IV SA/Wa 1918/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego/adwokata w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] sierpnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: 1). zwolnić M. S. od kosztów sądowych ponad kwotę 200 ( dwieście) zł, 2). ustanowić radcę prawnego, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. W odpowiedzi na wezwanie Sądu do uzupełnienia wpisu sądowego w kwocie 300 zł od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] sierpnia 2010 r., skarżący M. S. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu, informując, iż nie jest w stanie pokryć kosztów wymaganego wpisu sądowego, ponad kwotę 200 zł, którą uiścił w kasie Sądu w dniu 14 kwietnia 2010 r. Z informacji podanych przez skarżącego w nadesłanym w dniu 10 listopada 2010 r. formularzu PPF wynika, że skarżący oprócz współwłasności działki rolnej o pow. 0,5 ha nie posiada żadnego innego majątku ani przedmiotów wartościowych. Wnioskodawca mieszka w lokalu kwaterunkowym o pow. 38 m2., prowadząc samodzielnie gospodarstwo domowe. Jedynym źródłem utrzymania skarżącego jest dochód z emerytury w wysokości 1719 zł. Określając, w piśmie z dnia 9 listopada 2010 r., rodzaj i wysokość miesięcznych wydatków koniecznych skarżący podał, iż łącznie wynoszą one 2.348, 00 zł. Ponadto oświadczył, iż nie posiada rachunków bankowych. Wobec złego stanu zdrowia skarżący zmuszony jest przeznaczać znaczną część uzyskiwanego dochodu na leczenie. Uzupełniając na wezwanie Sądu przedmiotowy wniosek skarżący w piśmie z dnia 30 listopada 2010 r. wskazał, iż niewielkie oszczędności jakie posiadał w ostatnim czasie wydatkował na koszty związane z pogrzebem żony, zmarłej w lutym bieżącego roku. Obecnie, ze względu na podeszły wiek i zły stan zdrowia, otrzymuje dodatek pielęgnacyjny do emerytury w wysokości 180 zł miesięcznie. Wnioskodawca oświadczył, iż uzyskiwany dochód nie wystarcza mu na pokrycie niezbędnych kosztów utrzymania oraz kosztów leczenie, wobec czego zmuszony był w tym roku zrezygnować z zakupu zimowej odzieży oraz niektórych lekarstw. Skarżący wymieniając schorzenia na które cierpi wskazał, iż nie posiada środków finansowych na zabezpieczenie nie tylko swoich podstawowych potrzeb życiowych ale również kosztów leczenia. Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, co następuje: Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ,,P.p.s.a.") ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Zwolnienie od kosztów sądowych, w tym zwolnienie od części kosztów sądowych, oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu wchodzi w zakres całkowitego prawa pomocy, które może być przyznane osobie fizycznej pod warunkiem wykazania przez nią braku możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania ( art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.) Należy stwierdzić, iż sytuacja materialna C. S. uwidoczniona w formularzu wniosku oraz piśmie procesowym z dnia 9 listopada 2010 r. uzasadnia przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sadowych ponad kwotę 200 zł oraz ustanowienie radcy prawnego. Przy ocenie sytuacji skarżącego należy bowiem wziąć pod uwagę, iż uzyskiwany przez wnioskodawcę dochód z emerytury w wysokości 1.719 zł miesięcznie służy nie tylko do ponoszenia bieżących wydatków związanych z zakupem żywności oraz utrzymaniem mieszkania ale również do pokrycia kosztów leczenia. Mając zatem na uwadze powyższe okoliczności oraz to, iż skarżący aktualnie nie posiada żadnych oszczędności, należy uznać, iż nie jest on w stanie ponieść kosztów wpisu sądowego ponad kwotę 200 zł bez uszczerbku w środkach utrzymania koniecznego. Dokonana na podstawie zawartych we wniosku informacji ocena sytuacji materialno-bytowej i dochodów skarżącego pozwala ponadto stwierdzić, iż nie jest on w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika do prowadzenia niniejszej sprawy. Z tych względów na podstawie art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 §1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.