IV SA/Wa 1873/14
WyrokWSA w Warszawie2014-11-28
Skład orzekający: Alina Balicka, Jakub Linkowski, Małgorzata Małaszewska-Litwiniec
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja uzgadniająca w zakresie ochrony środowiska, wydana na podstawie przepisów Prawa ochrony środowiska, może wygasnąć na podstawie art. 162 § 1 pkt 2 k.p.a. z powodu niespełnienia warunku w postaci przedłożenia analizy porealizacyjnej?Ratio decidendi
Decyzja uzgadniająca w zakresie ochrony środowiska, wydana na podstawie przepisów Prawa ochrony środowiska, nie może wygasnąć na podstawie art. 162 § 1 pkt 2 k.p.a. z powodu niespełnienia warunku w postaci przedłożenia analizy porealizacyjnej. Przepis ten nie ma zastosowania do tego typu decyzji, która ma charakter wyłącznie opiniodawczy. Zapis w decyzji uzgadniającej dotyczący analizy porealizacyjnej należy interpretować jako zalecenie dla organu udzielającego pozwolenia na budowę do skorzystania z uprawnienia do nałożenia takiego obowiązku.Stan faktyczny
Stowarzyszenie E. wniosło o stwierdzenie wygaśnięcia decyzji Wojewody z 2004 r. uzgadniającej w zakresie ochrony środowiska budowę zakładu, podnosząc niespełnienie warunku sporządzenia analizy porealizacyjnej. Wojewoda stwierdził wygaśnięcie decyzji, jednak Minister Środowiska uchylił tę decyzję i umorzył postępowanie, uznając, że art. 162 § 1 pkt 2 k.p.a. nie ma zastosowania do decyzji uzgadniającej. Stowarzyszenie zaskarżyło decyzję Ministra do WSA.Rozstrzygnięcie
Oddala skargę Stowarzyszenia E.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Alina Balicka (spr.), Sędziowie sędzia WSA Jakub Linkowski, sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Przesław, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2014 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia E. z siedzibą w S. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania - oddala skargę -
Minister Środowiska decyzją nr [...]., z dnia [...] lipca 2014 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 i art. 162 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania Z. S.A. w S. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2014 r., znak [...] uchylił ww. decyzję i umorzył postępowanie pierwszej instancji.
Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym:
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lutego 2004 r., znak [...], wydaną na wniosek Z.", uzgodnił w zakresie ochrony środowiska - przed wydaniem pozwolenia na budowę - przedsięwzięcie polegające na budowie Zakładu [...] w S. na działkach nr [...],[...],[...] i [...].
Stowarzyszenie E. w S., pismem z dnia 29 listopada 2013 r., wystąpiło do Wojewody [...] o stwierdzenie wygaśnięcia decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2004 r., znak [...]. W swoim wniosku podniosło, że uzgodnienia w zakresie ochrony środowiska przedsięwzięcia polegającego na budowie Zakładu [...] dokonano pod warunkiem sporządzenia przez wnioskodawcę analizy porealizacyjnej oraz przedłożenia jej organowi w terminie pół roku od oddania inwestycji do użytkowania, i że warunek ten nie został spełniony.
Wojewoda [...] wszczął postępowanie z urzędu i decyzją z dnia [...] maja 2014 r., znak [...], wydaną na podstawie art. 162 § 1 pkt 2 k.p.a. stwierdził wygaśnięcie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2004 r., znak [...], którą uzgodniono w zakresie ochrony środowiska - przed wydaniem pozwolenia na budowę - przedsięwzięcie polegające na budowie Zakładu [...] w S. na działkach nr [...], [...], [...] i [...]. Odwołanie od tej decyzji wniosła Z. S.A.
Minister Środowiska rozpatrując odwołanie stwierdził, że art. 162 § 1 pkt 2 k.p.a. nie ma zastosowania do decyzji uzgadniającej przedsięwzięcie, wydanej na wniosek inwestora na podstawie art. 48 ust. 2 pkt 1 i ust. 4, w związku z art. 46 ust. 1 i ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62, poz. 627, z późn. zm.), w brzmieniu obowiązującym w dniu 2 lutego 2004 r. Decyzja ta bowiem ma charakter wyłącznie opiniodawczy.
Uzgodnienie przedsięwzięcia polegającego na budowie Zakładu [...] w S. było jednym z elementów postępowania w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, które stanowiło część postępowania zmierzającego do wydania pozwolenia na budowę tego Zakładu. Do wniosku o pozwolenie na budowę inwestor powinien załączyć decyzję uzgadniającą. Przepis art, 56 ust. 1 pkt 2 tej ww. ustawy umożliwiał nałożenie na wnioskodawcę w pozwoleniu na budowę obowiązku przedstawienia analizy porealizacyjnej.
Minister Środowiska wskazał, że w wyrażeniu "uzgadniam ... pod warunkiem", użytym w decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2004 r., znak [...], nie chodzi o warunek, którego nieziszczenie - w myśl art. 162 § 1 pkt 2 k.p.a. - jest podstawą do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji opatrzonej warunkiem. Organ ochrony środowiska być może posłużył się niezręcznym sformułowaniem, ale w istocie w decyzji uzgadniającej przedstawił swoje stanowisko co do oddziaływania inwestycji na środowisko oraz co do potrzeby sporządzenia analizy porealizacyjnej. Ponadto decyzja uzgadniająca, z uwagi na jej charakter, nie jest wykonywana przez jej adresata.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] lipca 2014 r. wniosło Stowarzyszenie E. z siedzibą w S. Skarżące Stowarzyszenie zarzuciło zaskarżonej decyzji zastosowania błędnej interpretacji przepisów prawa, poprzez przyjęcie, że przepis art. 162 § 1 pkt 2 k.p.a. nie ma zastosowania do decyzji uzgadniającej przedsięwzięcie, wydanej na wniosek inwestora na podstawie art. 48 ust. pkt 1 i ust. w związku z art. 46 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62, poz. 627, z późn. zm.), w brzmieniu obowiązującym w dniu 2 lutego 2004 r.
Minister Środowiska w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 , ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Kierując się powyższymi kryteriami Sąd uznał, iż w przedmiotowej sprawie skarga nie jest zasadna.
Decyzja Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2004 r. wydana została na podstawie art. 48 ust. 2 pkt 1 i ust. 4, art. 378 ust. 2 pkt 1 w związku z art. 46 ust. 1 i ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska w brzmieniu obowiązującym w dniu jej wydania.
Zgodnie z tymi przepisami decyzję o pozwoleniu na budowę obiektu budowlanego będącego przedsięwzięciem mogącym znacząco oddziaływać na środowisko wydaje się po uzgodnieniu z organem ochrony środowiska. Przy czym do przeprowadzenia uzgodnienia z organem ochrony środowiska jest obowiązany wnioskodawca, który przedstawia projekt budowlany oraz raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko albo informacje zawierające dane określone w art. 49 ust. 3, jeżeli sporządzenie raportu nie jest wymagane. Uzgodnienie następuje w drodze decyzji.
W powyższym stanie prawnym inwestor - Zakład [...] zobowiązany był do uzyskania uzgodnienia z Wojewodą [...] w zakresie ochrony środowiska, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę przedsięwzięcia polegającego na budowie Zakładu [...] w S., na działkach nr [...], [...], [...] i [...].
Uzgodnieniem tym jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2004 r., która ocenia oddziaływanie przyjętych w projekcie budowlanym rozwiązań technicznych planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Zobowiązanie wnioskodawcy do wykonania analizy porealizacyjnej, zawarte w decyzji uzgodnieniowej nie jest warunkiem pod jakim decyzja ta została wydana, mimo użytych w niej słów "pod warunkiem..."., gdyż takiego uprawnienia organ nie miał.
Zgodnie z art. 56 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo ochrony środowiska w brzmieniu obowiązującym w dniu 2 lutego 2004 r., organ administracji może decyzją, o której mowa w art. 46 ust. 4 pkt 2 i 2a, dla przedsięwzięć, dla których sporządza się raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, nałożyć na wnioskodawcę obowiązek przedstawienia analizy porealizacyjnej, określając zakres oraz termin jej przedstawienia.
W analizie porealizacyjnej, o której mowa wyżej dokonuje się porównania ustaleń zawartych w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko i w decyzji, o której mowa w art. 46 ust. 4 pkt 2 i 2a, z rzeczywistym oddziaływaniem przedsięwzięcia na środowisko i działaniami podjętymi w celu jego ograniczenia – art. 56 ust. 2 cyt. ustawy.
Z powyższych zapisów wynika, że to organ administracyjny właściwy do wydania decyzji, o której mowa w art. 46 ust. 4 pkt 2 i 2a, czyli m.in. decyzji o pozwoleniu na budowę obiektu budowlanego jest uprawniony do nałożenia na wnioskodawcę obowiązku przedstawienia analizy porealizacyjnej, określając zakres oraz termin jej przedstawienia. Organem tym w przypadku planowanego przedsięwzięcia polegającego na budowie Zakładu [...] w S., na działkach nr [...],[...],[...] i [...] był Starosta P., który jak wynika z decyzji z dnia [...] marca 2004 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę skorzystał z tego uprawnienia i na podstawie art. 56 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo ochrony środowiska zobowiązał inwestora do opracowania i przedłożenia Wojewodzie [...] analizy porealizacyjnej ze szczególnym uwzględnieniem zagadnień dotyczących ochrony powietrza i przeprowadzenia badania gazów wylotowych powstałych w wyniku spalania płynnego tłuszczu zwierzęcego po okresie pół roku od oddania do użytkowania zakładu.
Wobec powyższego zgodzić się należy ze stanowiskiem Ministra Środowiska, że w stanie prawnym obowiązującym w dacie wydania przez Wojewodę [...] decyzji z [...] lutego 2004 r. brak jest podstaw do uznania, że decyzja ta została wydana z zastrzeżeniem dopełnienia przez stronę określonego warunku. Zapis w niej zawarty, należy faktycznie interpretować jako zalecenie dla organu udzielającego pozwolenia na budowę do skorzystania z uprawnienia określonego w art. 56 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo ochrony środowiska.
Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło