IV SA/Wa 1865/08
PostanowienieWSA w Warszawie2009-04-06
Skład orzekający: Michał Sułkowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawczyni, która zarabia 2.647,11 zł netto miesięcznie i ponosi miesięczne wydatki w kwocie około 600 zł, jest w stanie ponieść pełne koszty postępowania sądowego bez uszczerbku dla swojego koniecznego utrzymania?Ratio decidendi
Wnioskodawczyni, która zarabia ponad 2.000 zł netto miesięcznie po odliczeniu stałych wydatków, nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku dla swojego koniecznego utrzymania. Prawo pomocy przysługuje jedynie w sytuacjach, gdy strona znajduje się w bardzo ciężkiej sytuacji materialnej, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie.Stan faktyczny
Z. W. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawczyni samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, jej miesięczne wynagrodzenie netto wynosi 2.647,11 zł. Posiada nieruchomości, ale nie posiada oszczędności ani wartościowych przedmiotów. Ponosi miesięczne wydatki na utrzymanie domu, dojazdy do pracy i leki. Wnioskodawczyni zarzuciła, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego.Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy Z. W.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części w sprawie ze skarg Z. W. i E. G., A. K., S. C. oraz W. K. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2008 r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji drogi postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.
Z. W. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części.
Skarżąca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe (rubryka nr 6 formularza wniosku). Źródłem jej utrzymania jest wynagrodzenie ze stosunku pracy w miesięcznej wysokości 2.647,11 zł netto (rubryka nr 10 formularza wniosku oraz wyciąg z dnia 20 stycznia 2009 r. z rachunku bankowego skarżącej).
Wnioskodawczyni jest współwłaścicielką domu o powierzchni 120 m2. Posiada nieruchomość rolną o powierzchni 0,15 ha oraz nieruchomość o powierzchni 0,06 a. Nie posiada wartościowych przedmiotów, oszczędności, papierów wartościowych, ani innych zasobów pieniężnych (rubryka nr 7 formularza wniosku). Jest poręczycielem kredytu studenckiego, zaciągniętego przez syna, który prowadzi odrębne gospodarstwo domowe (rubryka nr 8 oraz nr 11 formularza wniosku).
Przy piśmie z dnia 20 stycznia 2009 r. Z. W. nadesłała do Sądu kserokopię faktury VAT z dnia [...] września 2008 r. na kwotę [...] zł, obejmującą rozliczenie za okres jednego miesiąca, kserokopie wystawionych na M. R. faktur VAT z dnia [...] lipca 2008 r. z dostawę gazu: na kwotę [...] zł z terminem płatności do dnia [...] września 2008 r. i na kwotę [...] zł z terminem płatności do dnia [...] listopada 2008 r., kserokopie wystawionych na K. K. faktur VAT z dnia [...] września 2008 r. oraz z dnia [...] listopada 2008 r. za dostawę energii elektrycznej: na kwotę [...] zł z terminem płatności do dnia [...] października 2008 r. i na kwotę [...] zł z terminem płatności do dnia [...] grudnia 2008 r., a także kserokopie faktur VAT obejmujących opłaty za dostawę wody i odprowadzanie ścieków z [...] października 2008 r. na kwotę [...] zł i z [...] listopada 2008 r. na kwotę [...] zł.
We wspomnianym piśmie z dnia 20 stycznia 2009 r. wnioskodawczyni wyjaśniła, że faktury za energię elektryczną, których kopie nadesłała wystawione są na jej córkę – K. K., która kilka lat temu zawarła umowę z zakładem energetycznym. Obecnie córka nie zamieszkuje ze skarżącą, która samodzielnie ponosi koszty związane z zakupem energii elektrycznej. Z racji braku kontaktu z K. K. nie jest możliwe rozwiązanie wspomnianej umowy z zakładem energetycznym. Jak dalej wyjaśniła wnioskodawczyni, faktury za gaz wystawione są z kolei na zmarłą matkę. Dopiero w grudniu 2008 r., skarżąca zawarła nową umowę z dostawcą gazu.
W piśmie z dnia 20 stycznia 2009 r. Z. W. wskazała ponadto, że comiesięcznie wydatkuje kwotę około 130 zł na dojazdy do pracy, a także kwotę około 100 zł na zakup leków. Poniosła także koszty zakupu drewna i węgla w kwocie około 1.000,00 zł. Chociaż wnioskodawczyni mieszka z dorosłym synem, który w sierpniu 2008 r. podjął pracę, to syn samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i nie partycypuje w kosztach utrzymania gospodarstwa domowego skarżącej.
Oceniając w przedmiotowej sprawie sytuacje materialną Z. W. i jej możliwości płatnicze należy na wstępie zaznaczyć, że generalną zasadą postępowania sądowego jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Toteż każda osoba wszczynająca postępowanie powinna liczyć się z wydatkami na ten cel. Stosownie bowiem do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oznacza to, że dopiero gdy posiadane przez stronę środki okażą się niewystarczające może ona wystąpić o przyznanie prawa pomocy, a pomoc ta stosowana jest wobec osób nieposiadających żadnego dochodu lub oszczędności lub posiadających bardzo skromny dochód lub oszczędności, a więc wobec tych osób, które znajdują się w bardzo ciężkiej sytuacji materialnej, pozwalającej na zaspokojenie jedynie podstawowych potrzeb życiowych.
Należy podkreślić, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie jej udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2004 r. sygn. akt GZ 71/04, ONSAiWSA z 2005 r. nr 1, poz. 8).
Należy też wyjaśnić, że treść art. 246 § 1 ppsa jednoznacznie wskazuje, że to na stornie spoczywa ciężar dowodzenia przesłanek pozytywnego załatwienia wniosku, określonych w tym przepisie. Brak jest prawnych podstaw do prowadzenia z urzędu postępowania w sprawie sytuacji rodzinnej i majątkowej wnioskodawcy, jeżeli on sam nie wykaże istnienia przesłanek uzasadniających uwzględnienie żądania prawa pomocy.
Wysokość wpisu sądowego od skargi w przedmiotowej sprawie, który nota bene Z. W. uiściła na wezwanie Przewodniczącego (karta nr 93 akt sądowych), wynosi 500 zł (§ 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Jest to najwyższa opłata sądowa, ponoszona przez skarżącą w przedmiotowej sprawie. Wysokość ewentualnego wpisu od skargi kasacyjnej, stosownie do treści § 3 powołanego rozporządzenia wyniesie 250 zł, natomiast wysokość ewentualnych wpisów od zażaleń, czy też opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia wyroku jednorazowo nie przekroczy kwoty 100 zł (§ 2 ust. 1 pkt 7 powołanego rozporządzenia oraz § 2 rozporządzenia rady ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych - Dz. U. Nr 221, poz. 2192). Podkreślić też trzeba, że ewentualne poniesienie wskazanych opłat, nie wiąże się z koniecznością jednorazowego wygospodarowania niezbędnych do tego środków. Poniesienie przez stronę wydatków ze wskazanych tytułów jest bowiem rozłożone w czasie.
Wykazana przez Z. W. wysokość stałych, miesięcznych wydatków, ponoszonych w gospodarstwie domowym wynosi około 600 zł. Z kolei otrzymywane przez nią wynagrodzenie za pracę wynosi 2.647,11 zł miesięcznie. Zestawienie powyższych kwot wskazuje, że comiesięcznie w dyspozycji wnioskodawczyni pozostaje kwota ponad 2.000,00 zł. Co więcej, jak wynika z dołączonego do akt wyciągu z rachunku bankowego (karty nr 131 i 132), pracodawca, poza stałym wynagrodzeniem, przekazuje na rachunek Z. W. także inne środki, jak na przykład otrzymaną 31 października 2008 r. nagrodę w wysokości 344,62 zł za trzeci kwartał 2008 r.
W tych okolicznościach brak jest podstaw do ustalenia, że prowadząca jednoosobowe gospodarstwo domowe wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu.
Oczywistym jest, że ponoszenie kosztów postępowania zawsze powoduje określony uszczerbek utrzymania skarżącej ale nie uzasadnia to jeszcze przyznania prawa pomocy chyba, że strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania albo, że poniesienie pełnych kosztów postępowania spowoduje uszczerbek w jej koniecznym utrzymaniu. Dokonana ocena stanu majątkowego, możliwości płatniczych i stanu rodzinnego Z. W. nie pozwala stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie zachodzi taka sytuacja.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, orzeczono jak w postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło