IV SA/Wa 1891/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Karolina Kisielewicz – Malec po rozpoznaniu w dniu 1 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata (radcy prawnego) z urzędu w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] w przedmiocie obciążenia kosztami wydalenia z terytorium RP postanawia: 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości, 2. ustanowić adwokata z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W.. Skarżący A. W. wraz ze skargą na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] maja 2012 r. orzekającą o obciążeniu go kosztami wydalenia z terytorium RP złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata (radcy prawnego) z urzędu. Stwierdzono, co następuje: Z dyspozycji art. 243 § 1, art. 245 §§ 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej P.p.s.a., wynika, że właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W rozpoznawanej sprawie strona wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, a zatem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Warunkiem przyznania osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym jest wykazanie przez wnioskodawcę, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy stanowi wyjątek od zasady, iż strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie (art. 199 P.p.s.a.). Celem instytucji prawa pomocy jest natomiast zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji podmiotom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej poniesienie kosztów z tym związanych. W ocenie referendarza sądowego, w takiej sytuacji znajduje się skarżący. Ze złożonego na urzędowym formularzu oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz dodatkowych oświadczeń (z dnia 27 sierpnia 2012 r. i 20 września 2012 r.) wynika, że skarżący jest uchodźcą z [...]. Skarżący utrzymuje się z pomocy socjalnej w postaci świadczenia pieniężnego (750 zł. miesięcznie) na pokrycie we własnym zakresie kosztów pobytu na terytorium RP (środki na wyżywienie i zakwaterowanie poza ośrodkiem dla cudzoziemców - art. 71 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, Dz. U. z 2012 r., poz. 680). A. W. mieszka wraz z narzeczoną w wynajmowanym przez nią mieszkaniu i współpartycypuje w kosztach jego utrzymania (ok. 400 zł. miesięcznie). Ze względu na różnice kulturowe, każde z nich prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe (codzienne zakupy) i samodzielne dysponuje pieniędzmi. W tych okolicznościach uzasadnione jest twierdzenie, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania i dlatego należało uznać, że zasługuje na przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych przyczyn, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 i art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. postawiono jak w sentencji.