IV SA/Wa 1918/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia J. H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 sierpnia 2012 r., sygn. akt IV SA/Wa 1918/12 o przekazaniu sprawy według właściwości do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie w sprawie ze skargi J. H. na działanie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych postanawia: odrzucić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2012 r. przekazał sprawę ze skargi J. H. na działanie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych według właściwości do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie. Na powyższe postanowienie skarżący w piśmie z dnia 11 września 2012 r. wniósł zażalenie. Zarządzeniem z dnia 14 września 2012 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do uzupełnienia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia zażalenia, jego braków formalnych poprzez uiszczenie wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 27 lutego 2013 r. odmówił wnioskodawcy przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, zaś trafność powyższego rozstrzygnięcia została potwierdzona przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OZ 247/13. Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 24 kwietnia 2013 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 14 września 2012 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 6 maja 2013 r., a zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął w dniu 13 maja 2013 r. Pomimo tego, do dnia podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia, skarżący nie uiścił wymaganego wpisu od zażalenia. Natomiast w odpowiedzi na to wezwanie skarżący w dniu 13 maja 2013 r. złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zasadą wyrażoną w art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), jest, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, a pismem takim jest między innymi zażalenie. Stosownie zaś do treści art. 220 § 1 tej ustawy, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, zaś art. 220 § 3 powołanej ustawy stanowi, że zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Jak wynika z akt sprawy wnoszący zażalenie nie wykonał wezwania Sądu i nie uiścił należnego wpisu od zażalenia. Skarżący zamiast uiścić wymagany wpis, zastępczo złożył kolejny wniosek o zwolnienie od jego uiszczenia. Podnieść w tym miejscu należy, że zarówno Wojewódzki Sąd Administracyjny, jak i Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznawał w niniejszej sprawie wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 27 lutego 2013 r. odmówił wnioskodawcy przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, zaś trafność powyższego rozstrzygnięcia została potwierdzona przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OZ 247/13. W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 24 kwietnia 2013 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 14 września 2012 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia, wyznaczając siedmiodniowy termin do dokonania tej czynności pod rygorem odrzucenia zażalenia. Skarżący w wyznaczonym terminie nie dokonał wpłaty, natomiast wystąpił do Sądu z kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Należy zwrócić uwagę, i takie stanowisko przyjął Naczelny Sąd Administracyjny, (zob. postanowienia: z dnia 18 września 2007 r., II FZ 330/07 i z dnia 11 stycznia 2008 r., II FZ 616/07 oraz z dnia 29 listopada 2013 r., I FZ 475/13 – dostępne na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), że bieg terminu do opłacenia skargi (zażalenia) nie zostaje jednak przerwany, jeżeli strona po doręczeniu jej wezwania, a przed upływem siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu (w niniejszej sprawie - w ostatnim dniu tego terminu), wystąpi do sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu. Od obowiązku tego nie zwalnia ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, do czego strona ma prawo w związku z art. 165 powołanej ustawy. W konsekwencji należy zatem uznać, że ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu, wystosowanym przez sąd do strony po prawomocnym rozstrzygnięciu w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia w stosunku do toczącego się postępowania. Zatem ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, bez względu na zmianę jego treści oraz zakresu żądania w stosunku do wniosku pierwotnego, nie wpływa również na bieg terminu do uiszczenia wpisu wskazanego przez sąd w wezwaniu do dokonania tej czynności oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez sąd terminie. Jedynie wydanie przez sąd postanowienia odmiennej treści w przedmiocie udzielania stronie prawa pomocy skutkowałoby utratą mocy pierwszego postanowienia, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie. Inne rozumienie zasad postępowania w przedmiocie przyznania prawa pomocy mogłoby doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania zasadniczego wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony o przyznanie prawa pomocy, skutkując nieuzasadnionym wydłużeniem tego postępowania. Jak wskazano powyżej, od obowiązku uiszczenia wpisu nie zwalniało zatem skarżącego ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, a bieg terminu do opłacenia zażalenia nie został przerwany, mimo że skarżący po doręczeniu tego wezwania, przed upływem siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu, wystąpił do sądu z kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie skarżący nie uiścił wpisu od zażalenia mimo istniejącego obowiązku, wobec powyższego, na mocy art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił jak w sentencji.