IV SA/Wa 1879/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA – Małgorzata Małaszewska-Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. M. i Z. M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2007 r. odrzucającego skargę T. i Z. M. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) lipca 2007 r. Nr (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia : - odrzucić wniosek T. M. i Z. M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Skarżący- T. M. i Z. M. w dniu 30 sierpnia 2007 r., za pośrednictwem urzędu pocztowego, złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) lipca 2007 r. (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie przejęcia na własność Państwa gospodarstwa rolnego w zamian za rentę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 18 października 2007 r., doręczonym skarżącym w dniu 29 października 2007 r., odrzucił przedmiotową skargę jako wniesioną z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej: P.p.s.a. Skarżący, pismem procesowym nadanym w urzędzie potowym w dniu 26 listopada 2007 r. złożyli wniosek o przywrócenie terminu do złożenia przedmiotowej skargi. W wyniku rozpoznania wniosku postanowieniem z dnia 13 grudnia 2007 r., wydanym na podstawie art. 88 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jako spóźniony. Jak wynika z akt sądowych sprawy odpis postanowienia został doręczony skarżącym w dniu 20 grudnia 2007 r. Pismem procesowym nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 11 stycznia 2008 r. skarżący złożyli kolejny wniosek, tym razem wnioskując o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 18 października 2007 r. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej skarżący po raz kolejny powołali argumenty, które wcześniej przestawili we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, wskazując, iż ,,przyczyną uchybienia terminowi do wniesienia skargi były problemy z ustanowieniem pełnomocnika w niniejszej sprawie, bowiem żaden z adwokatów i radców prawnych nie chciał się podjąć prowadzenia sprawy". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przyjmując, iż w niniejszej sprawie przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 18 października 2007 r., odrzucającego skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) lipca 2007 r. ustała najpóźniej w dniu doręczenia skarżącym postanowienia Sądu z dnia 13 grudnia 2007 r. o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowej skargi, należy stwierdzić, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został złożony z uchybieniem siedmiodniowego terminu do jego wniesienia. Jak wynika bowiem ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, postanowienie Sądu o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zostało doręczone skarżącym w dniu 20 grudnia 2007 r. natomiast przedmiotowy wniosek skarżący złożyli dopiero w dniu 11 stycznia 2008 r. ( data nadania w urzędzie pocztowym). W tym stanie rzeczy wniosek skarżących o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej należało uznać za spóźniony. Na marginesie należy dodać, iż wniesienie skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego nie jest obwarowane przymusem radcowsko-adwokacki, natomiast Sąd rozpoznając skargę bada zgodność z prawem zaskarżonego aktu, nie ograniczając się tylko do zarzutów podnoszonych przez strony, ale w granicach całej sprawy. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 88 P.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.