IV SA/Wa 1917/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 16 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] sp. z o. o. z siedzibą w C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] sp. z o. o. z siedzibą w C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. [...] sp. z o. o. z siedzibą w C. złożyło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w kwocie 1000 złotych za nieprzekazywanie odebranych od właścicieli nieruchomości zmieszanych odpadów komunalnych do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych. Skarżąca spółka wniosła także o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, podnosząc, że wykonanie aktu może zmusić spółkę do podjęcia działań całkowicie niezgodnych z rachunkiem ekonomicznym. Niewłaściwe klasyfikowanie odpadów jest przesłanką do wstrzymania, gdyż wiąże się z narażeniem wnioskującego na istotne koszty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z zasadą przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji czy postanowienia. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Powyższy przepis zawiera dwie przesłanki warunkujące wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, mianowicie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog tych przesłanek jest więc zamknięty. Na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji lub postanowienia Sąd nie bada zasadności samej skargi. Z treści powołanego art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że to strona, która żąda "ochrony tymczasowej" jest zobowiązana do wskazania przesłanek jej zastosowania. Oczywiście, na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd powinien wziąć pod rozwagę wszelkie okoliczności, jednak przyjęcie takiego poglądu nie może prowadzić do całkowitego zwolnienia strony z podania jakichkolwiek przyczyn mających uzasadniać wstrzymanie wykonania i w konsekwencji do przerzucania w całości ciężaru wskazania tych przesłanek na sąd administracyjny. Podkreślenia wymaga, że uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie stanowi wymogu formalnego, lecz jest materialnoprawną argumentacją wniosku. Dlatego treść uzasadnienia wniosku nie podlega badaniu pod względem formalnym i ewentualnemu wezwaniu do jego uzupełnienia, natomiast jest oceniana z punktu widzenia zasadności wniosku. Skarżąca spółka, wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniła swoje wezwanie w sposób niewystarczający. Argument zmuszenia spółki do podjęcia działań całkowicie niezgodnych z rachunkiem ekonomicznym należy uznać za gołosłowny, ponieważ spółka nie wskazała żadnych konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W odniesieniu do drugiego argumentu, że niewłaściwe klasyfikowanie odpadów jest przesłanką do wstrzymania, gdyż wiąże się z narażeniem wnioskującego na istotne koszty, należy zauważyć, że przedmiotem sprawy jest nałożenie kary pieniężnej. Sąd ocenia zatem jedynie, czy wykonanie zaskarżonej decyzji nakładającej karę może rodzić konsekwencje przewidziane w art. 61 § 3 p.p.s.a. Konsekwencje, na które powołuje się spółka nie dotyczą przedmiotowego rozstrzygnięcia, co najwyżej może to być merytoryczny zarzut skargi. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania aktu nie może być poprzedzone oceną zasadności skargi, ponieważ takie działanie sądu, dokonywane w ramach posiedzenia niejawnego, oznaczałoby niedopuszczalną ocenę legalności zaskarżonego aktu, sprowadzającą się do przedsądu. W ten sposób uzasadniony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie stanowi podstawy do udzielenia ochrony tymczasowej. We wniosku nie wskazano bowiem, aby zachodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o czym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Argumenty przywoływane w uzasadnieniu zarzutów skargi w żaden sposób nie przemawiają za wstrzymaniem wykonania aktu, nie wskazują też, by okoliczności sprawy mogły spowodować zaistnienie ustawowej przesłanki warunkującej wstrzymanie wykonania decyzji z dnia [...] lipca 2014 r. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.