IV SA/Wa 1885/06

WyrokWSA w Warszawie2006-12-05

Skład orzekający: Anna Szymańska, Marek Wroczyński, Aneta Opyrchał

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej może odmówić ustalenia warunków zabudowy, jeśli inwestor spełnia wymogi określone w art. 61 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a podnoszone przez stronę zarzuty dotyczą kwestii cywilnoprawnych lub mogą być rozpatrywane na etapie postępowania o pozwolenie na budowę?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej nie może odmówić ustalenia warunków zabudowy, jeśli inwestycja jest zgodna z przepisami odrębnymi i spełnia wszystkie warunki określone w art. 61 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Kwestie sporne o charakterze cywilnoprawnym lub dotyczące wpływu inwestycji na sąsiednie nieruchomości (np. dostęp światła) powinny być rozpatrywane przez sądy powszechne lub na etapie postępowania o pozwolenie na budowę, a nie w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi Z. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta W. ustalającą warunki zabudowy dla rozbudowy budynku mieszkalnego. Skarżący podnosił zarzuty dotyczące przebiegu mediów przez jego posesję, braku uregulowania kwestii opieki nad matką oraz ograniczenia dostępu światła słonecznego przez planowaną rozbudowę. Sąd administracyjny rozpatrywał legalność decyzji organów administracji w kontekście spełnienia przez inwestora wymogów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Szymańska, Sędziowie sędzia WSA Marek Wroczyński (spr.), asesor WSA Aneta Opyrchał, Protokolant Artur Dral, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi Z. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu - skargę oddala - Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2006 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. biorąc za podstawę art.138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art.64 ust.1 i art.56 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym [ DZ.U nr 80 , oz.717 z póź.zmianami ] po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez Z. A. od decyzji Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2006 roku , ustalającej warunki i zasady zagospodarowania terenu polegające na rozbudowie budynku mieszkalnego , przewidzianej do realizacji w W. przy ulicy [...], na działce nr ew. [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję . Organ poczynił następujące ustalenia faktyczne i zważył co następuje : Decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2006 roku [ znak [...]] wydaną po rozpatrzeniu wniosku B. B., Prezydent W. ustalił warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku mieszkalnego , przewidzianej do realizacji w W. , przy ulicy [...], na działce nr ew. [...]. W uzasadnieniu decyzji organ podnosił, że w dniu 5 listopada 2004 roku inwestor B. B. złożyła wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku mieszkalnego - powierzchnia rozbudowy - 50 m2, całkowita pow. 112 m2, na działce nr ew. [...] o powierzchni 585 m 2, która stanowi własność inwestora .Przedmiotowa działka jest ogrodzona , zabudowana budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym , z przyłączem gazowym i energetycznym , własnym ujęciem wody , szczelnym zbiornikiem ścieków oraz zielenią. W dniu [...] czerwca 2005 roku została wydana przez Prezydenta W. decyzja nr [...] od której odwołał się właściciel sąsiedniej nieruchomości. Po rozpatrzeniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją [...] z dnia [...] lipca 2005 roku uchyliło zaskarżoną decyzję i sprawę przekazało do ponownego rozpoznania .Spełniając wymagania wskazane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w decyzji uchylającej organ pierwszej instancji ponownie rozpatrując sprawę uzupełnił postępowanie poprzez wyznaczenie obszaru , na którym została przeprowadzona analiza funkcji oraz cech zagospodarowania terenu oraz uzgodnił decyzję z właściwym zarządcą drogi - w odniesieniu do obszarów przyległych do pasa drogowego . Przeprowadzone analizy wykazały w ocenie organu możliwość realizacji planowanego zamierzenia zgodnie z warunkami określonymi w niniejszej decyzji oraz po spełnieniu wymogów wynikających z przepisów prawa budowlanego już na etapie postępowania o uzyskanie pozwolenia na budowę .Zdaniem organu na tym etapie będzie między innymi rozpatrywana kwestia czy rozbudowa tego budynku spowoduje brak dostępu światła dziennego dla budynku na sąsiedniej działce . Odwołanie od powyższej decyzji złożył Z. A. , podnosząc iż : - zasilanie działki B. B. w media [ energia elektryczna i gaz ] nie może przebiegać w dalszym ciągu przez jego posesję sprawa opieki nad matką S. A. nie została uregulowana rozbudowa domu według mapy dołączonej do w.w decyzji ograniczy dostęp światła słonecznego na okres ok. pięć miesięcy do okien w nowobudowanym domu , co obniży wartość i zasadność jego budowy . W ocenie organu odwoławczego należy zauważyć iż stosownie do art.64 ust.1 w związku z art.56 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym [ DZ.U nr 80 , poz.717 z póż. zmianami ] nie można odmówić ustalenia zabudowy , jeżeli zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami odrębnymi .Rozwinięcie tej zasady dokonane zostało w art.61 ust.1 wyżej powoływanej ustawy i zgodnie z tymi przepisami wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie po spełnieniu następujących warunków : co najmniej jedna działka sąsiednia , dostępna z tej samej drogi publicznej jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji , parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu , w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych , linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu teren ma dostęp do drogi publicznej istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu , z uwzględnieniem ust.5 jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów , które utraciły moc na podstawie art.67 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi Analiza treści zaskarżonej decyzji, akt postępowania poprzedzającego jej wydanie oraz przytoczonych powyżej przepisów nie daje podstaw do uznania , iż w niniejszej sprawie istnieje podstawa do odmowy ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji budowlanej Planowane zamierzenie inwestycyjne nie jest sprzeczne z przepisami odrębnymi, wszystkie zaś warunki określone w przepisie art.61 ust.1 ustawy z 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym , a mające zastosowanie w niniejszej sprawie zostały spełnione . Odnosząc się do zarzutów skarżącego zdaniem organu należy zauważyć , że : rozstrzygnięcie sporu dotyczącego przebiegu nie stanowiących własności odwołującego się linii energetycznych i gazowych wykracza poza granice niniejszego postępowania kwestia wywiązania się z zobowiązań wynikających z umów cywilnoprawnych zawarta pomiędzy stronami pozostaje obojętna dla wyniku postępowania o ustalenie warunków zabudowy , a ponadto może być oceniana jedynie przez jej strony lub w razie wynikłego sporu przez sąd powszechny , a nie przez organy administracji publicznej właściwe w sprawach o ustalenie warunków zabudowy .Nadto w świetle art.64 ust.1 w związku z art.52 ust.3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie można uzależniać wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy od zobowiązania się wnioskodawcy do spełnienia nieprzewidzianych odrębnymi przepisami świadczeń lub warunków .Ustalenie warunków zabudowy pod warunkiem wywiązania się inwestora z przyjętych zobowiązań w zakresie opieki nad matką odwołującego się naruszyłoby powyższą zasadę . wykracza poza granice postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy kwestia oceny , czy realizacja planowanej inwestycji budowlanej spowoduje pogorszenie warunków zamieszkania na terenach sąsiadujących z terenem planowanej inwestycji .Kwestia ta może stać się dopiero przedmiotem rozważań organu budowlanego , w toku prowadzonego postępowania o zatwierdzenie projektu budowlanego i wydania zgody na budowę . Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył Z. A. W uzasadnieniu skargi wnosił o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku mieszkalnego w W. przy ulicy [...], na działce o nr ew [...]. Do skargi dołączył odpis wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie z dnia 7 stycznia 2006 roku w sprawie IV S.A./Wa 1848/05 oraz kopię skargi złożonej przez jego matkę S. A. do Urzędu W. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o oddalenie skargi podtrzymując dotychczasową argumentację . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Skarga Z. A. na uwzględnienie nie zasługuje . Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych , określone między innymi art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych [ DZ.U nr 153 , poz.1269 ] oraz art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej P.p.s.a [ Dz.U nr 153 , poz.1270 , ze zmianami ] sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem . W związku z tym , aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej, konieczne jest stwierdzenie , że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy , bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie albo też przepisu dającego podstawę do wznowienia postępowania , a także gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności Jak stanowi przepis art. 134 § 1 P.p.s.a sąd badając legalność zaskarżonego aktu nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie prowadzone było na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym [ DZ.U nr 80 poz. 717 z późniejszymi zmianami ]. Zgodnie z art.61 ust.1 ustawy wydanie decyzji o warunkach zabudowy terenów pozbawionych planu miejscowego możliwe jest jedynie w przypadku łącznego spełnienia warunków wymienionych w punktach 1-5 tj. kontynuacji istniejącej już zabudowy w zakresie jej funkcji oraz cech architektonicznych i urbanistycznych / art.61 ust.1 pkt 1/, dostępu do drogi publicznej / art. 61 ust.1 pkt 2 /, zapewnienia uzbrojenia terenu / art.61 ust.1 pkt. 3 /, teren nie wymaga zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne / art.61 ust.1 pkrt.4 / oraz decyzja zgodna jest z przepisami odrębnymi / art.61 ust.1 pkt .5 /. Przepis art.61 ust.1 pkt 1 uzależnia zmianę w zagospodarowaniu terenu od dostosowania się do określonych cech zagospodarowania terenu sąsiedniego / tzw. zasada dobrego sąsiedztwa /. Regulacja ta ma na celu zagwarantowanie ładu przestrzennego , określonego w art.2 pkt 1 ww ustawy , jako takie ukształtowanie przestrzeni, które tworzy harmonijną całość oraz uwzględnia w przyporządkowanych relacjach wszelkie uwarunkowania i wymagania funkcjonalne , gospodarczo-społeczne , środowiskowe , kulturowe oraz kompozycyjno- estetyczne . Zasada dobrego sąsiedztwa określa konieczność dostosowania nowej zabudowy do wyznaczonych przez zastany w danym miejscu stan dotychczasowej zabudowy , cech i parametrów o charakterze urbanistycznym / zagospodarowanie terenu / i architektonicznym / ukształtowanie wzniesionych obiektów /. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie organy administracji dokonały wszechstronnej analizy wniosku inwestora co do przesłanek z art. 61 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym Prawidłowo została wykonana w wyznaczonym obszarze analiza funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków , o których mowa w art. 61 ust. 1-5 ww ustawy . W ocenie Sądu należy uznać , że w sprawie został zebrany cały materiał dowody , a poczynione przez organy w tym przedmiocie ustalenia faktyczne należy uznać za niewadliwe . Ustaleniom faktycznym w sprawie nie można postawić zarzutu sprzeczności z treścią zebranego w sprawie materiału Taka sprzeczność zachodzi wtedy , gdy powstaje dysharmonia pomiędzy materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie , a konkluzją do jakiej dochodzi organ na podstawie tego materiału . Taka sprzeczność wystąpi gdy : * z treści dowodu wynika co innego niż przyjął organ / przeinaczenie / * gdy pewnego dowodu zebranego nie uwzględniono przy ocenie – wbrew obowiązkowi oceny całokształtu okoliczności sprawy * gdy organ przyjął pewne fakty za ustalone , mimo , że nie zostały one w ogóle lub są niedostatecznie potwierdzone * gdy organ uznał pewne fakty za nie udowodnione , mimo że były ku temu podstawy * ocena materiału dowodowego koliduje z zasadami doświadczenia życiowego lub regułami logicznego wnioskowania , tzn. organ wyprowadził błędny logicznie wniosek z ustalonych przez siebie okoliczności. Należy podzielić stanowisko organu II instancji, iż stawiane zarzuty wydanej decyzji na uwzględnienie nie zasługują i nie mogą odnieść skutku w postaci uchylenia zaskarżonej decyzji. Podnoszone w trakcie postępowania administracyjnego przez skarżącego kwestie związane ze sporem jaki istnieje pomiędzy nim a inwestorem B. B. co do sprawowania opieki przez nią nad ich matką, sporu o dalszy przebieg przez jego działkę przyłącza gazowego i elektrycznego oraz wpływu rozbudowy domu na ograniczenia dostępu światła na mają wpływu na ocenę legalności zapadłej decyzji. Skoro inwestor spełnia wymogi określone w przepisie art.61 ustawy z 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu terenu , to nie można odmówić mu ustalenia warunków zabudowy .Faktycznie podnoszone zarzuty winny być rozpatrywane jako spory cywilne przed sądem powszechnym , bądź w dalszym toku procesu inwestycyjnego na etapie wydawania pozwolenia na budowę / kwestia wpływu rozbudowy budynku na dostęp światła dziennego do budynku mieszkalnego skarżącego / Z tego też względu biorąc za podstawę art. 151 P.p.s.a oddalono skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło