IV SA/Wa 1877/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Sędziowie Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Protokolant Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Ministra Infrastruktury na rzecz skarżącego J. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...], Minister Infrastruktury, działając na podstawie art. 59 § 2 w związku z art. 58 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. - Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) odmówił przywrócenia, na wniosek J.S. terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] o ustaleniu warunków lokalizacji dla inwestycji polegającej na rozbudowie drogi krajowej nr 8 do parametrów drogi ekspresowej na odcinku P. - granica powiatu [...] (od km [...] do km [...]) z wyłączeniem odcinka W.-T. (od km [...] do km [...]). Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco: W dniu [...] stycznia 2008 r. Wojewoda [...] wydał decyzję o ustaleniu warunków lokalizacji dla wyżej wymienionej inwestycji. J.S. złożył, w dniu 18 marca 2008 r., odwołanie od tej decyzji, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. We wniosku o przywróceniu terminu strona podniosła, iż zawiadomienie o wydaniu przez Wojewodę ww. decyzji zostało nieprawidłowo doręczone - na adres podany w ewidencji gruntów, pod którym skarżący nie zamieszkuje. Decyzja odebrana została przez jego brata, który mieszka w miejscu doręczenia decyzji. Ponadto, stwierdził, że nie miał możliwości zapoznania się z obwieszczeniem wywieszonym w Urzędzie Gminy M., ponieważ w sezonie wiosennym w jego gospodarstwie jest nawał prac związanych z prowadzonymi uprawami i wobec tego nie ma czasu na bywanie w Urzędzie. Wskazał także, że obwieszczenie o wydaniu ww. decyzji nie było wywieszone na głównej tablicy ogłoszeń Urzędu, oraz że obwieszczenie nie zostało opublikowane w prasie lokalnej, którą regularnie czyta. W uzasadnieniu wskazanego wyżej postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania Minister Infrastruktury stwierdził, że zgodnie z art. 58 kpa należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego jeżeli ten uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Oceniając brak winy organ powinien przyjąć obiektywny miernik staranności jakiej może wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie nie jest dopuszczalne, gdy strona IV SA/Wa 1877/08 dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa, w konsekwencji pojęcie braku winy w niedopełnieniu czynności procesowej obejmuje istnienie przeszkody nie do przezwyciężenia czyli siły wyższej. Odnosząc się do argumentów podniesionych we wniosku o przywrócenie terminu Minister stwierdził, iż zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. Nr 80, poz. .721 z późn. zm.) - zwanej dalej "specustawą", wojewoda doręcza decyzję o ustaleniu lokalizacji drogi krajowej wnioskodawcy oraz zawiadamia o jej wydaniu pozostałe strony w drodze obwieszczeń w urzędach gmin właściwych ze względu na przebieg drogi oraz w prasie lokalnej. Ponadto, wysyła zawiadomienie o wydaniu decyzji o lokalizacji drogi dotychczasowemu właścicielowi na adres określony w ewidencji gruntów. Zdaniem organu z akt sprawy wynika, iż obwieszczenie zostało wywieszone w Urzędzie Gminy w M. i opublikowane w lokalnym wydaniu Gazety [...]. Odnosząc się do argumentu błędnego doręczenia Minister wskazał, iż w świetle orzecznictwa doręczenie zastępcze jest skuteczne jeżeli spełnione są następujące przesłanki: adresat jest nieobecny w mieszkaniu w czasie doręczenia, pismo zostało przyjęte ze pokwitowaniem przez dorosłego domownika, sąsiada lub dozorcę, osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Biorąc pod uwagę fakt, że zawiadomienie zostało doręczone bratu skarżącego, który posiada to samo miejsce zamieszkania co skarżący i podjął się oddania mu zawiadomienia, organ stwierdził, że doręczenie było skuteczne. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J.S., wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zarzucił Ministrowi Infrastruktury naruszenie art. 7 i 77 oraz art. 58 kpa, a także art. 7 ust. 2 i art. 28 ust. 1 "specustawy" . Skarżący podniósł, iż zawiadomienie o wydanej decyzji zostało dokonane na adres, pod którym nie zamieszkuje od 30 lat. Doręczenie zastępcze może być dokonane gdy adresat chwilowo jest nieobecny w miejscu zamieszkania. Doręczenia dokonano jednak do rąk osoby trzeciej, która ma inne miejsce zamieszkania niż skarżący. Ponadto, w opinii skarżącego, ani ogłoszenie w Gazecie [...], która nie jest prasą lokalną, ani wywieszenie obwieszczenia na małej tablicy w bocznym korytarzu Urzędu Gminy nie spełnia wymogów określonych w art. 7 ust. 2 "specustawy". Skarżący podniósł, że Gazeta [...] nie jest dziennikiem o charakterze lokalnym, a jej lokalny dodatek dla miasta L. nie jest skierowany do IV SA/Wa 1877/08 mieszkańców powiatu [...]. Skarżący podnosi, że regularnie czyta "Dziennik [...]", wraz z jego dodatkiem dla powiatu [...] "Tydzień [...]" i inną prasę lokalną, gdzie znajduje informacje dotyczące terenu na którym mieszka i gdzie opisywane są sprawy, które bezpośrednio dotyczą jego praw i obowiązków. Wobec tego, zdaniem skarżącego organ w sposób wadliwy zawiadomił o wydaniu przez Wojewodę [...] decyzji dnia [...] stycznia 2008 r. Odnosząc się do kwestii wywieszenia obwieszczenia na tablicy w Urzędzie Gminy, skarżący zauważył, że nawet gdyby bywał w tym Urzędzie regularnie, nie miałby możliwości zapoznania się z treścią obwieszczenia ponieważ zamiast na głównej tablicy przy wejściu do Urzędu zostało ono umieszczone na małej tablicy w bocznym korytarzu. Na tę okoliczność organ nie przeprowadził postępowania dowodowego, co stanowi naruszenie art. 7 i 77 kpa. Podsumowując, skarżący twierdzi, że uchybienie terminu do złożenia odwołania nastąpiło bez jego winy, co uprawdopodabniają wskazane przez niego okoliczności. W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury powtórzył argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Badając legalność zaskarżonego postanowienia, Sąd doszedł do przekonania, że skarga złożona w rozpatrywanej sprawie jest zasadna, choć nie wszystkie zarzuty w niej podniesione są trafne. Głównym zarzutem przedstawionym w skardze jest zarzut naruszenia przez organ art. 58 § 1 kpa, poprzez przyjęcie, że skarżący nie udowodnił braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Sąd nie podziela argumentacji strony, że skoro zawiadomienie o wydaniu przez Wojewodę [...] decyzji z dnia [...] stycznia 2008 r. zostało wysłane na podany w ewidencji gruntów adres, pod którym skarżący nie mieszka od 30 lat, to nie może być mowy o doręczeniu zastępczym do rąk domownika - brata skarżącego zamieszkałego pod adresem podanym w ewidencji. Należy zauważyć, że wspomniane zawiadomienie zostało wysłane, zgodnie z art. 7 ust. 2 "specustawy" na adres podany w ewidencji gruntów. Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst IV SA/Wa 1877/08 jedn. - Dz. U z 2005 Nr 240, poz. 2027) właściciel gruntu ma obowiązek zgłaszać właściwemu staroście wszelkie zmiany danych objętych ewidencją gruntów i budynków, w terminie 30 dni od dnia powstania tych zmian. Wobec nie dopełnienia przez skarżącego obowiązku zgłoszenia staroście zmiany adresu, trudno stwierdzić, że doręczenie decyzji na niewłaściwy adres i związane z tym uchybienie terminu do złożenia odwołania nastąpiło bez jego winy. Odnosząc się do zarzutu skarżącego, odnoszącego się do opublikowania obwieszczenia o wydanej przez Wojewodę decyzji w Gazecie [...], która w ocenie skarżącego nie jest prasą lokalną należy stwierdzić, że organ orzekający w sprawie w sposób niewystarczający zbadał tę kwestię. Należy zauważyć, że przepisy Prawa prasowego nie precyzują czym jest prasa lokalna. Zgodnie z definicją zawartą w Uniwersalnym Słowniku Języka Polskiego, Wydawnictwo PWN, słowo lokalny oznacza "istniejący lub działający na danym obszarze, charakterystyczny dla danego obszaru". Stosując zatem reguły wykładni językowej należy uznać, iż prasa lokalna to czasopisma ukazujące się na określonym terenie, których główną treścią są sprawy o charakterze lokalnym, interesujące dla mieszkańców danego regionu. Należało zatem zbadać, czy dodatek do ogólnopolskiego dziennika, jakim jest Gazeta [...] adresowany do mieszkańców miasta L. można uznać za gazetę o charakterze lokalnym. Sprawdzenia wymaga również czy dodatek ten obejmuje swoim zasięgiem także powiat [...] na terenie którego położona jest przedmiotowa inwestycja i gdzie zamieszkuje skarżący. Należy także stwierdzić, że w niniejszej sprawie Minister nie odniósł się w sposób wystarczający do podnoszonej przez skarżącego kwestii braku właściwego umieszczenia w Urzędzie Gminy w M. obwieszczenia o wydaniu przez Wojewodę [...] decyzji z dnia [...] stycznia 2008 r. Obwieszczenie takie powinno być umieszczone w miejscu, w którym zwyczajowo w danym urzędzie obwieszczenia takie są wywieszane. Organ natomiast nie zbadał zasadności zarzutu skarżącego, iż obwieszczenie zostało umieszczone na innej niż zwyczajowo przyjęto tablicy, znajdującej się w bocznym korytarzu Urzędu. W przypadku nie zamieszczenia zawiadomienia o decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2008 r. w lokalnej prasie oraz obwieszczenia w zwyczajowo przyjętym miejscu w Urzędzie Gminy w M. zarówno skarżący, jak i inne podmioty byłyby pobawione możliwości zapoznania się z treścią ww. IV SA/Wa 1877/08 decyzji, co mogłoby stanowić podstawę do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, że w niniejszej sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 cyt. ustawy. Rozpoznając ponownie wniosek skarżącego o przywrócenie terminu Minister Infrastruktury weźmie pod uwagę rozważania zawarte w powyższym uzasadnieniu.