IV SA/Wa 1864/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia NSA - Otylia Wierzbicka po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia M. –A.Z z siedzibą w P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 czerwca 2009 r. odrzucające zażalenia M.-A.Z. z siedzibą w P. na postanowienie Sądu z dnia 28 stycznia 2009 r. odmawiające przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie obowiązku przekazania odpadu postanawia: 1. odrzucić zażalenie, 2. zwrócić stronie skarżącej cały uiszczony wpis sądowy od zażalenia w kwocie 100 (sto) złotych. Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie M.-A.Z z siedzibą w P. na postanowienie tego Sądu z dnia 28 stycznia 2009 r. odmawiające przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie obowiązku przekazania odpadu. W piśmie Sądu z dnia 4 czerwca 2009 r., wraz z którym doręczono zaskarżone postanowienie pouczono stronę skarżącą, iż zgodnie z art. 194 § 2 i § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) od powyższego postanowienia przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia pod rygorem odrzucenia zażalenia. Jak wynika z akt sprawy postanowienie Sądu zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 9 czerwca 2009 r. Termin zatem do złożenia zażalenia upłynął w dniu 16 czerwca 2009 r. Tymczasem M.-A.Z z siedzibą w P. złożyła zażalenie na powyższe postanowienie w dniu 17 czerwca 2009 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) a więc z uchybieniem terminu. Mając powyższe na uwadze, należało na podstawie art. 178 w związku z art.197 § 2 ustawy P.p.s.a., zażalenie odrzucić. W pkt 2 orzeczono na podstawie art. 232 § 1 ust. 1 lit. a powołanej ustawy.