IV SA/Wa 1904/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Monika Stępkowska-Bigiej po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. I. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi A. I. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] marca 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: 1) zwolnić A. I. od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla A. I. radcę prawnego. A. I. (dalej "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] marca 2015 r. w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy. Wraz ze skargą skarżąca złożyła na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Z informacji zawartych na urzędowym formularzu PPF oraz z akt sprawy wynika, że skarżąca mieszka wraz z matką. Utrzymują się jedynie ze świadczeń pieniężnych dla osób ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy, w łącznej wysokości 1500 zł. Nie dysponują żadnym majątkiem, nie posiadają oszczędności ani przedmiotów wartościowych, nie pracują. Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając sytuację materialną skarżącej wzięto pod uwagę dane zawarte we wniosku sporządzonym na urzędowym formularzu PPF z dnia 6 maja 2015 r. Sytuacja ta uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Skarżąca nie dysponuje w Polsce żadnym majątkiem, nie uzyskuje dochodów, nie posiada środków na poniesienie kosztów sądowych oraz kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Skarżąca i jej matka pozostają na utrzymaniu państwa polskiego. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.