IV SA/Wa 1896/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie skargi S. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2008 r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: 1). przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych ponad kwotę 100 ( sto) złotych, stanowiącej wpis sądowy w niniejszej sprawie, 2). ustanowić adwokata z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. W odpowiedzi na wezwanie Sądu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2008 r. w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego z budynku przy ul. [...] w S., skarżący S. W. złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznania prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w niniejszej sprawie. Jednocześnie skarżący w dniu 9 grudnia 2008 r. uiścił na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie należny w sprawie wpis sądowy w wysokości 100 zł. Z informacji podanych przez skarżącego w nadesłanym formularzu wynika, że wnioskodawca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z matką. Skarżący wskazał, iż jest osobą bezrobotną, a jedynym dochodem jego rodziny jest renta matki w wysokości 864 zł miesięcznie. Wnioskodawca jest właścicielem połowy domu oraz nieruchomości rolnej o pow. ok. 2, 65 ha. W związku z powziętymi wątpliwościami co do dochodów skarżącego oraz ponoszonych przez jego rodzinę wydatków, Sąd pismem z dnia 22 grudnia 2008 r. zobowiązał skarżącego do uzupełnienia, w terminie 7 dni wniosku, poprzez przedstawienie informacji na temat wydatków ponoszonych na bieżące utrzymanie, zaświadczenia z właściwego urzędu pracy potwierdzającego jego status jako osoby bezrobotnej, wyciągów i wykazów z rachunku bankowego z okresu ostatnich trzech miesięcy oraz dokumentów potwierdzających wysokość uzyskiwanych przez L. W. dochodów z renty. Uzupełniając na wezwanie Sądu przedmiotowy wniosek skarżący w piśmie procesowym z dnia 2 stycznia 2009 r. oświadczył, że na utrzymanie mieszkania ponosi miesięcznie wydatki w wysokości ok. 350 zł, natomiast na leczenie jego jak również jego matki wydatkuje kwotę ok. 350 zł. Pozostałą część renty i pomoc rodziny, skarżący przeznacza na zakup żywności i innych niezbędnych artykułów. Skarżący dołączył również zaświadczenie z właściwego urzędu pracy potwierdzające, że jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku, zaświadczenie lekarskie o chorobie jego matki oraz zaświadczenie o swoim leczeniu w ośrodku trzeźwości. Oświadczył, że nie posiada konta bankowego. Rozpoznając wniosek skarżącego należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając przedłożony przez skarżącego wniosek o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata ( całkowite przyznanie prawa pomocy) należy wziąć pod uwagę opisaną przez niego sytuację rodzinną i majątkową. Sytuacja ta uzasadnia przyznanie skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, gdyż skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Należy mieć na uwadze, iż wnioskodawca nie posiada żadnych stałych źródeł dochodów ponieważ jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku, a środki na bieżące utrzymanie czerpie z pomocy matki. Ponadto skarżący wykazał, iż wydatki jego jak również jego matki na leczenie oraz utrzymanie mieszkania w całości pochłaniają uzyskiwane przez jego matkę dochody z renty w wysokości 864, 54 zł. Powyższe daje podstawę przypuszczać, iż sytuacja materialno-bytowa skarżącego uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów na podstawie art. 245 § 2 i 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.