IV SA/Wa 1914/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic-Bukowska po rozpoznaniu w dniu 29 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. K. i T. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi E. K. i T. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego postanawia: - ustanowić dla E. K. i T. K. radcę prawnego, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. W dniu 10 października 2013 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na urzędowym formularzu wniosek T. K. i E. K. (dalej "skarżący", "wnioskodawcy") o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie radcy prawnego w niniejszej sprawie. Wniosek o przyznanie prawa pomocy został uzasadniony ciężką sytuacją majątkową i dochodową stron. Skarżący wskazali, że ich jedynym źródłem dochodu są świadczenia - emerytalne i rentowe - w łącznej wysokości 1840,09 zł netto miesięcznie. Otrzymywane dochody przeznaczane są w całości na bieżące utrzymanie oraz koszty leczenia (ok. 300 zł) i diety (ok. 1.200 zł), której skarżący, z powodu licznych schorzeń, musi przestrzegać. Wnioskodawcy oświadczyli, że poza dwupokojowym mieszkaniem o pow. 32 m2 i nieruchomością rolną o pow. 12 arów nie posiadają żadnego innego majątku ani środków pieniężnych. W dniu 25 października 2013 r. skarżący nadesłali do Sądu dokumenty źródłowe potwierdzające ich aktualną sytuację materialną, m.in. przekazy pocztowe wypłaty emerytury i renty, umowę kredytu obrotowego udzielonego wnioskodawcom w dniu 13 września 2012 r. w kwocie 18.000 zł oraz zaświadczenie Poradni Żywieniowej w P. z dnia 25 czerwca 2010 r., z którego wynika, że E. K. wymaga leczenia dietetycznego i stosowania odpowiedniego żywienia zachowawczego - dieta wątrobowo-cukrzycowa. Koszt leczenia dietetycznego oszacowano na kwotę 1.200 zł miesięcznie. Skarżący jednocześnie oświadczyli, że nie są już właścicielami nieruchomości o nr ew. 140 i 144, ponieważ umową darowizny (akt notarialny z dnia [...] października 2012 r.) prawo własności do tych działek przekazali synowi. Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie. Skarżący złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.) referendarz sądowy może, na wniosek strony, przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym m.in. ustanowienie radcy prawnego, zgodnie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. uwarunkowane jest wykazaniem przez stronę, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając na uwadze powyższe należy wskazać, iż kryterium uzasadniającym przyznanie prawa pomocy jest stan majątkowy i dochody strony wnioskującej. Złożone przez skarżących oświadczenie co do wysokości uzyskiwanych przez nich stałych dochodów wskazuje, że po stronie wnioskodawców istnieje sytuacja, w której nie są oni w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Należy mieć na uwadze, że jedyny dochód jakim dysponują skarżący, tj. emerytura i renta w łącznej wysokości 1840,09zł netto miesięcznie służy do utrzymania dwóch dorosłych osób. Wnioskodawcy wykazali, że oprócz wydatków związanych z bieżącym utrzymaniem, ponoszą stałe koszty leczenia dietetycznego (1.200 zł) oraz koszty zakupu lekarstw (300 zł) miesięcznie. Należy zatem uznać, iż aktualna sytuacja materialna skarżących, w szczególności niskie dochody, zły stan zdrowia oraz brak majątku, który mogliby spieniężyć, pozwala na stwierdzenie, że zasadne jest przyznanie im prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W związku z powyższym po przeanalizowaniu wniosku skarżących oraz złożonych przez nich informacji dotyczących sytuacji finansowej i zdrowotnej należy stwierdzić, iż w stosunku do wnioskodawców zachodzą przesłanki określone w przepisie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., uzasadniające przyznanie im prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.