IV SA/Wa 1869/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Zyglewska, Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska (spr.), Protokolant ref. staż. Renata Puchalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lutego 2012 r. sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. z siedzibą w B. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji - oddala skargę - Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję z dnia [...] września 2011 r. Minister Środowiska, po rozpatrzeniu odwołania M. Sp. z o.o. z siedzibą w B., zwanego dalej Spółką, utrzymał w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Minister podał, iż Marszałek Województwa [...] po rozpatrzeniu wniosku Spółki odmówił zmiany decyzji Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2003 r. zatwierdzającej instrukcję eksploatacji składowiska odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne w m. [...]., w zakresie zmiany rzędnej składowiska ze 128,5 m n.p.m. Kr na rzędną 132,5 m n.p.m.Kr. Minister zaznaczył, że decyzja zatwierdzająca instrukcję eksploatacji składowiska odpadów, której zmiany domaga się strona została wydana na podstawie przepisów art. 53 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach. W świetle powyższego przepisu decyzja ta jest aktem administracyjnym określającym wyłącznie całokształt praw dotyczących zasad i sposobu eksploatacji składowiska odpadów - obiektu budowlanego, dla którego została wydana decyzja o pozwoleniu na budowę. Zgodnie z ust. 5 pkt. 3 tegoż artykułu organ odmawia w drodze decyzji zatwierdzenia instrukcji eksploatacji składowiska odpadów, jeżeli sposób eksploatacji jest sprzeczny z założeniami przyjętymi w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu lub o pozwoleniu na budowę. Wobec powyższego nie jest możliwa wnioskowana przez stronę zmiana decyzji Starosty [...]. W ocenie Ministra rzędna maksymalnego składowania odpadów jest jednym z istotnych parametrów składowiska determinującym m.in. jego objętość, nachylenie skarp, sposób uszczelnienia. W konsekwencji Minister podzielił stanowisko organu pierwszej instancji, że wobec określonych w projekcie budowlanym przedmiotowego składowiska parametrów m.in. rzędnej składowania odpadów - 128,5 m n.p.m., geometrycznej pojemności niecki i kopca - 19700 m3, przychylenie się do wnioskowanej zmiany tj. zwiększenia rzędnej składowania odpadów i co za tym idzie zmiany objętości składowiska oraz nachylenia skarp odpadów, oznaczałoby zaakceptowanie ustaleń sprzecznych z założeniami przyjętymi w pozwoleniu na budowę udzielonym decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego [...] z dnia [...] czerwca 1998 r. Minister zaznaczył, iż integralną częścią pozwolenia na budowę jest projekt budowlany zatwierdzony wymienioną decyzją. Ponadto Minister zaznaczył, że skoro na zmianę decyzji zatwierdzającej instrukcję składowania odpadów w zakresie objętym wnioskiem nie pozwala przepis szczególny, to za taką zmianą niezgodną z przepisem art. 53 ust. 5 pkt. 3 ww. ustawy nie może także przemawiać interes społeczny. W skardze na powyższą decyzję Spółka zarzuciła naruszenie: 1. art. 107 § 3 k.p.a. polegające na braku merytorycznego uzasadnienia podjętej decyzji, w szczególności wskazania faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Ponadto wskazał, że z uzasadnienia prawnego zaskarżonej decyzji polegającego na lakonicznym stwierdzeniu, iż wniosek strony jest niezgodny z decyzją - pozwoleniem na budowę, nie wynika z jakim elementem tego pozwolenia jest niezgodny. Zdaniem skarżącej wnioski i twierdzenia zawarte w uzasadnieniu decyzji nie znajdują oparcia w zebranym w toku postępowania administracyjnego materiale dowodowym; 2. art. 80 k.p.a. w związku z art. 8 k.p.a. polegające na zbyt swobodnej ocenie przedstawionych dowodów, w tym operatów, ekspertyz, rysunków obrazujących przedmiotowe przedsięwzięcie oraz wyliczeń wykonanych przez specjalistów; 3. art. 8 k.p.a. poprzez ogólnikowe sformułowania zamieszczone w uzasadnieniu decyzji oraz nieuwzględnienie interesu społecznego, jak i słusznego interesu obywateli; 4. brak odniesienia się do twierdzenia strony negującej stanowisko organu pierwszej instancji, że planowane przedsięwzięcie, jakkolwiek wyczerpuje znamiona przedsięwzięcia, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397) w związku z § 2 ust. 1 pkt 47 tego rozporządzenia, nie wymaga konieczności uzyskania decyzji środowiskowej, przed uzyskaniem jednej z decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 i ust 1a ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz w ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227), co stanowiło istotną podstawę wydania decyzji przez organ pierwszej instancji i ogólnikowe stwierdzenie, że "decyzja ma charakter informacyjny", zaś organami władnymi orzekać w przedmiocie planowanych zmian w instrukcji eksploatacji składowiska jest organ wydający pozwolenie na budowę, bez jakiegokolwiek uzasadnienia; 5. błędne ustalenia faktyczne niezgodne z załączonymi informacjami i materiałami dowodowymi będącymi załącznikami do złożonego wniosku o zmianę instrukcji eksploatacji środowiska, m.in, że wnioskodawca będzie podnosił obwałowanie składowiska w związku z podniesieniem rzędnych; 6. brak jakiegokolwiek uzasadnienia, że planowana zamiana jest niezgodna z treścią decyzji - pozwolenia na budowę. Ponadto skarżąca Spółka podniosła, że błędny jest zarzut organu, że wnioskodawca jako podmiot zarządzający składowiskiem dopuścił się już naruszenia w przedmiocie składowania dopuszczalnej objętości odpadów w niecce składowiska mimo, że wnioskodawca wskazał na błąd rachunkowy projektanta obiektu budowlanego nieskorygowany nigdy w poszczególnych etapach legalizacji projektu. Wskazując na powyższe naruszenia skarżąca Spółka wniosła o uchylenie decyzji Ministra Środowiska z dnia [...] września 2011 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. W odpowiedzi na skargę Minister Środowiska wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Przeprowadzona przez Sąd analiza akt administracyjnych niniejszej sprawy prowadzi do stwierdzenia, iż organy prawidłowo odmówiły wnioskowanej przez stronę skarżącą zmiany decyzji Starosty [...] zatwierdzającej instrukcję eksploatacji składowiska odpadów w miejscowości [...]. Skarżąca Spółka wnosiła o dokonanie zmiany polegającej na podniesieniu rzędnej składowiska ze 128,5 m n.p.m. Kr na rzędną 132,5 m n.p.m.Kr. Do wniosku z dnia 31 maja 2011r. dołączyła opinię z której wynika, iż aktualnie występująca rzędna składowania wynosi 128,71 - 129,61 m n.p.m. Kr, zaś uzyskanie rzędnej proponowanej we wniosku (132,5 m n.p.m.) pozwoli na pracę składowiska w okresie od 5 do 16 lat. Powyższa argumentacja wniosku o zmianę instrukcji eksploatacji przedmiotowego składowiska potwierdza trafność oceny dokonanej przez organy rozstrzygające niniejszą sprawę, że rzędna deponowanych odpadów jest istotnym parametrem mającym decydujące znaczenie dla objętości składowiska. Należy zatem podzielić stanowisko Ministra, iż w okolicznościach niniejszej sprawy nie jest możliwa zmiana decyzji zatwierdzającej instrukcje eksploatacji przedmiotowego składowiska ze względu na treść art. 53 ust. 5 pkt. 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz. U. z 2010 r. Nr 185, poz. 1243 z późn. zm.). Stosownie bowiem do treści powołanego przepisu właściwy organ bowiem odmówi, w drodze decyzji, zatwierdzenia instrukcji eksploatacji składowiska odpadów, jeżeli sposób eksploatacji jest sprzeczny z założeniami przyjętymi w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu lub o pozwoleniu na budowę. Zauważyć należy, iż decyzja przewidziana w art. 53 ust. 5 jest decyzją związaną - w razie stwierdzenia któregoś z powodów wskazanych w kolejnych punktach organ musi odmówić zatwierdzenia instrukcji. Kwestią zatem zasadniczą dla oceny legalności zaskarżonej decyzji, jest rozważenie, czy określenie w decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] czerwca 1998r., wydanej przez Kierownika Urzędu Rejonowego [...], a konkretnie w zatwierdzonym tą decyzją projekcie budowlanym na wykonanie robót budowlanych polegających na budowie składowiska odpadów stałych dla Gminy i Miasta [...] w miejscowości kol. [...], rzędnej kopca na odpady ułożonego na powierzchni niecki do 128,5 m n.p.m. i ogólnej, geometrycznej pojemności niecki i kopca do 19700 m3 stanowi element założeń mających wpływ na sposób eksploatacji składowiska odpadów. Analiza zawartego w aktach administracyjnych sprawy projektu budowlanego prowadzi do stwierdzenia, że ze względu na charakter robót budowlanych objętych zakresem rzeczowym projektem budowlanym, na warunki i technologię eksploatacji przedmiotowego składowiska istotne znaczenie, niejako wyjściowe, miało ustalenie wielkości charakterystycznych obiektów zakładu po zrealizowaniu I etapu budowy. Wśród tych wielkości liczbowej obiektów zrealizowanych wskazano na nieckę składową dla której określono m.in. ogólną pojemność (19700 m3 ) z wyszczególnieniem pojemności kopca ( 8 500 m3), przy rzędnej kopca 128,5 m n.p.m ( średnio). Wnioskowana przez skarżącą Spółkę zmiana wymienionych powyżej wielkości niewątpliwie spowodowałaby, że sposób eksploatacji przedmiotowego składowiska byłby sprzeczny z założeniami przyjętymi w w/w projekcie budowlanym, a w konsekwencji z decyzją o pozwoleniu na budowę. W świetle powyższych rozważań, stwierdzić należy, iż zarzuty podniesione w skardze nie mają znaczenia dla oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.