IV SA/Wa 190/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marian Wolanin (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka, Sędzia WSA Anna Szymańska, Protokolant ref. staż. Renata Puchalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2012 r. sprawy ze skargi E. S. na postanowienie Głównego Lekarza Weterynarii z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego B. Z. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011 r. Nr [...] Główny Lekarz Weterynarii odmówił E. S. przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Podlaskiego [...] Lekarza Weterynarii w B. z dnia [...] września 2011 r. Nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w W. z dnia [...] lutego 2011 r. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia z dnia [...] grudnia 2011 r. wskazano, iż E. S. postanowieniem z dnia [...] września 2011 r. odebrał w dniu [...] września 2011 r. Następnie pismem nadanym w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego w dniu [...] października 2011 r. złożył zażalenie i jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia tego zażalenia stwierdzając, że w dniach [...] września 2011 r. - [...] października 2011 r. przebywał na leczeniu w szpitalu i do dnia dzisiejszego nie odzyskał pełnej sprawności psychicznej i fizycznej. Pobyt w szpitalu skarżący udokumentował kartą informacyjną leczenia szpitalnego. W ocenie organu orzekającego przywrócenie terminu może nastąpić w przypadku, gdy przez cały okres biegu terminu zachodzą okoliczności uniemożliwiające dokonanie czynności dla których termin biegnie. Termin do wniesienia zażalenia przez E. S. minął w dniu [...] października 2011 r., a więc po jego wyjściu ze szpitala. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Lekarza Weterynarii z dnia [...] grudnia 2011 r. E. S. zarzucił: - rażące naruszenie art. 7 kpa przez złamanie zasady praworządności oraz wydanie orzeczenia sprzecznego z prawem, a tym samym z interesem społecznym i słusznym interesem obywatela domagającego się od organu państwa sprawiedliwego załatwienia jego sprawy, - rażące naruszenie art. 8 kpa, przez takie załatwienie wniosku o przywrócenie terminu, które wzbudza niechęć i strach przed takim organem, który nie rozumie podstawowych pojęć w kpa oraz czym jest dla samotnego człowieka i jego gospodarstwa ciężkie pobicie w jego własnym domu, - naruszenie art. 58 §1 i §2 kpa przez odmowę przywrócenia terminu w sytuacji, kiedy skarżący uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, zaś wniosek o przywrócenie terminu został złożony dwa dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. W uzasadnieniu skargi wskazano m.in., że przyczyną pobytu skarżącego w szpitalu było ciężkie pobicie w godzinach wieczornych w dniu [...] września 2011 r. Skutkiem pobicia był duży upływ krwi, uszkodzenie kości czaszki i krwiak przymózgowy oraz rany, na które nałożono szwy. W czasie pobytu w szpitalu utrzymywaniem bydła w gospodarstwie zajmował się sąsiad, ale karmił je tylko raz dziennie. W związku z czym, skarżący wyszedł ze szpitala przed zakończeniem leczenia. Z uwagi na stan zdrowia nie mógł sporządzić zażalenia i zanieść go w piątek [...] października 2011 r. na pocztę. Poczta w K. w dniach [...]-[...] października 2011 r. była nieczynna, dlatego skarżący sporządził zażalenie i nadał je w urzędzie pocztowym "kiedy tylko zebrał siły". W odpowiedzi na skargę organ orzekający wskazał m.in., że skarżący nie uprawdopodobnił, aby uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której nie mógł usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W zaleceniach lekarskich z karty informacyjnej leczenia szpitalnego nie wskazano okoliczności, które uniemożliwiałyby skarżącemu złożenie zażalenia w terminie. Za takie informacje nie mogą być bowiem uznane okoliczności dotyczące złego samopoczucia i wstrząsu psychicznego, jakiego skarżący doznał po pobiciu. Okoliczności dotyczące pobicia zostały przez skarżącego ujawnione dopiero na etapie złożenia skargi do Sądu, dlatego Główny Lekarz Weterynarii nie mógł ich wziąć pod uwagę wydając zaskarżone postanowienie. Nie mogą być one również brane pod uwagę na tym [sądowym] etapie postępowania, gdyż w ten sposób doszłoby do naruszenia art. 58 §2 kpa. Sąd nie jest kolejnym organem administracji publicznej, uprawnionym do merytorycznego badania i rozstrzygania sprawy. To na stronie spoczywała powinność wykazania w postępowaniu administracyjnym wszystkich okoliczności uprawdopodabniających, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez jej winy. Główny Lekarz Weterynarii rozumie, że pobicie może wywołać szok, ale z przyczyn wskazanych powyżej nie może być ono brane pod uwagę, jako okoliczność uprawdopodabniająca, że naruszenie terminu nastąpiło bez winy skarżącego. Uwzględnienie bowiem tej okoliczności byłoby równoznaczne z naruszeniem art. 58 §1 i §2 oraz art. 7 kpa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Wbrew ocenie organu orzekającego, uwzględniając okoliczności, które wywołały pobyt skarżącego na leczeniu szpitalnym, za przyczynę uchybienia terminu do złożenia zażalenia należy przyjąć nie tylko sam pobyt w szpitalu, ale także jego stan psychofizyczny wynikający ze zdarzenia, które spowodowało pobyt w szpitalu. Jakkolwiek z karty informacyjnej leczenia szpitalnego nie wynika diagnoza stanu psychofizycznego skarżącego po wyjściu ze szpitala, jednakże zawarty w niej opis postępowania leczniczego należy uznać za wystarczający do przyjęcia, iż w pierwszym dniu opuszczenia szpitala przez skarżącego, który to dzień był jednocześnie ostatnim dniem terminu do złożenia zażalenia, skarżący mógł pozostawać pod silnym wrażeniem samego zdarzenia pobicia i następnie pobytu w szpitalu, co uprawdopodabnia brak wystarczającego rozeznania odnośnie dotrzymania terminu do złożenia zażalenia w tym dniu. Należy podkreślić, że skarżący nadał zażalenie w placówce pocztowej z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia w pierwszym możliwym dniu roboczym po dniu [...] października 2011 r. (piątek), tj. w dniu [...] października 2011 r. (poniedziałek). Skarżący dochował zatem należytej staranności, aby niezwłocznie po upływie uchybionego terminu dopełnić obowiązku złożenia zażalenia z wnioskiem o przywrócenie uchybionego terminu. O ile więc co do zasady rację ma organ orzekający, iż twierdzenia strony ubiegającej się o przywrócenie uchybionego terminu o swoim stanie psychofizycznym niepoparte stosownymi dowodami nie są wystarczające do przywrócenia uchybionego terminu, to jednak w okolicznościach niniejszej sprawy twierdzenia skarżącego odnośnie jego stanu psychofizycznego w pierwszym dniu opuszczenia szpitala należy uznać za w pełni przekonywujące. Odmowa przywrócenia terminu do złożenia zażalenia narusza zatem art. 58 §1 w zw. z art. 7 kpa, ponieważ okoliczności wynikające z karty informacyjnej leczenia szpitalnego skarżącego oraz jego działania podjęte w dniu [...] października 2011 r. należało uznać za wystarczające do uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu do złożenia zażalenia. Organ orzekający dysponował zatem wystarczającym materiałem dowodowym, aby ocenić zaistnienie okoliczności uzasadniających przywrócenie skarżącemu terminu do złożenia zażalenia. Szczegółowe przedstawienie przez skarżącego dopiero w skardze do Sądu okoliczności dotyczących pobicia nie ma znaczenia dla oceny stanu faktycznego w kontekście dowodów i twierdzeń strony zawartych we wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji. O zwrocie kosztów zastępstwa procesowego w ramach pomocy prawnej udzielonej z urzędu orzeczono na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organ orzekający uwzględni wyrażoną powyżej ocenę prawną.