IV SA/Wa 1885/17

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Małgorzata Leśniewska po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku V. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi V. M. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt stały postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżący V. M. wniósł skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt stały. Po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 300 zł, w terminie do uiszczenia wpisu, wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy z 3 października 2017 r., 6 listopada 2017 r. oraz dokumentów i oświadczeń złożonych w wykonaniu wezwania referendarza sądowego wynika, iż skarżący prowadzi z żoną wspólne gospodarstwo domowe. Skarżący pozostaje na utrzymaniu żony, która osiąga dochód w wysokości ok. 1800 zł netto miesięcznie. Rodzina nie posiada nieruchomości, oszczędności, wartościowych przedmiotów. Czynsz najmu wynajmowanego mieszkania wraz z opłatami wynosi ok. 1600 zł, wyżywienie i odzież to koszt ok. 800 zł miesięcznie. W pokrywaniu kosztów utrzymania pomagają skarżącemu oraz jego żonie znajomi i rodzina. Zgodnie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W ocenie referendarza sądowego wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie zasługuje na uwzględnienie, skarżący wykazał bowiem, iż nie jest w stanie poniesienie pełnych kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i żony. Rodzina skarżącego miesięcznie dysponuje kwotą 1800 zł netto, po uiszczeniu opłat związanych z wynajmowanym lokalem, rodzinie pozostaje jedynie kwota 200 zł. Z uwagi na aktualny poziom cen dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, takich jak wyżywienie, odzież, stwierdzić należy, że skarżący nie jest w stanie samodzielnie poczynić oszczędności tak aby możliwe było poniesienie kosztów niniejszego postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. W ocenie referendarza sądowego skarżący właśnie w takiej sytuacji się znajduje. Skarżący oraz jego żona nie posiadają nieruchomości, wartościowych przedmiotów, zmuszeni są do korzystania z pomocy rodziny oraz znajomych. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.