IV SA/Wa 1880/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska - Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] sierpnia 2009 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisu art. 2 rozporządzenia Komisji WE nr 804/2007 z dnia 9 lipca 2009 r. skarżący – J. G. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż w przymusowe wykonanie decyzji sprowadzi na skarżącego niebezpieczeństwo utraty jedynego źródła utrzymania. Skarżący jest bowiem obciążony kredytami i nie dysponuje majątkiem umożliwiającym uiszczenie kary. Podniósł, że w przypadku wszczęcia postępowania egzekucyjnego istnieje obawa wypowiedzenia umów kredytowych, co może skutkować utratą całego majątku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie zachodzi jedna z powyższych przesłanek – wykonanie decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Wskazać należy, iż trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. W ocenie Sądu brak skorzystania ze środka tymczasowego w stosunku do skarżącego mogłoby spowodować, że do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd, zostałby on obciążony obowiązkiem uiszczenia kary pienieżnej, która w sposób znaczy wpłynęłaby na jego sytuację majątkową. Sąd badając wniosek wziął pod uwagę, iż skarżący utrzymuje się jedynie z rybołówstwa. Przymusowa egzekucja kwoty 20 000 zł, do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd, mogłaby pozbawić go więc możliwości wykonywania zawodu, poprzez ograniczenie możliwości zakupu materiałów niezbędnych do wykonywania zawodu – np. nowych sieci, paliwa do kutra, czy też ograniczenie możliwości przeprowadzania niezbędnych remontów jednostki. W kontekście wskazanych uwag zgodzić się należy ze stanowiskiem zawartym we wniosku skarżącego, iż zaskarżona decyzja może powodować dla niego trudne do odwrócenia skutki. W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.