IV SA/Wa 1902/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 5 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. D. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi L. D. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi W piśmie z dnia 17 lipca 2013 r. L. D. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia, na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2012 r. o umorzeniu postępowania o nadanie statusu uchodźcy. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżący wskazał, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jego winy, ponieważ dopiero 5 dni przed sporządzeniem pisma poinformowano go w zrozumiałym dla niego języku odnośnie terminu wniesienia skargi do Sądu. Wyjaśnił, że jest [...], nie czyta po [...] ani po polsku, a właśnie w takich językach zawarto pouczenie odnośnie terminu wniesienia skargi. W dniu 23 lipca 2013 r. Sąd przesłał skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do organu celem udzielenia na nią odpowiedzi. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że nie ma podstaw do przywrócenia uchybionego terminu i wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ skarżący nie uprawdopodobnił, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkami skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu są zgodnie z art. 87 cyt. ustawy brak winy w uchybieniu, złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej. Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie. Sąd w niniejszej sprawie przyjął, że skarżący dokonał czynności uchybionej w ustawowym 7 dniowym terminie. Skarga została wniesiona bezpośrednio do Sądu w dniu 18 lipca 2013 r., następnie Sąd przekazał ją do organu w dniu 23 lipca 2013 r. Skarżący we wniosku wskazał, że dowiedział się o terminie na wniesienie skargi 5 dni wcześniej. Skoro skarga wraz z wnioskiem zostały sporządzone w dniu 17 lipca 2013 r., należy uznać, że nastąpiło to w dniu 12 lipca 2013 r. Jednak w ocenie Sądu odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu na podstawie art. 88 Ppsa i przyjęcie, że skarżący dokonał czynności uchybionej z przekroczeniem ustawowego 7 dniowego terminu byłoby w niniejszej sprawie podejściem zbyt formalistycznym. Skarżący dokonał bowiem czynności uchybionej w ustawowym terminie, jedynie w sposób niewłaściwy złożył skargę. Stwierdzić zatem należy, że o ile zostały spełnione przesłanki złożenia wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu oraz równoczesnego ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej, to nie można uznać, że zachodzi przesłanka braku winy w uchybieniu terminu. Jak wynika z akt sprawy zaskarżoną decyzję doręczono skarżącemu w dniu 12 lutego 2013 r. Wobec tego termin na wniesienie od niej skargi do Sądu upłynął w dniu 14 marca 2013 r. Skarga została zaś złożona w lipcu 2013 r. W ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jego winy. Jedyną okolicznością jaką uzasadnia ten fakt jest nieznajomość języka rosyjskiego ani polskiego, w jakich sporządzono pouczenie. Z akt sprawy wynika, że w stosunku do skarżącego toczyło się co najmniej kilka postępowań związanych z jego zalegalizowaniem pobytu na terytorium RP. W każdej poprzednio wydanej decyzji był pouczany w języku [...] co do przysługujących środków zaskarżenia. Z akt sprawy nie wynika, by wcześniej kwestionował okoliczność, że nie zna języka [...]. Ponadto we wniosku o nadanie statusu uchodźcy z dnia 8 listopada 2011 r., w punkcie dotyczącym języków, w których wnioskodawca jest w stanie swobodnie się porozumieć wpisał [...] i polski. Z kolei we wcześniejszym wniosku nadanie statusu uchodźcy z dnia 30 czerwca 2011 r., w punkcie dotyczącym języków, w których wnioskodawca jest w stanie swobodnie się porozumieć wpisał [...]. Ponadto we wniosku tym skarżący odręcznie, w języku [...], podał okoliczności z powodu których ubiega się o nadanie statusu uchodźcy. Również skarżący kierował do organu podania sporządzone odręcznie w języku [...] (np. z 5 lipca 2010 r., 13 sierpnia 2010 r.). Skoro zatem skarżący potrafi pisać po [...] nie jest wiarygodne jego twierdzenie, że nie czyta w tym języku. Z uwagi na to, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.