IV SA/Wa 1901/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Monika Stępkowska-Bigiej po rozpoznaniu w dniu 17 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. U. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. U. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: 1) zwolnić A. U. od kosztów sądowych; 2) ustanowić dla A. U. adwokata. A. U. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2014 r. w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy. Wraz ze skargą skarżący złożył do Sądu wniosek sporządzony na urzędowym formularzu PPF, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. We wniosku podniósł, że wraz z rodziną (żoną i czwórką dzieci) przebywa w ośrodku dla cudzoziemców. Nie posiada żadnego majątku. W rubryce nr 10 formularza PPF skarżący omyłkowo wskazał dochód w wysokości 22.000,40 zł. W piśmie z dnia 13 października 2014 r. oświadczył, że dochód we wniosku został błędnie wskazany, w rzeczywistości wynosi on 2.325 zł (po 12.50 zł dziennie na osobę), co potwierdza kopia zaświadczenia z Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2014 r., dołączona do przedmiotowego pisma z dnia 13 października 2014 r. Rozpoznając wniosek, stwierdzono co następuje: Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając sytuację materialną skarżącego wzięto pod uwagę, że nie posiada zasobów pieniężnych, majątku. Skarżący oraz jego rodzina (6 osób) mieszkają w ośrodku dla cudzoziemców, uzyskują jedynie pomoc od państwa w ramach tzw. procedury uchodźczej w łącznej wysokości ok. 2.325 zł miesięcznie (na sześć osób). Opisana sytuacja uzasadnia przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych (na obecnym etapie postępowania jest to wpis od skargi w wysokości 300 zł) oraz kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika (nie mniej niż 240 zł). W tym stanie rzeczy nieudzielanie skarżącemu prawa pomocy mogłoby wiązać się z pozbawieniem go prawa do sądu. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.