IV SA/Wa 1919/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu w dniu 24 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] Spółki z o. o. z siedzibą w C. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi [...] Spółki z o. o. z siedzibą w C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji [...] Spółki z o. o. z siedzibą w C. (dalej "skarżący"), wniosło skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] lipca 2014 r., utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy G. z dnia [...] czerwca 2014 r., orzekającą o nałożeniu na skarżącego kary pieniężnej w wysokości 500 zł za nieprzekazywanie odebranych od właścicieli nieruchomości zmieszanych odpadów komunalnych do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych. Skarżący wniósł także o wstrzymanie wykonania decyzji, gdyż jego zdaniem w konsekwencji wykonania decyzji, może zostać zmuszony do podjęcia działań całkowicie niezgodnych z rachunkiem ekonomicznym. Ponadto, powołując się na art. 9j ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tj. Dz. U. z 2013 r., poz. 1399 ze zm.), który przewiduje wykreślenie z rejestru działalności regulowanej przedsiębiorcy, który po raz drugi przekazuje odpady do instalacji innych niż regionalne, skarżący stwierdził, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skoro skarżący może zostać wykreślony z rejestru, a tym samym może zostać zmuszony do zakończenia działalności polegającej na odbiorze odpadów komunalnych z terenu całej gminy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 ppsa stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 ppsa, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W przypadku gdy skutkiem decyzji jest wyegzekwowanie od danego podmiotu nałożonej kary pieniężnej, Sąd nie ocenia na tym etapie postępowania, czy kara pieniężna została zasadnie nałożona ani czy prawidłowo ustalono jej wysokość a jedynie czy zostały wykazane przez stroną przesłanki ustawowe do wstrzymania wykonania decyzji. W rozpatrywanej sprawie należy stwierdzić, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został uzasadniony, bowiem u jego podstaw legło jedynie ogólne stwierdzenie, że "w konsekwencji wykonania ostatecznej decyzji skarżąca Spółka może zostać zmuszona do podjęcia działań całkowicie niezgodnych z rachunkiem ekonomicznym", podczas gdy to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania aktu w świetle art. 61 § 3 powołanej ustawy. Należy wskazać, że Sąd, oceniając w sprawie w której powstaje obowiązek zapłaty określonej kwoty, czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki, bierze pod uwagę nie tylko wysokość nałożonej kary pieniężnej ale i całokształt sytuacji finansowej strony wnoszącej o wstrzymanie wykonania decyzji, której skutkiem jest wyegzekwowanie nałożonej kary pieniężnej. Skarżący powinien więc przedstawić konkretne argumenty i dane (dokumenty) dotyczące kondycji finansowej jego firmy. Zatem ani z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ani z akt sprawy nie wynika, czy obciążenie skarżącego kwotą nałożonej kary (w wysokości 500 zł) spowoduje kwalifikowaną tj. znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie WSA poglądem, przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona w późniejszym czasie poprzez przywrócenie do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia prawne i faktyczne skutki, to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (zob. postanowienie NSA z dnia 13 maja 2010 r., II FSK 182/10, orzeczenia.nsa.gov.pl). Również argumentacja skarżącego o możliwości wykreślenia z rejestru, w przypadku o którym mowa w art. 9j ust. 2 pkt 4 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący upatruje bowiem niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody, nie na skutek wykonania samej decyzji nakładającej karę pieniężną w wysokości 500 zł, lecz ewentualnego zdarzania mogącego nastąpić w przyszłości. Przesłanką do wykreślenia z rejestru działalności regulowanej jest jednakże fakt ponownego naruszenia określonego w art. 9j ust. 2 pkt 4 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej w niniejszym postępowaniu decyzji nie skutkowałoby wobec tego ochroną tymczasową przed zastosowaniem przez organ powyższej regulacji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 września 2014 r., sygn. akt II OZ 943/14) Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdził, że we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący nie uprawdopodobnił niebezpieczeństwa spowodowania nieodwracalnych skutków. Zdaniem sądu, nie można w realiach niniejszej sprawy przyjąć, że zapłata administracyjnej kary pieniężnej wywrze nieodwracalny skutek. Przeciwnie, uiszczenie kary administracyjnej w pieniądzu jest czynnością odwracalną, w tym sensie, że w razie wyeliminowania z obrotu zaskarżonej decyzji, będzie mógł nastąpić zwrot nienależnie zapłaconej kwoty. Podsumowując, należy stwierdzić, że argumenty powołane we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, mają charakter ogólnikowy i nie zostały poparte żadnymi dowodami, co prowadzi do wniosku, że skarżący nawet nie uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować znaczną szkodę lub że istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.