IV SA/Wa 1876/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku F. M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 maja 2009 r. o odrzuceniu skargi F. M. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2008 r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia warunków lokalizacji dla inwestycji polegającej na rozbudowie drogi krajowej do parametrów drogi ekspresowej postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 21 maja 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę F. M. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2008 r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia warunków lokalizacji dla inwestycji polegającej na rozbudowie drogi krajowej do parametrów drogi ekspresowej. Odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 27 maja 2009 r. (k. 450). Pismem z dnia 27 maja 2009 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. poinformowała o wyznaczeniu dla F. M. - w ramach przyznanego mu postanowieniem z dnia 18 maja 2009 r. prawa pomocy - adwokata T. Z. W dniu 1 czerwca 2009 r. (data stempla pocztowego) F. M. wniósł do Sądu pismo oznaczone jako "zażalenie" na postanowienie z dnia 21 maja 2009 r. Jednocześnie zwrócił się o przyznanie adwokata z urzędu w celu wniesienia skargi kasacyjnej. Pismem z dnia 15 czerwca 2009 r. poinformowano skarżącego, że w ramach przyznanego mu prawa pomocy Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła już dla niego adwokata z urzędu i nie zachodzi potrzeba składania kolejnego wniosku w tym zakresie w celu złożenia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W dniu 22 czerwca 2009 r. złożono do akt sprawy pełnomocnictwo udzielone adwokatowi T. Z. przez F. M. W dniu 24 czerwca 2009 r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik złożył do akt sprawy kopię skierowanej do skarżącego opinii o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 21 maja 2009 r. Postanowieniem z dnia 6 lipca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie F. M. na postanowienie z dnia 21 maja 2009 r. Pismem z dnia 30 lipca 2009 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. poinformowała Sąd o zmianie pełnomocnika wyznaczonego z urzędu dla F. M. na adwokata A. Z. W dniu 23 września 2009 r. do akt sprawy złożono pełnomocnictwo udzielone przez F. M. adwokatowi A. Z. Postanowieniem z dnia 26 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przywrócił F. M. termin do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 6 lipca 2009 r. sygn. akt IV SA/Wa 1876/08, którym odrzucono jego zażalenie na postanowienie z dnia 21 maja 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 20 stycznia 2010 r. sygn. akt II OZ 960/09 uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 listopada 2009 r. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd drugiej instancji wskazał, że wadliwie Sąd pierwszej instancji odrzucił pismo skarżącego, przyjmując, iż stanowi ono zażalenie, podczas gdy w istocie jest to skarga kasacyjna. Ponadto, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że "(...) w orzecznictwie reprezentowany jest pogląd, iż w sytuacji, gdy skarżący w terminie, o którym mowa w art. 177 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniesie osobiście sporządzoną skargę kasacyjną należy wezwać skarżącego do przedstawienia skargi kasacyjnej sporządzonej przez adwokata lub radcę prawnego [...]". Po zwrocie akt sprawy z Naczelnego Sądu Administracyjnego, pismem z dnia 9 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wezwał F. M., reprezentowanego przez adwokata A. Z., do przedstawienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 maja 2009 r., która będzie sporządzona zgodnie z zasadą określoną w art. 175 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W dniu 1 marca 2010 r. do Sądu złożono sporządzoną przez adwokata A. Z. skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 21 maja 2009 r. oraz wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku, działający przez pełnomocnika skarżący, podniósł, że wniósł skargę kasacyjną na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 maja 2009 r., którą Sąd ten mylnie uznał za zażalenie. Wskazał, że wezwanie do przedstawienia skargi kasacyjnej sporządzonej zgodnie z wymogiem określonym w art. 175 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi doręczono mu w dniu 22 lutego 2010 r., a skarga kasacyjna spełniająca ten wymóg została wniesiona do Sądu w dniu 1 marca 2010 r. Zdaniem F. M., w zaistniałych okolicznościach, należy stwierdzić, że uchybienie terminowi do złożenia skargi kasacyjnej sporządzonej przez adwokata nastąpiło bez winy skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako pasa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W świetle art. 87 § 1 i 2 ppsa, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Biorąc pod uwagę, że w postanowieniu z dnia 20 stycznia 2010 r. sygn. akt II OZ 960/09 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że pismo F. M. z dnia 1 czerwca 2009 r. jest w istocie skargą kasacyjną sporządzoną osobiście przez skarżącego oraz wskazał na konieczność wezwania do przedstawienia skargi kasacyjnej sporządzonej zgodnie z wymogiem określonym w art. 175 § 1 ppsa, Sąd przyjął, iż przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 21 maja 2009 r., sporządzonej przez adwokata, ustała w dniu doręczenia pełnomocnikowi F. M., opisanego wyżej wezwania z dnia 9 lutego 2010 r. Ponieważ wezwanie to doręczono w dniu 22 lutego 2010 r., a skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia, złożono do Sądu w dniu 1 marca 2010 r. należy stwierdzić, że strona zachowała termin określony w art. 87 § 1 ppsa. Analizując opisane wyżej okoliczności przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że zarówno skarżącemu, jak i jego pełnomocnikowi nie można przypisać winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 21 maja 2009 r. F. M., już w piątym dniu terminu przewidzianego na wniesienie skargi kasacyjnej wniósł sporządzony osobiście środek odwoławczy od postanowienia z dnia 21 maja 2010 r., a pierwszy z wyznaczonych przez Okręgową Adwokacką w W. pełnomocników skarżącego nie stwierdził podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wskazanego orzeczenia. Po zmianie przez Okręgową Radę Adwokacką w W. pełnomocnika z urzędu dla skarżącego, nowo wyznaczony adwokat, niezwłocznie po zapoznaniu się z aktami sprawy, podjął działania zmierzające do uchylenia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lipca 2009 r. wskazując, że Sąd ten wadliwie potraktował pismo skarżącego, nie jako skargę kasacyjną, a jako zażalenie. Uchylając postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia 6 lipca 2009 r. postanowieniem z dnia 20 stycznia 2010 r. sygn. akt II OZ 960/09, Naczelny Sąd Administracyjny podzielił stanowisko pełnomocnika, a zarazem wskazał na obowiązek wezwania do przedstawienia skargi kasacyjnej sporządzonej przez adwokata. Już w siódmym dniu od doręczenia wezwania do przedstawienia skargi kasacyjnej, reprezentowany przez adwokata A. Z., F. M. wniósł do Sądu skargę kasacyjną, spełniającą wymóg określony w art. 175 § 1 ppsa. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że uzasadnione jest uwzględnienie żądania zawartego w przedmiotowym wniosku i przywrócenie F. M. terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 21 maja 2009 r. o odrzuceniu skargi na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2008 r. znak: [...]. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu.