IV SA/Wa 1888/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Paweł Dańczak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 17 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wójta Gminy C. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia I. odrzucić skargę; II. zwrócić na rzecz Wójta Gminy C. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z 22 lipca 2019 r., wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia braków skargi przez podanie numeru identyfikacyjnego REGON, ewentualnie numeru w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numeru identyfikacji podatkowej strony skarżącej, oraz do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi o wpłatę w wysokości 200 (dwieście) złotych, stosowanie do § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Badanie merytorycznej zasadności skargi w postępowaniu przed sądem administracyjnym każdorazowo poprzedza analiza wymogów jej dopuszczalności. Postępowanie sądowoadministracyjne może się bowiem toczyć wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej oraz skutecznie wniesionej skargi. Warunkiem zaś podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. W myśl art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.). Ponadto, zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Pismo strony powinno zawierać m.in. numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku – numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania (por. art. 46 § 2 pkt 1c p.p.s.a.). Z adnotacji dokonanych przez doręczyciela na kopercie i zwrotnym potwierdzeniu odbioru wynika, że przesyłkę sądową pozostawiono w placówce pocztowej, umieszczając zawiadomienie o tym w oddawczej skrzynce listowej. Pełnomocnik strony skarżącej nie podjął przesyłki z placówki pocztowej, wobec czego pozostawiono ją w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia z 23 sierpnia 2019 r. Ostatni dzień terminu do wykonania wezwania Sądu przypadał zatem na 30 sierpnia 2019 r., jednak do dnia rozpatrywania sprawy wezwanie pozostało bez odpowiedzi. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 w zw. z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.