IV SA/Wa 1921/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA – Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. N. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia : - odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. D. N. w dniu 17 października 2011 r. złożył bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo zatytułowane wniosek o zaskarżenie decyzji Zarządu Dzielnicy P. z dnia [...] czerwca 2011 r. ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego oraz rozbudowie ze zmianą przeznaczenia istniejącego budynku gospodarczego na garaż na działce nr ew. [...] z obr. [...] położonej przy ul. [...] w W.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 20 października 2011 r. zwrócił skarżącemu przedmiotowy wniosek pouczając go jednocześnie o zakresie przedmiotowym kontroli sądowoadministracyjnej oraz trybie w jakim skarga do sądu administracyjnego powinna być wniesiona. Skarżący, stosując się do pouczenia Sądu, pismem z dnia 7 listopada 2011 r. wniósł za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. skargę precyzując, iż dotyczy ona postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2011 r. nr [...], którym stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Zarządu Dzielnicy P. z dnia [...] czerwca 2011 r. Do skargi skarżący dołączył wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia wskazując, iż niedochowanie procedury złożenia przedmiotowej skargi nie było jego złą wolą, a jedynie brakiem odpowiedniej wiedzy oraz błędną interpretacją przepisów prawa administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Z treści art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.) wynika, że warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie się łącznie trzech przesłanek, a mianowicie: wniesienia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od czasu ustania przeszkody, która uniemożliwiła jej dochowania terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, oraz uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Podkreślić jednak należy, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna uchybienia terminowi istniała przez cały czas, aż do momentu jej ustania (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2006, s. 207-209). Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności strony przy dokonaniu tej czynności (tak: NSA w wyroku z dnia 11 lutego 2003 r., II SA 4162/01, Monitor Prawniczy 2003, nr 8, s. 340). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Natomiast dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę, czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, winny skutkować odmową przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności. W niniejszej sprawie skarżący jako przyczynę uchybienia terminu do wniesienia skargi wskazał nieznajomość prawa oraz złą interpretację przepisów dotyczących trybu wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W ocenie Sądu kwestia nieznajomości prawa, czy też jego błędnej interpretacji nie może stanowić podstawy do pozytywnego rozpatrzenia wniosku w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Ponadto zdaniem Sądu, twierdzenie skarżącego o braku odpowiedniej wiedzy na temat trybu i terminu złożenia skargi jest gołosłowne. Zaskarżone przez skarżącego postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2011 r. zawierało pouczenie o sposobie i terminie jego zaskarżenia. Jasna i niebudząca wątpliwości treść tego pouczenia nie pozwala zatem przyjąć, iż skarżący mógł mieć jakiekolwiek wątpliwości co do sposobu zaskarżenia przedmiotowego postanowienia do sądu. Okoliczność ta potwierdza zatem, iż argumentacja skarżącego o nieznajomości prawa oraz jego błędnej interpretacji nie zasługuje na uwzględnienie Powyższe w ocenie Sądu świadczy o tym, iż skarżący nie uprawdopodobnił, iż uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jego winy. W tej sytuacji nie można uznać, iż skarżący uchybił terminowi do wniesienia przedmiotowej skargi bez swojej winy. Nie zostały zatem spełnione przesłanki określone w cytowanym powyżej art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 i 87 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.