekające w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Stosownie zaś do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej p.p.s.a., Sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że w granicach danej sprawy Sąd dokonuje oceny zgodności zaskarżonego aktu z przepisami prawa, bez względu na zarzuty podniesione w skardze. Rozpoznając skargę w świetle wyżej wskazanych kryteriów należy uznać, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Sąd stwierdza, że postępowanie w rozpoznawanej sprawie zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami prawa. Zebrany materiał dowodowy został oceniony w sposób prawidłowy, wyciągnięto z niego logiczne wnioski, które znalazły się w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia. W pierwszej kolejności należy podkreślić, że postępowanie przed organem administracji było prowadzone w związku z wnioskiem M. S., P. S. i M. O. o wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] stycznia 2014 r., odmawiającego wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] września 2013 r., o ustaleniu klasyfikacji gruntów w działce nr [...] położonej w obrębie P. jednostce ewidencyjnej W. Główny Geodeta Kraju postanowieniem z dnia [...] maja 2014 r., odmówił stwierdzenia nieważności postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] stycznia 2014 r., odmawiającego wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] września 2013 r., o ustaleniu klasyfikacji gruntów w działce nr [...]. Następnie organ centralny - po ponownym rozpatrzeniu sprawy, utrzymał w mocy swoje postanowienie. Należy w pełni zgodzić się ze stanowiskiem organu, że grunty których klasyfikację ustalono decyzją Starosty [...] z dnia [...] września 2013 r., położone są w granicach działki ewidencyjnej nr [...], która nie stanowi i nie stanowiła własności skarżących, ani nie była przedmiotem ich władania. Skarżący żądając wzruszenia ww. decyzji Starosty [...] z dnia [...] września 2013 r., o ustaleniu klasyfikacji gruntów w działce nr [...] nie wskazali żadnego tytułu prawnego do ww. nieruchomości, a także nie podali żadnego przepisu prawa materialnego, który uzasadniałby ich interes prawny w postępowaniu zakończonym tą decyzją. W tej sytuacji Główny Geodeta Kraju w pełni zasadnie odmówił stwierdzenia nieważności postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] stycznia 2014 r., odmawiającego wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności powyższej decyzji Starosty [...] z dnia [...] września 2013 r., o ustaleniu klasyfikacji gruntów w działce nr [...], bowiem postanowieniu temu nie można przypisać cech rażącego naruszenia prawa. Trzeba jednoznacznie stwierdzić, że M. S., P. S. oraz M. O. nie będąc właścicielami ani użytkownikami wieczystymi działki ew. nr [...] położonej w obrębie P. nie mogli być uznani za osoby mające interes prawny w postępowaniu zakończonym decyzją Starosty [...] z dnia [...]września 2013 r., dotyczącą klasyfikacji gruntów w granicach działki ewidencyjnej nr [...]. Należy wskazać, że z art. 28 k.p.a. wynika, iż interes prawny musi mieć swoje źródło w konkretnym przepisie prawa materialnego. Musi istnieć związek pomiędzy normą prawa administracyjnego, a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, przejawiający się w tym, że norma ta może mieć wpływ na sytuację prawną tego podmiotu. Jeśli dana norma prawna nie wywiera bezpośredniego wpływu na sferę prawną danego podmiotu, to nie można mówić o tym, że ma on interes prawny. Sąd stwierdza, że decyzja Starosty [...] z dnia [...] września 2013 r., dotyczącą klasyfikacji gruntów w granicach działki ewidencyjnej nr [...] nie miała żadnego wpływu na sferę interesów prawnych skarżących. Dlatego też zaskarżone postanowienie Głównego Geodety Kraju oparte na tym właśnie założeniu uznać należy za całkowicie zasadne i zgodne z prawem. Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących naruszenia zasad postępowania administracyjnego Sąd stwierdza, iż materiał dowodowy, zgodnie z art. 7 i 77 k.p.a., został zebrany i rozpatrzony wnikliwie, co znalazło wyraz w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, spełniającym wymogi art. 107 § 3 k.p.a. Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny sprawy, Sąd stwierdza, iż organ administracji dokonał dokładnego wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy, uzasadnił podstawę prawną wskazaną w postanowieniu i dokonując właściwej interpretacji przepisów wydał rozstrzygnięcie zgodne z prawem. Z tych względów, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270), należało oddalić skargę jako niezasadną.