IV SA/Wa 1881/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), Sędziowie asesor WSA Danuta Szydłowska, asesor WSA Tomasz Wykowski, Protokolant Artur Dral, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2007 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej "(...)" na uchwałę Rady W. z dnia (...) czerwca 2006 r. nr(...) w przedmiocie zarzutu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego N. - część "M." - skargę oddala - Wspólnota Mieszkaniowa "(...)" ul. (...),(...),(...),(...),(...) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę nr (...) Rady W. z dnia (...) czerwca 2006 r. w przedmiocie odrzucenia w całości jej zarzutu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego N. - część "(...)" we fragmencie określonym granicami: północna granica działki ew. nr (...), zachodnia linia rozgraniczająca ul. (...) (przedłużenie ul. (...)) do południowej granicy działki ew. nr (...), południowa granica działek ew. nr (...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...) i jej przedłużenie do południowej granicy działki ew. nr (...),(...),(...),(...),(...),(...), zachodnia granica działek ew. nr (...),(...),(...),(...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...) w obrębie (...), zwanym dalej "projektem m. p. z. p.". Stan sprawy jest następujący. Rada Gminy W. w dniu (...) czerwca 1995 r. podjęła uchwałę nr (...) w sprawie przystąpienia do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów N.. Jako granice obszar objętego planem ustalono: od północy - wzdłuż rezerwy terenowej autostrady (...) i dalej projektowaną ul. (...); od wschodu - ul. (...); od południa -(...) i ul. (...); od zachodu - przedłużenie ul. (...) w kierunku północnym. Zgodnie z twierdzeniem Przewodniczącego Rady W. wyłożenie projektu m. p. z. p. do publicznego wglądu nastąpiło czterokrotnie, a po raz pierwszy - w dniach od 30 marca 1998 r. do dnia 27 kwietnia 1998 r. Ze względu na dezaktualizację projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla w / w obszaru projekt tego planu wymagał dostosowania do istniejących zmienionych warunków, toteż w § 1 uchwały Rady Gminy W. nr (...) z dnia (...) listopada 2000 r. ustalono, że powyższy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego może być sporządzany i przedkładany etapowo w czterech częściach określonych w załączniku nr 1 do tej uchwały (tj. m. in. w części "(...)"). Stosownie do stanowiska Przewodniczącego Rady W. drugie wyłożenie projektu m. p. z. p. do publicznego wglądu nastąpiło w dniach od 21 IV SA/Wa 1881/06 listopada 2002 r. do dnia 20 grudnia 2002 r., a złożone do projektu m. p. z. p. protesty i zarzuty nie zostały rozpatrzone przez Prezydenta W. w terminie. Trzecie wyłożenie projektu m. p. z. p. do publicznego wglądu odbyło się zgodnie z twierdzeniem Przewodniczącego Rady W. w dniach od dnia 22 sierpnia 2003 r. do dnia 22 września 2003 r., a zawiadomienie o tym wyłożeniu zostało dokonane przed dniem 11 lipca 2003 r., tj. przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm.), zwanej dalej "u. p. z. p.". W dniach od 10 października 2005 r. do 9 listopada 2005 r. odbyło się czwarte wyłożenie projektu m. p. z. p. do publicznego wglądu. Zarzuty do projektu m. p. z. p. wniosła Wspólnota Mieszkaniowa "(...)" ul. (...),(...),(...),(...),(...) kwestionując: 1) zaprojektowanie ulicy dojazdowej (...) (jako ulicy łączącej ul. (...) z projektowaną ulicą (...)) częściowo na działce ew. nr (...), której współwłaścicielami są członkowie Wspólnoty Mieszkaniowej "(...)" i którzy ponieśli nakłady na jej urządzenie jako wewnętrznej drogi osiedlowej, co spowoduje zwiększenie zagrożenia dla życia i zdrowia po utworzeniu "przejezdności" ulicy; a ponadto brak jest potrzeby tworzenia węzła komunikacyjnego na połączeniu ulic (...) z (...), 2) zaprojektowanie pomiędzy planowanym ciągiem pieszo-rowerowym (...) a działkami ew. nr (...),(...),(...),(...),(...),(...),(...) i (...) zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej (MW2), co spowoduje utrudnienia dla członków Wspólnoty Mieszkaniowej będących współwłaścicielami działek ew. nr (...) i (...). Ponadto zarzucono, że w zawiadomieniu o terminie wyłożenia do publicznego wglądu projektu m. p. z. p. błędnie wskazano obszar objęty tym projektem, ponieważ nie istnieje związek z zachodnią linią rozgraniczającą ul. (...) oraz brak wskazania wszystkich działek rozgraniczających, np. (...). Podniesiono również, iż na wyłożonym projekcie m. p. z. p. znajdują się nieaktualne dane, np. usytuowanie EE w przyległości ulicy (...), przedstawienie terenów oznaczonych jako U/Z, które aktualnie podlegają zabudowie wielorodzinnej, a także oznaczenie daty sporządzenia projektu m. p. z. p. jako 1995 r. IV SA/Wa 1881/06 Wspólnota Mieszkaniowa "(...)" zarzuciła nadto, że w wyłożonym projekcie m. p. z. p. określona została granica obszaru chronionego krajobrazu przebiegająca m. in. na granicy działek ew. nr (...),(...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...) i (...), a zawarte w projekcie m. p. z. p. dane dotyczące zabudowy (MN2, MW2) w tym obszarze są sprzeczne z planem zagospodarowania W. dotyczącym ochrony rezerwatu L(...), co doprowadzi do likwidacji jego otuliny. Wskazano również, że wyłożony projekt m. p. z. p. nie uwzględnia walorów architektonicznych i krajobrazowych, wymagań ochrony środowiska, ochrony zdrowia oraz bezpieczeństwa ludzi i prawa własności. Na koniec podniesiono, iż zgodnie z art. 15 ust. 1 u. p. z. p. sporządzony projekt m. p. z. p. powinien zawierać, obok części graficznej, także część tekstową, w której winny być zawarte informacje określone w art. 15 ust. 2 u. p. z. p. Zarządzeniem z dnia (...) grudnia 2005 r. nr (...) Prezydent W. nie uwzględnił powyższych zarzutów. Rada W. uchwałą nr (...) z dnia (...) czerwca 2006 r. odrzuciła w całości zarzuty Wspólnoty Mieszkaniowej "(...)" do projektu m. p. z. p. W uzasadnieniu powyższej uchwały podniesiono, że ulica (...) jest niezbędna do utworzenia układu drogowego dającego możliwość prawidłowych powiązań komunikacyjnych dla funkcjonowania terenów przyległych. Nie wpłynie ona znacząco na zwiększenie uciążliwości, ponieważ obsługiwała będzie tylko ruch lokalny, a nie tranzytowy. Zdaniem organu działka ew. nr (...) nigdy nie była projektowana jako droga wewnętrzna, a kwestie odszkodowań dla właścicieli lub użytkowników wieczystych gruntów przeznaczonych pod realizację funkcji publicznych przewidzianych w planie miejscowym reguluje art. 36 u. p. z. p. Ponadto wskazano, że projektowane skrzyżowanie ulic (...) i (...) służy jedynie ruchowi lokalnemu, gdyż ulica (...) nie ma kontynuacji po drugiej stronie ulicy (...), stąd nie będzie ulicą przelotową. Ponadto, zdaniem organu, kontynuacja zabudowy wielorodzinnej (MW2) na terenie znajdującym się na południe od granic działek ew. nr (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...) i (...) a granicą obszaru chronionego krajobrazu pozwoli na ujednolicenie zagospodarowania na terenie w pasie między ul. (...) i ul. (...) i nie zwiększy intensywności zabudowy w stosunku do sąsiednich terenów IV SA/Wa 1881/06 tym bardziej, że część tego terenu jest wyłączona spod zabudowy z uwagi na przebieg linii energetycznej. Zdaniem organu przez fakt nie podania w zawiadomieniu o wyłożeniu projektu m. p. z. p., że granicą terenu objętego projektem m. p. z. p. jest ul. (...) nie ma znaczenia, ponieważ celem zawiadomienia jest danie możliwości do wniesienia zarzutów, a Wspólnota Mieszkaniowa wniosła zarzuty, a więc je prawa nie zostały naruszone. Nie ma znaczenia również fakt nie podania w zawiadomieniu o wyłożeniu projektu m. p. z. p. działki ew. nr (...), gdyż jej położenie nie ma wpływu na określenie granic terenu objętego projektem m. p. z. p. W ocenie organu zarzut dotyczący treści podkładu mapowego nie wiąże się z problematyką m. p. z. p. Rozmieszczenie w projekcie m. p. z. p. stacji transformatorowych EE wynika z programu zaopatrzenia obszaru w energię elektryczną, a inwestor realizujący osiedle mieszkaniowe uwzględnił konieczność budowy stacji na swoim terenie. Ponadto realizacja zabudowy mieszkaniowej na fragmencie projektowanego terenu U/Z nie zakłóciła podstawowej zasady wprowadzenia zabudowy wielorodzinnej z usługami wzdłuż ul. (...). Organ zaznaczył także, że rezerwat L(...) nie ma prawnie ustanowionej otuliny, a ustalenia projektu m. p. z. p. są zgodne ze wszystkimi aktami prawnymi, w tym z polityką przestrzenną miasta W. zatwierdzona uchwałą nr (...) Rady W. z dnia (...) lipca 2001 r. w sprawie przyjęcia planu zagospodarowani przestrzennego W. z określeniem ustaleń wiążących gminy (...). przy sporządzaniu miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego (Dz. Urz. Woj. (...). nr (...), poz. 2515), które to ustalenia pełnią funkcję studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego W. Ponadto organ uznał za bezzasadne zarzuty dotyczące niewyłożenia tekstu projektu m. p. z. p. oraz niezastosowania się do ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999 r. nr 15, poz. 139 ze zm.). Wspólnota Mieszkaniowa "(...)" wniosła skargę na uchwałę nr (...) Rady miasta W. z dnia (...) czerwca 2006 r. w przedmiocie odrzucenia w całości jej zarzutu do projektu m. p. z. p. W uzasadnieniu skargi podniesiono argumenty zawarte wcześniej w zarzutach oraz wskazano, iż o wyłożeniu projektu m. p. z. p. nie zostały zawiadomione wszystkie zainteresowane strony. I VSAM/a 1881/06 W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje argumenty zawarte w zaskarżonej uchwale. Ponadto wskazano, że zarzut niezawiadomienia o wyłożeniu projektu m. p. z. p. nie dotyczy sytuacji prawnej skarżącej Wspólnoty Mieszkaniowej, a błąd polegający na takim niezawiadomieniu został poprawiony poprzez powtórzenie wyłożenia projektu m. p. z. p. Wszyscy zatem zainteresowani mieli możliwość zapoznania się z projektem m. p. z. p. i wniesienia protestów i zarzutów do tego projektu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W świetle art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kryterium tej kontroli określa art. 1 § 2 w / w ustawy i jest nim zgodność z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.", Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi. Rozpoznając niniejszą sprawę w świetle powyższych kryteriów skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona uchwała nie narusza prawa. Stosownie do art. 85 ust. 2 u. p. z. p. do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, w stosunku do których podjęto uchwałę o przystąpieniu do sporządzania planu oraz zawiadomiono o terminie wyłożenia tego planu do publicznego wglądu, ale postępowanie nie zostało zakończone przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe, tj. ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (t. j.: Dz. U. z 1999 r., nr 15, poz. 139 ze zm.), zwanej dalej "u. z. p.". W niniejszej sprawie występuje taka sytuacja, ponieważ uchwałę o przystąpieniu do sporządzania planu Rada Gminy W. podjęła w dniu (...) czerwca 1995 r. (uchwała nr (...)), zainteresowane strony zawiadomiono o terminie wyłożenia projektu m. p. z. p., a postępowanie nie zostało zakończone przed dniem wejścia w życie u. p. z. p., tj. przed dniem 11 lipca 2003 r. (por. art. 89 u. p. z. p.). IV SA/Wa 1881/06 Stosownie do treści art. 24 ust. 1 u. z. p. zarzut może wnieść każdy, którego interes prawny lub uprawnienia zostały naruszone przez ustalenia przyjęte w projekcie planu wyłożonym do publicznego wglądu. Obowiązek uwzględnienia zarzutu do projektu m. p. z. p. powstaje wówczas, gdy naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia zarzucającego jest związane z jednoczesnym naruszeniem obiektywnego porządku prawnego (normy prawa materialnego). Obowiązku tego rada gminy nie ma wówczas, gdy naruszony zostaje interes prawny lub uprawnienia wnoszącego zarzut, ale dzieje się to w zgodzie z obowiązującym prawem, w granicach przysługującego gminie - z mocy art. 4 ust. 1 u. z. p - władztwa planistycznego, w ramach którego rada gminy ustala przeznaczenie i zasady zagospodarowania terenów położonych na obszarze gminy. Wówczas, mimo że naruszony zostaje prawem chroniony interes wnoszącego zarzut, w szczególności wynikający z uprawnień właścicielskich, nie ma obowiązku uwzględnienia zarzutu i w ślad za tym radzie gminy nie można skutecznie zarzucić, iż zgłoszony zarzut odrzuciła. Rada działa w takiej sytuacji w granicach przysługującego jej uznania i o ile uznania tego nie nadużywa, odrzucenie zgłoszonego zarzutu nie może później skutkować stwierdzeniem przez sąd nieważności stosownej uchwały rady gminy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 sierpnia 1998 r., sygn. akt IV SA 695/98, ONSA z 2000 r. nr 1, poz. 16). Mając to na uwadze, zadaniem Sądu w niniejszej sprawie była ocena, czy przedmiotowy projekt m. p. z. p. dotyczy prawem chronionego interesu (uprawnienia) skarżącej Wspólnoty Mieszkaniowej, a następnie czy interes ten lub uprawnienie zostały naruszone kwestionowanym projektem planu i wreszcie czy naruszenie to -jeśli miało miejsce skutkować winno nieważnością zaskarżonej uchwały. W świetle materiałów sprawy bezsporne jest, że przedmiotowy projekt planu dotyczy interesu prawnego strony skarżącej. Skarżąca Wspólnota Mieszkaniowa skupia bowiem osoby będące właścicielami lub współwłaścicielami działek znajdujących się na terenie objętym projektem m. p. z. p. Odnośnie zarzutu zaprojektowania ulicy dojazdowej (...) częściowo na działce ew. nr (...), której współwłaścicielami są członkowie Wspólnoty Mieszkaniowej "(...)" stwierdzić należy, że organ stanowiący gminy uzasadnił potrzebę wyznaczenia na działce ew. nr (...) drogi dojazdowej publicznej (...) podając racjonalne powody. Jak wynika z rysunku projektu m. p. z. p. projektowana ulica ma zapewnić prawidłową obsługę komunikacyjną dla IV SA/Wa 1881/06 funkcjonowania terenów przyległych od strony wschodniej do działek ew. nr (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), oznaczonych MN2, na których przewidziano zabudowę mieszkaniową. Słusznie zaznaczono, że droga ta nie wpłynie znacząco na zwiększenie uciążliwości, ponieważ obsługiwała będzie tylko ruch lokalny, a nie tranzytowy. Niezasadny jest również zarzut dotyczący zaprojektowania pomiędzy planowanym ciągiem pieszo-rowerowym (...) a działkami ew. nr (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...) i (...) zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej (MW2), co -zdaniem skarżącego - spowoduje utrudnienia dla członków Wspólnoty Mieszkaniowej będących współwłaścicielami działek ew. nr (...) i (...). Zasadnie organ podniósł, iż zabudowa ta pozwoli na ujednolicenie zagospodarowania na terenie w pasie między ul. (...) i ul. (...) a granicą chronionego krajobrazu i nie zwiększy intensywności zabudowy w stosunku do sąsiednich terenów tym bardziej, że część tego terenu jest wyłączona spod zabudowy z uwagi na przebieg linii energetycznej. Jeżeli chodzi o zarzut dotyczący niewłaściwego podania w zawiadomieniu o wyłożeniu projektu m. p. z. p. granic obszaru objętego planem, ponieważ nie istnieje związek z zachodnią linią rozgraniczającą ul. (...) oraz brak wskazania wszystkich działek rozgraniczających (np. (...)) stwierdzić należy, że art. 12 ust. 1 u. z. p. stanowi, że rada gminy w uchwale o przystąpieniu do sporządzenia m. p. z. p. określa granice obszaru objętego planem na mapie stanowiącej załącznik graficzny do tej uchwały. W § 2 uchwały z dnia (...) czerwca 1995 r. jako granice obszar objętego planem ustalono: od północy - wzdłuż rezerwy terenowej autostrady (...) i dalej projektowaną ul. (...); od wschodu - ul. (...); od południa – L. i ul. (...); od zachodu - przedłużenie ul. (...) w kierunku północnym. Ponadto w § 2 uchwały Rady Gminy W. nr (...) z dnia (...) listopada 2000 r. ustalono, że granice całego obszaru objętego planem ustalone poprzednio pozostają bez zmian. Natomiast w zawiadomieniu Prezydenta W. o terminie wyłożenia do publicznego wglądu projektu m. p. z. p. rzeczywiście nie podano ul. (...) jako granicy obszaru objętego planem. Słusznie jednak organ zaznaczył, iż ul. (...) jest przedłużeniem ul. (...), o której jest mowa w w / w zawiadomieniu, a ponadto zawiadomienie takie służy temu, aby osoby zainteresowane mogły wnieść protesty lub zarzuty do projektu planu, a skoro skarżący wniósł zarzuty w terminie, to jego uprawnienia nie zostały naruszone. Jeśli chodzi natomiast o działki nieprzylegające do granic obszaru objętego planem (np. IV SA/Wa 1881/06 działka ew. nr (...)), to siłą rzeczy nie mają one wpływu na ich przebieg, toteż nie zasadnie zostały ujęte w zawiadomieniu o wyłożeniu projektu m. p. z. p. do publicznego wglądu. Odnośnie zarzutu, że usytuowanie zabudowy jednorodzinnej (MN2) na terenie obszaru chronionego krajobrazu mającego granicę m. in. na granicy działek ew. nr (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...) i (...) jest sprzeczne z planem zagospodarowania W. dotyczącym ochrony rezerwatu L., co doprowadzi do likwidacji jego otuliny podnieść należy, że rezerwat L. nie ma prawnie ustanowionej otuliny, a ustalenia projektu m. p. z. p. są zgodnie z polityką przestrzenną miasta W. określonej uchwałą nr (...) z dnia (...) lipca 2001 r. w sprawie przyjęcia planu zagospodarowania miasta W. i zatwierdzenia ustaleń wiążących gminy (...) przy sporządzaniu miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego (Dz. Urz. Woj. (...) nr (...), poz. 2515 ze zm.), które to ustalenia na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta W. pełnią funkcję studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta W. w rozumieniu przepisów o zagospodarowaniu przestrzennym. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 151 p. p. s. a. skargę oddalił.