IV SA/Wa 187/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Łukasz Krzycki, asesor WSA Danuta Szydłowska, Protokolant Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi M. T. i M. T. na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego 1. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji; 2. zasądza od Ministra Środowiska na rzecz skarżącego M. T. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] października 2007r., [...], Minister Środowiska uchylił postanowienie Wojewody Podlaskiego z dnia [...] września 2006r. znak [...] W uzasadnieniu Minister Środowiska podał, że Wojewoda, na etapie przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uzgodnił - na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573) -warunki realizacji przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie stacji bazowej telefonii cyfrowej sieci [...], w L przy ul. [...], na działce nr [...]. Rozbudowana stacja bazowa będzie składała się z systemu antenowego, urządzeń nadawczo-odbiorczych oraz traktu filerowego, łączącego urządzenia nadawczo odbiorcze. System antenowy ma być złożony z trzech anten sektorowych Kathrein 742 151 pracujących w systemie 900/1800, trzech anten sektorowych Kathrein 742 215 pracujących w systemie 2000 oraz ośmiu anten radiolinii. Równoważna moc promieniowana izotopowo wyznaczona dla anten sektorowych Kathrein 742 151 wynosi maksymalnie 1347,4 W., a dla anten Kathrein 742 215 wynosi maksymalniei 448,8 W. W dniu 31 sierpnia 2007r. weszło w życie rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 21 sierpnia 2007 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 158, poz. 1105). W związku z tym § 2 ust. 1 pkt 7 cyt. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. zyskał nowe brzmienie, zgodnie z którym przedsięwzięciami wymagającymi sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko są instalacje radiokomunikacyjne, radionawigacyjne i radiolokacyjne, z wyłączeniem radiolinii, emitujące pola elektromagnetyczne o częstotliwościach od 0,03 MHz do 300.000 MHz, w których równoważna moc promieniowana izotropowo wyznaczona dla pojedynczej anteny wynosi nie mniej niż 2.000 W, a miejsca dostępne dla ludności znajdują się w 1 sygn. akt IV SA/Wa 187/08 odległości nie większej niż 100 m od środka elektrycznego, wzdłuż osi głównej wiązki promieniowania tej anteny. Jak zauważył Minister Środowiska, w niniejszej sprawie równoważna moc promieniowana izotropowo wyznaczona dla projektowanych anten sektorowych wyniesie maksymalnie 1448,8 W, a zatem będzie mniejsza niż 2000 W. W związku z tym, Minister Środowiska uchylił postanowienie Wojewody Podlaskiego i umorzył postępowanie przed tym organem. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. i J. T. stwierdzili, że nie zgadzają się na realizację przedmiotowej inwestycji ponieważ strefa szkodliwego promieniowania znajduje się nad terenem ich działki nr [...], położonej w odległości kilkunastu metrów od budynku, na którym inwestycja ma zostać ulokowana. Skarżący twierdzą, że zrealizowanie projektu rozbudowy stacji bazowej telefonii cyfrowej uniemożliwi im zabudowanie nieruchomości budynkiem mieszkalnym do wysokości 22 m. (zgodnie z posiadaną decyzją o warunkach zabudowy), ze względu na duże prawdopodobieństwo przebywania ludzi w strefie szkodliwego promieniowania. W odpowiedzi na skargę Minister Środowiska stwierdził, iż zgodnie z zasadą zawartą w art. 6 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), organy administracji publicznej orzekają na podstawie obowiązujących przepisów, mających zastosowanie w danym stanie faktycznym. W przypadku gdy w okresie między wydaniem postanowienia przez organ I instancji a rozpoznaniem złożonego przez strony zażalenia uchylone zostały przepisy, które stanowiły podstawę prawną zaskarżonego postanowienia, organ odwoławczy powinien je uchylić i umorzyć postępowanie przed organem I instancji. Minister Środowiska podkreślił, że przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. uległy zmianie i dlatego zobowiązany był orzec jak w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na podstawie art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sadów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 z późn. zm..) Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie Sądu podlega sygn. akt IV SA/Wa 187/08 zgodność aktów administracyjnych zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych sprowadza się do badania, czy organy administracji publicznej w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 152, poz. 1270 z późn. zm.) rozstrzygając w granicach danej sprawy Sąd nie jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o powołane przepisy, Sąd doszedł do przekonania, że skarga złożona w rozpatrywanej sprawie jest zasadna. Zaskarżone postanowienie Ministra Środowiska zostało bowiem wydane z naruszeniem prawa. W niniejszej sprawie między wydaniem w dniu [...] września 2006r. przez Wojewodę Podlaskiego postanowienia o uzgodnieniu warunków realizacji przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie stacji bazowej telefonii cyfrowej, a postanowieniem Ministra Środowiska z dnia [...] października 2007r., nastąpiła zmiana przepisów stanowiących podstawę prawną tego uzgodnienia. W związku z wejściem w życie, dnia 31 sierpnia 2007r., rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 sierpnia 2007 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 158, poz. 1105) nowe brzmienie uzyskał § 2 ust. 1 pkt 7 ww. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. Zmianie uległy zatem normy określające jakie przedsięwzięcia wymagają sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko co spowodowało, iż zebrany w sprawie materiał dowodowy zdezaktualizował się. Wobec zmiany stanu prawnego koniecznym stało się ponowne rozpatrzenie sprawy przez organ I instancji, który powinien zbadać, czy według obecnie obowiązujących przepisów projektowana rozbudowa stacji bazowej telefonii cyfrowej wymaga uzgadniania, czy też nie. Organ odwoławczy, zgodnie z art. 136 K.p.a., może przeprowadzić jedynie uzupełniające postępowanie dowodowe. W tym wypadku nie mógł wobec tego zastąpić właściwego organu I instancji w dokonaniu czynności wyjaśniających. W przeciwnym razie naruszona zostałaby wyrażona w art. 15 K.p.a. zasada dwuinstancyjności postępowania, która polega na dwukrotnym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu sprawy. Organ odwoławczy nie miał zatem podstaw do sygn. akt IV SA/Wa 187/08 zastosowania art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., na podstawie którego uchylił decyzję Wojewody Podlaskiego i umorzył postępowanie przed tym organem. Dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy konieczne było uprzednie przeprowadzenia przez organ I instancji postępowania wyjaśniającego z uwzględnieniem obowiązujących przepisów znowelizowanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. Wobec tego Minister Środowiska powinien był, na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. uchylić postanowienie Wojewody Podlaskiego i przekazać mu sprawę do ponownego rozpoznania. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że w niniejszej sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotne znaczenie dla rozpoznania sprawy i w związku z tym, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i 205 § 1 cyt. ustawy.