IV SA/Wa 1914/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Golat, , po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. B. na pismo Wojewody [...] z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie przekazania odwołania postanawia odrzucić skargę. Skarżąca – L. B. pismem z 30 kwietnia 2015 r. złożyła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo z [...] marca 2015 r. nr [...] przekazujące jej odwołanie z 18 marca 2015 r. na decyzję Wojewody [...] z [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przekazał ww. skargę do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w celu udzielenia na nią odpowiedzi. W odpowiedzi na skargę Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 ustawy z 27 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres kognicji sądów administracyjnych został doprecyzowany przepisem art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) zwanej w dalszej części "P.p.s.a.", stosownie do którego, kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Powołany przepis wyznacza zatem zakres, w jakim sądy administracyjne mogą wykonywać funkcje kontrolne wobec administracji publicznej. Jednocześnie należy wskazać, że w myśl art. 133 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., dalej: "k.p.a.") organ administracji publicznej, który wydał decyzję, obowiązany jest przesłać odwołanie wraz z aktami sprawy organowi odwoławczemu w terminie siedmiu dni od dnia, w którym otrzymał odwołanie, jeżeli w tym terminie nie wydał nowej decyzji w myśl art. 132. W przedmiotowej sprawie skarżąca wniosła skargę na pismo Wojewody [...] z [...] marca 2015 r. przekazujące jej odwołanie do organu drugiej instancji, czyli Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, w którym to piśmie organ pierwszej instancji wskazał, że nie znajduje podstaw do zmiany decyzji z [...] marca 2015 r. Zgodnie z poglądami przyjętymi w orzecznictwie sądowym (por. wyrok Sądu Najwyższego z 3 kwietnia 2000 r. I CKN 582/98) przez decyzję administracyjną rozumie się kwalifikowany akt administracyjny, stanowiący przejaw woli administrujących w państwie organów, wydany na podstawie powszechnie obowiązującego prawa administracyjnego (lub finansowego) o charakterze władczym i zewnętrznym rozstrzygający konkretną sprawę, konkretnie określonej osoby fizycznej lub prawnej, w postępowaniu unormowanym przez przepisy proceduralne. Stosownie natomiast do art. 107 k.p.a.", decyzja powinna zawierać oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie co do możliwości odwołania, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. O uznaniu danego aktu za decyzję przesądza jego treść, a nie jego forma. Przesądzające znaczenie ma to, czy jest to akt rozstrzygający co do istoty w indywidualnej sprawie należącej do właściwości organów administracji państwowej. Wbrew przekonaniu skarżącej, pismo z [...] marca 2015 r. nie jest decyzją administracyjną wydaną przez organ drugiej instancji, lecz jedynie pismem informującym skarżącą, o przesłaniu złożonego przez nią odwołania do organu drugiej instancji, w którym organ pierwszej instancji stwierdził, iż nie ma możliwości zmiany wydanej przez niego decyzji z [...] marca 2015 r. W tym miejscu należy stwierdzić, że zaskarżone pismo nie ma charakteru władczego rozstrzygnięcia organu administracji publicznej, gdyż stanowi jedynie pismo informujące o przekazaniu odwołania skarżącego. Pismo informujące nie mieści się w katalogu aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy P.p.s.a. podlegających kontroli sądów administracyjnych, gdyż nie jest ani decyzją administracyjną, ani postanowieniem w rozumieniu przepisów k.p.a. jak również nie jest aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej. Ponadto nie konkretyzuje żadnego stosunku administracyjnoprawnego i w żaden sposób nie rozstrzyga o prawach czy obowiązkach strony. Wobec tego skarga na pismo z [...] marca 2015 r. jest niedopuszczalna. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1-5 przedmiotowego przepisu wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Jednocześnie wskazać należy, że skarżącej przysługiwała skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję wydaną w wyniku rozpatrzenia przedmiotowego odwołania przez organ odwoławczy tj. decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] maja 2015 r. nr [...] – w terminie 30 dni od jej otrzymania. Wobec powyższego należało, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec jak w postanowieniu.