IV SA/Wa 1894/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Karolina Kisielewicz – Malec po rozpoznaniu w dniu 25 września 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. I. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. I. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2014r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: 1) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości, 2) ustanowić dla skarżącego adwokata. K. I. wraz ze skargą na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2014r. dotyczącą odmowy nadania skarżącemu statusu uchodźcy i innych form ochrony międzynarodowej, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. We wniosku PPF skarżący oświadczył, że nie posiada jakiegokolwiek majątku, w tym zasobów pieniężnych. Wnioskodawca podał, że przebywa w ośrodku dla cudzoziemców ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy i utrzymuje się ze świadczeń pieniężnych przyznawanych osobom ubiegającym się o nadanie statusu uchodźcy. Stwierdzono, co następuje: Wniosek jest uzasadniony. Zdaniem referendarza sądowego skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania sądowego (246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Oceniając sytuację materialną skarżącego referendarz wziął pod uwagę, że nie posiada on żadnego majątku oraz oszczędności. Jedyne źródło jego utrzymania to świadczenie pieniężne przyznawane przez państwo osobom ubiegającym się o nadanie statusu uchodźcy. Referendarz stwierdza, że koszty sądowe w rozpatrywanej sprawie wynoszą nie mniej niż 300 zł (wpis od skargi) a koszty ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika – nie mniej niż 240 zł. Opisana sytuacja uzasadnia przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Z tych względów na podstawie art. 245 i 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 powołanej ustawy, orzeczono jak w sentencji postanowienia.