IV SA/Wa 1873/11
PostanowienieWSA w Warszawie2012-01-05
Skład orzekający: Agnieszka Łąpieś-Rosińska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wstrzymanie wykonania decyzji Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w przedmiocie wyrażenia zgody na płoszenie i odstrzał kormoranów jest uzasadnione ze względu na potencjalne negatywne skutki dla przyrody?Ratio decidendi
Sąd uznał, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie, ponieważ strona skarżąca wykazała, że wykonanie decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki dla przyrody, w tym negatywny wpływ na obszar Natura 2000.Stan faktyczny
Stowarzyszenie wniosło skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska zezwalającą na płoszenie i odstrzał kormoranów. Stowarzyszenie wniosło również o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że odstrzał w obszarze Natura 2000 negatywnie wpłynie na jego walory przyrodnicze.Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA - Agnieszka Łąpieś-Rosińska po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] września 2011 r. Nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na płoszenie i odstrzał kormoranów postanawia: - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.
Stowarzyszenie [...] z siedzibą w W. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] września 2011 r. w przedmiocie wyrażenia zgody na płoszenie i odstrzał kormoranów. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu tego wniosku podano, że odstrzał kormoranów w obszarze Natura 2000 "[...]" będzie negatywnie wpływało na unikatowe walory przyrody ożywionej tego terenu.
Sąd zważył, co następuje:
Przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej; p.p.s.a.) przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W przepisie tym ustawa przyznaje stronie prawo do wystąpienia do sądu z takim wnioskiem, ogranicza jednakże możliwość udzielenia ochrony tymczasowej od wystąpienia jednej z dwóch przesłanek w tym przepisie zawartych. Obowiązkiem strony jest więc wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek. Innymi słowy uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi w sposób przekonywujący pokazać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a.
W kontekście powyższych uwag Sąd stwierdza, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji złożony przez [...] w niniejszej sprawie zasługuje na uwzględnienie. W złożonym wniosku wskazano na czym miałoby polegać wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków w razie wykonania decyzji. Dlatego Sąd uwzględniając przedstawioną argumentację, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p. p. s. a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło