IV SA/Wa 1863/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Groński po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. K. L., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wraz ze skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] kwietnia 2015 r. w przedmiocie ustalenia opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżący podniósł, że sprawa toczy się 3 lata, sprawa jest sporna a zaskarżona decyzja jest sprzeczna z przyjętą linią orzecznictwa sądów administracyjnych. W ocenie skarżącego wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby narazić go na poważną szkodę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] nie zajęło stanowiska odnośnie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z zasadą przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Oznacza to, że strona skarżąca żądając ochrony tymczasowej jest zobowiązana do uzasadnienia w przekonujący sposób, że wystąpiła co najmniej jedna z przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Podkreślić należy, że przesłanka wyrządzenia znacznej szkody dotyczy takiej szkody, zarówno majątkowej jak i niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia prawne i faktyczne skutki, powodują istotną i trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji sąd rozważa więc, czy wykonanie jej przed zakończeniem postępowania sądowego może spowodować nieodwracalne pogorszenie sytuacji skarżącego po ewentualnym wyeliminowaniu aktu z obrotu prawnego Przenosząc powyższe na kanwę rozpoznawanego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Skarżący w uzasadnieniu wniosku ogólnie powołał się na poważną szkodę jaka może zostać mu wyrządzona zaskarżoną decyzją, co w ocenie Sądu jest niewystarczającym uzasadnieniem rozpoznawanego wniosku. Strona skarżąca nie przedstawiła konkretnych i aktualnych danych odnośnie swojej sytuacji społecznej czy finansowej, które wskazywałby, że zaskarżona decyzja narazi ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody bądź wywoła trudne do odwrócenia skutki. Powyższej oceny nie zmienia podnoszony w uzasadnieniu rozpoznawanego wniosku zarzut sprzeczności zaskarżonej decyzji z utrwaloną liną orzeczniczą sądów administracyjnych. Na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji niedopuszczalne jest badanie przez Sąd zasadności wniesienia skargi i sformułowanych w niej zarzutów. W konsekwencji Sąd uznał, że okoliczności podniesione we wniosku w żaden sposób nie wskazują, że wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do tak dalece idących skutków, by zasadne było udzielenie skarżącemu ochrony tymczasowej. W tym stanie rzeczy, Sąd stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie nie wystąpiły przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.