IV SA/Wa 19/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. i J. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wnisienia odwołania postanawia 1. odrzucić skargę B. K., 2. umorzyć postępowanie w sprawie. B. i J. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie z dnia [...] października 2014 r. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W piśmie procesowym z dnia 16 marca 2015 r. J. K. oświadczył, że cofa swoją skargę z dnia 1 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm, dalej powoływanej jako "P.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu cofnięcie skargi przez J. K. w niniejszej sprawie jest dopuszczalne, bowiem nie zachodzą negatywne przesłanki dopuszczalności cofnięcia skargi określone w powołanym wyżej przepisie. Natomiast odnosząc się do skargi B. K. wskazać należy, że w postępowaniu zakończonym zaskarżonym postanowieniem, nie brała ona udziału i w związku z tym postanowienie Kolegium z dnia [...] października 2014 r. nie zostało jej doręczone. Wskazać należy, że krąg podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi określa art. 50 § 1 i § 2 P.p.s.a. Zgodnie z treścią tego przepisu, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Stwierdzić zatem należy, że B. K. nie była stroną postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżonym postanowieniem, wobec tego skarga wniesiona została przez podmiot nie mający przymiotu strony i nie posiadający legitymacji do jej wniesienia, co czyni jej skargę niedopuszczalną i obliguje Sąd do jej odrzucenia. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. W przedmiocie umorzenia postępowania Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w pkt II sentencji postanowienia.