IV SA/Wa 1864/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Agnieszka Łąpieś - Rosińska po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi L. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W skardze z dnia [...] września 2010 r. (data nadania skargi w urzędzie pocztowym) skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2010 r. utrzymującej w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy P. z dnia [...] czerwca 2010 r. ustalającej z urzędu od L. Z. jednorazową opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości oznaczonych jako działki ewidencyjne nr [...] we wsi B., uregulowane w KW nr [...] o łącznej powierzchni 1863 m2. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przesłanki umożliwiające Sądowi wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zostały określone w przepisie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej P.p.s.a.). Z przepisu tego wynika, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy zatem samo wskazanie przepisu, lecz uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o istnieniu powyższych zagrożeń, co dopiero uzasadnić może wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (por. B. Dauter w: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz", Zakamycze 2005, s. 168). Argumentacja wniosku o wstrzymanie musi być odpowiednia – tzn. w sposób przekonujący pokazywać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji, a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 P.p.s.a. Powyższego warunku przedmiotowy wniosek nie spełnia. Uzasadniając złożony wniosek skarżący wskazał jedynie, iż jest on zasadny, ponieważ wydane w przedmiotowej sprawie decyzje są – w jego ocenie wątpliwe – i mogą rodzić niepotrzebne skutki finansowe. Argumentacja ta nie może być jednak uznana za wystarczającą do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Analiza powyższego wniosku prowadzi do stwierdzenia, że strona nie uprawdopodobniła w dostateczny sposób przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Przedstawione przez skarżącego twierdzenia są zbyt ogólnikowe a na ich poparcie nie przytoczono przekonujących argumentów Sąd, orzekając w granicach danej sprawy (art. 134 P.p.s.a.) stwierdził równocześnie, że z zaskarżonego aktu nie wynika w sposób oczywisty szkoda lub trudne do odwrócenia skutki. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że skarżący, wbrew wymogom ustawy, nie wykazał niebezpieczeństwa wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z zaniechania wstrzymania wykonania decyzji w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości jego nieruchomości. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.